Een kloof die best te overbruggen is

Musical

De Tweeling ****

Ja, het ziet er mooi uit. Ja, er wordt prachtig gezongen en geacteerd. En ja, het heeft een hartverscheurend vertrekpunt: een tweeling die als kind wordt gescheiden en waarvan er één met een SS'er trouwt en de ander met een Joodse jongen die omkomt in de oorlog. De musical 'De Tweeling' is ook nog eens gemaakt door een creatief topteam: de makers van de succesvolle musical 'Hij gelooft in mij' (schrijvers Frank Ketelaar en Kees Prins en regisseur Ruut Weissman). En voor een ander geluid werden Ilse DeLange en JB Meijers aangetrokken.

Het levert een aangrijpende voorstelling op waarbij de keel van de toeschouwers langzaam maar zeker wordt dichtgeknepen. Een onheilspellend gevoel borrelt op, met als onderliggende vraag: gaat het nog goed komen tussen de zusjes?

Dat de musical wel goed is maar niet de overtreffende trap na het veelgeprezen boek (1993) van Tessa de Loo en de bejubelde film (2002) komt onder meer doordat het plot sterk vereenvoudigd is. Dat de bejaarde zussen in een relatief korte voorstelling zijn verdwenen, lijkt logisch. Maar de raamvertelling, waarbinnen de zussen elkaar nu in 1946 ontmoeten om samen terug te blikken, is qua vorm wel erg simpel.

Dat telkens citaten uit kranten worden voorgelezen om aan te geven wat er speelt, is ook weinig vernieuwend of bijzonder. De meest opvallende ingreep is het veranderde einde: toch een soort happy end. Dit is rechtstreeks het gevolg van het weglaten van de bejaarde zussen: de vrouwen worden herenigd terwijl ze nog een leven voor zich hebben. Hoewel de kijker er telkens op hoopt, is die hereniging daardoor onbevredigend. Deze keuze lijkt te vertellen dat de enorme kloof die tijdens de oorlog tussen de zussen is gegroeid makkelijker te overbruggen is dan in het boek en de film. Een hoopvolle gedachte. Maar hoe waar is het?

De songs van Ilse DeLange en JB Meijers, met medewerking van Daniël Lohues, zijn een mix van musical, softe popsongs en minimal music. Soms kleiner en subtiel, maar veel vaker zwaarder en statig, de bedrukkende stemming onderstrepend. Ook de choreografie en de regie zijn over het algemeen zwaar op de hand met strakke gestileerde bewegingen en toneelbeelden.

Ten slotte: wát een talent is Hanna van Vliet (Anna). Haar glimmende kraalogen, haar onbevangen blikken, haar ongekunstelde zangstem en haar natuurlijke spel maken dat alleen zij al reden genoeg is om De Tweeling te zien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden