Een laatste groet Afscheid van 'mijn vriend, de koning'

BRUSSEL - De luidste snik klonk niet uit de voorste banken in de St. Michiels-kathedraal, waar de Belgische koninklijke familie de rouwdienst bijwoonde, maar achter het spreekgestoelte. De Filippijnse exprostituee Luz kreeg het te kwaad toen ze de overleden koning Boudewijn 'mijn vriend' noemde.

De vrouw voerde, geemotioneerd als ze was, zaterdag niet zelf het woord, maar liet een tekst voorlezen door de journalist Chris de Stoop. Hij onthulde dat het Boudewijn zelf was geweest, die hem had aangemoedigd een boek te schrijven over vrouwenhandel. De koning was getroffen door het levensverhaal van Luz en andere vrouwen, die hij had ontmoet in een Antwerps opvangcentrum voor

(ex-)prostituees.

De ontmoeting, vorig jaar, had ook op de Filippijnse vrouw een onuitwisbare indruk gemaakt. Ze getuigde daar zaterdag van, bij monde van De Stoop, die het advies van de koning had opgevolgd en een indringend boek schreef over vrouwenhandel. “Wie zal ons helpen, nu mijn vriend er niet meer is? (..) Men beloofde mij een goede job in Europa, maar mannen uit Belgie stopten mij in een seksclub (...) De koning vocht tegen deze sekshandel. Ik noemde hem mijn vriend.”

De aanwezigheid van Luz in de St. Michiels-kathedraal was wellicht een nog groter eerbetoon aan Boudewijn, Koning der Belgen, dan de komst van koningen, koninginnen, prinsen, prinsessen, presidenten, ex-monarchen, en zelfs een keizer en een keizerin. Paula D'Hondt, jarenlang door Boudewijn gesteund in haar omstreden optreden als Koninklijk Comissaris voor het Migrantenbeleid, gaf trefzeker aan waarom de vorst zich het lot van de vrouw had aangetrokken: “Hij hield van de mensen van dit land, hij wilde koning zijn van iedereen, ook van hen die kwamen van verre einders, van de migranten.” Als om die woorden te staven, hingen in Brussel talrijke Turkse vlaggen naast de Belgische driekleur.

De rouwstoet trok, op weg van de St. Michiels-kathedraal naar de crypte in Laken, gedeeltelijk door de grauwe wijken in het noorden van Brussel waar buitenlanders opeengepakt wonen. Het zou ondoenlijk geweest zijn om hier in luttele dagen het stadsbeeld te verfraaien, zoals wel in het centrum was gebeurd, waar de hoge gasten te voet de lijkkist volgden. Nu konden tv-miljoenen kijkers over de hele wereld zien dat het rijke Belgie fikse verschillen in levensomstandigheden kent. Boudewijn was regelmatig te vinden in de verpauperde stadsdelen, en zijn belangstelling voor 'gewone' mensen verklaart misschien waarom zoveel 'gewone' Belgen de laatste dagen hun waardering voor hem uitten. Waardering, die soms grensde aan devotie, en die commentatoren in binnen-en buitenland verbaasd heeft. Het staat wel vast, dat de Belgische Ziel de komende weken en maanden al dan niet vakkundig zal worden ontleed. Overigens zijn de eerste 'deskundigen' al opgestaan die voorspellen dat het 'nationaal reveil' van korte duur zal zijn. Er wordt herinnerd aan de massale opkomst bij het bezoek van de paus, enkele jaren geleden, die de rooms-katholieke kerk ten zeerste verheugde. Van een 'religieus reveil' was nadien echter weinig of niets te bespeuren.

Op de dag van de begrafenis waren er al minder mensen op de been dan tijdens de twee voorafgaande dagen, toen de bevolking het opgebaarde lichaam van de vorst in het koninklijk paleis de laatste groet kon brengen.

- Vervolg op pagina 5.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden