Review

Een knusse thriller, en een pond bonbons binnen handbereik

Ik heb wel eens beweerd dat er geen boeken voor vrouwen of mannen zijn, alleen goed of slechte boeken. Maar eerlijk gezegd geloof ik niet dat er een man is die genoegen zal beleven aan de thrillers van Susan Albert, terwijl heel wat vrouwen ervan zullen zullen smullen. Ze zijn knus, er is geen ander woord voor: moorden genoeg maar weinig bloed en van gemartel is al helemaal geen sprake. Wel vriendinnengekeuvel, relatieproblemen en een heel klein beetje New Age. Daar kan ik anders in het geheel niet tegen, maar Albert doseert voorzichtig en soms met ironie. Haar hoofdpersoon is China Bayles, een advocate uit Texas die haar toga aan de wilgen heeft gehangen om een kruidenwinkel te openen. Maar het bloed kruipt dikwijls waar het niet gaan kan en dan lost ze een misdaad op. In boeken die allemaal de naam van een kruid dragen. In 'Rozemarijn' is het slachtoffer Rosemary, haar accountant. Die lijkt een keurig wijfje maar bij nader inzien blijkt haar leven nogal gecompliceerd en zijn er, afgezien van haar ex-man met de losse handjes, moordkandidaten genoeg. In 'Wijnruit' gaat China, uitgeput van werk en liefde, in retraite in een klooster, maar daar is de rust ver te zoeken. Een wespennest is het of zelfs een adderkluwen: de zustertjes vechten een conflict uit dat er niet om liegt. Staan ze elkaar ook naar het leven? Zou kunnen... Voor vederlicht entertainment zijn 'Rozemarijn' en 'Wijnruit' van harte aanbevolen. Met een pond bonbons binnen handbereik. Of een fles wijn, naar believen.

Jonathan Kellerman kan er wat van, dat weten zijn fans opperbest. Zijn 'Boze Tongen' is dan ook een boek voor alle mensen, vrouwen en mannen. De hoofdpersoon is Alex Delaware, de welbekende psycholoog, samen met de even welbekende homoseksuele politieman Milo en het is voor een belangrijk deel gesitueerd in een krankzinnigengesticht. Dat wordt tegenwoordig mode bij thrillers. Het is een heel speciaal krankzinnigengesticht: een tehuis voor gevaarlijke misdadigers die zo gek zijn als een deur. Een vrouwelijke dokter, die daar haar beste krachten wijdde aan de heropvoeding van de ongelukkigen, is vermoord. Een verpleegster heeft nieuws waar Alex en Milo geen kopje chocola van kunnen maken: een man die het monster wordt genoemd omdat hij in zijn jonge jaren een heel gezin op afgrijselijke wijze heeft uitgeroeid, voorspelt de moord op de dokter en daaropvolgende moorden die schijnbaar niets met elkaar te maken hebben. Maar dat arme monster is een schuifelende, kwijlende schim en heeft al jaren zijn mond niet opengedaan. Uit het gesticht ontsnappen kan al helemaal niet en connecties buiten heeft hij ook niet. Ra, ra, ra. Wel, het intrigerende raadsel wordt op intrigerende wijze opgelost, dat is Kellerman wel toevertrouwd. De ene haarspeldbocht is nog niet genomen of de andere doemt op, zodat de tong je uit de mond hangt van de spanning. Zeer aanbevolen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden