Opinie

Een knuffel van Knevel

Wie vreesde dat de EO langzaam van God los begon te raken, kan rustig gaan slapen; Dat is niet het geval. Kijk maar eens naar ’Tot de dood ons scheidt’ of naar de nieuwe serie van Andries Knevel.

Met het programma ’Herberg De Verandering’ trekt Knevel drie dagen de Alpen in met een gast. De bedoeling is dan dat die man of vrouw een ’queeste’ heeft, een moeilijke levensvraag, waar ze ’samen aan gaan werken’. Dat doen ze door een beetje te wandelen, een klooster te bezoeken, maar vooral door veel te praten. ’

Je kwetsbaarheid laten zien’, heet dat bij de EO. Want je kunt wel de hele tijd mooi weer spelen, zo is de gedachte, maar daar kom je mooi niet mee weg.

De achtdelige serie bezweert zijn deelnemers als het ware: ,,Ik weet dat er meer is. En daar ga jij nú mee voor de draad komen.” Of zoals Knevel zei tegen zijn tweede gast, tekenaar Willem de Vink: ,,Het gevoel wat mij bekruipt is dat ik veel waardevolle dingen hoor, maar dat je er ergens nog omheen draait.”

De Vink was het daar helemaal mee eens, want dat was ook zijn queeste en anders had meedoen ook geen zin, natuurlijk.

Toch moeten de dialogen tussen de presentator en zijn gasten de schijn wekken dat er iets wringt tussen hem en zijn genodigde. Er knevelt iets. En dat zal best, maar wij zijn ook niet van gisteren. Volgens ons zit het zo:

Knevel en zijn gast verblijven in een herberg, maar dat ís eigenlijk helemaal geen herberg. Het is een parochie. Een eigen parochie. We zien hier de klassieke EO- strategie.

Een gewillige gast doet alsof hij tegenstribbelt, krijgt te maken met Andries Knevel (,,Dus die wc-schoonmakerij is een soort metafoor voor de worsteling in jouw leven van ’wie ben ik nou?’ ) en als het meezit met Hem zelf.

Aan het eind van de rit vallen ze elkaar in de armen alsof er in drie dagen tijd een wonder was gebeurd. Wélk wonder, is onduidelijk. Hun ’queestes’ waren immers niet als eeuwige sneeuw verdwenen.

Daarvoor was met name het leed van Knevel’s eerste gast (oud EO-presentatrice Christa Rosier verloor haar zoon) veel te groot. Toch werd het één-tweetje netjes volgens recept afgerond:

,,Ik heb wel het idee dat we tot elkaar zijn gekomen. Dat ik weer verder kan”, zeiden allebei de gasten in ongeveer dezelfde bewoordingen. En dan volgde dus die omhelzing.

Kunt u zich daar trouwens iets bij voorstellen, Andries Knevel en een innige verstrengeling?

Benauwende bedoening, hoor, zo’n knevel-knuffel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden