Een koninklijk schopje tegen de schenen

In het publicitaire geweld rond de bekendmaking van de winnaar van de Trouw Duurzame 100, afgelopen maandag in het Amsterdamse Pakhuis De Zwijger, bleef de boodschap van prinses Laurentien ietwat onder de radar. Zij hield de aanwezigen - doeners en denkers uit de wereld van duurzaamheid en milieu - een spiegel voor. Zij was ter voorbereiding van haar toespraak naar de Haagse Markt gegaan, een van de grootste markten in Europa en gelegen tussen de bekende volkswijken Transvaal en Schilderswijk. Een wereld van etnische en religieuze diversiteit, lage inkomens en heel veel sociaal-maatschappelijke problemen.

Zij had met marktkooplui en bezoekers gesproken. En wat was haar opgevallen, vertelde ze op de avond van de feestelijke uitreiking van de eerste prijs: niemand kende de Duurzame 100 en niemand kende de mensen op deze invloedrijke lijst. Ik moet toegeven, dat kwam tussen de feestelijkheden door toch even aan. Een koninklijk schopje tegen de schenen.

In een wereld waar elke euro omgedraaid moet worden, waar mensen gemiddeld genomen laagopgeleid zijn en afhankelijk van een uitkering, zullen inderdaad duurzame hoogvliegers als Willem Ferwerda (1), Thomas Rau (2) en Bernice Notenboom (3) nauwelijks weerklank vinden. Misschien, heel misschien, dat ze in de verte ooit gehoord hebben van GroenLinks-voorman Jesse Klaver (12) of van tv-weerman Gerrit Hiemstra (69). Ik sluit niet uit dat ze misschien ook prinses Lauretien van Oranje kennen, maar dan vanwege haar koninklijke banden en niet vanwege haar fabuleuze stijging op de ranglijst met 48 plaatsen, naar plek 51.

Een naam die ze ongetwijfeld wel kennen in de werelden rond de Haagse Markt is de Lidl. Van deze discounter die zich veelal vestigt in wijken waar de portemonnee niet zo diep gaat is de manager duurzaamheid, Marlijn Simons-Somhorst, door de jury vanuit het niets verkozen op de 16de plaats, een zeer opmerkelijke plek voor een nieuwkomer. 'Duurzaam hoeft niet duur te zijn', vertelt ze in de extra bijlage die dinsdag met de krant op de deurmat plofte en dat verklaart meteen ook de reden dat de Lidl de weg naar duurzaamheid is ingeslagen. Je kunt er geld mee besparen én verdienen.

Zelf vond ik het bijzonder dat de jury een onvervalste boer hoog op de lijst zette; Hans Huijbers, op plaats 28. Hij is agrariër en bestuurder bij de LTO en hij probeert van 'binnenuit' de boerenwereld duurzamer te krijgen. 'Ik ben de eerste generatie die de bodem slechter doorgeeft aan mijn kinderen en kleinkinderen. En daar schaam ik mij voor', zegt hij in de bijlage.

Vanzelfsprekend, zoals elk jaar, was er kritiek op de Duurzame 100. Waarom stonden Diederik Samsom en Henk Kamp niet op de lijst en oppositie-politicus Klaver wel, terwijl ze wat duurzaamheid betreft toch gezorgd hebben voor een trendbreuk? Ook vanuit de bedrijvensector klonk hier en daar teleurstelling. Die lijst komt tot stand door twaalf onafhankelijke juryleden, die los van elkaar 400 tot 500 genomineerden beoordelen. In de bijlage leggen we de werkwijze van de jury uitvoerig uit, toch is kritiek natuurlijk altijd mogelijk. Het blijft, ondanks de zorgvuldigheid, mensenwerk.

In mijn herinneringen aan de verrassende lijst en het prachtige feest afgelopen maandag zijn ook de woorden van prinses Laurentien blijven hangen. De kunst is om alle lagen van de bevolking te betrekken bij het belang van een duurzamere wereld. Bekendheid geven aan mensen die excelleren op dit terrein is leuk en noodzakelijk, maar de boodschap van Laurentien moeten we niet vergeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden