Review

Een klein drama met grote gevoelens

’Sentimenti’, muziektheater van NTGent voor zangers, acteurs en musici. Gezien 2/6 in de Westergasfabriek in Amsterdam.

Simon, zoon uit een mijnwerkersgezin in het Ruhrgebied, keert terug naar de plaats van zijn jeugd, omdat zijn moeder op sterven ligt. Dat is het gegeven van de streekroman ’Milch und Kohle’ van Ralf Rothmann. De regisseurs Johan Simons en Paul Koek kozen deze tekst toen zij werden uitgenodigd voor de Ruhr Triennale in juni 2003. Voor een grote fabriek in de stad Bochum ontwierp Geert Peymen een toneel dat bestond uit duizenden steenkoolbriketten. Toen het Antwerpse theater De Singel afgelopen najaar Simons uitnodigde de voorstelling opnieuw te ensceneren, werd dit decor in een op de schouwburgzaal toegesneden maat opnieuw opgebouwd.

De afgelopen dagen konden bezoekers van het Holland Festival de voorstelling zien in de Zuiveringshal op het terrein van de Westergasfabriek. Het verhaal van Rothmann balanceert op de rand van het melodrama, zoals dat eigenlijk met alle grote momenten in een mensenleven het geval is. In het geval van Simon komt vooral één episode uit zijn jeugd terug in zijn herinnering, de keer dat zijn moeder een affaire had met een Italiaanse gastarbeider. Maar ook de armoede in die jaren vijftig, de schaarse uitstapjes die zijn moeder met een vriendin maakte, het invalide raken van zijn vader bij mijnongeluk, de ijver waarmee zijn moeder de naaipatronen uit een modeblad in jurken omzette.

Tegenover al dit kleine geluk en verdriet heeft Koek aria’s uit de opera’s van Giuseppe Verdi geplaatst als contrast, als de grote ’sentimenti’ van liefde en afscheid. Dat heeft natuurlijk iets sterk ironisch, met de Duitse Liesl en haar Italiaanse vrijer in hun driestuiversspel, terwijl de Poolse sopraan Elzbieta Szmytka de mooiste Verdi-aria’s ten gehore brengt. De muziek werd gespeeld door een klein orkest in ongewone samenstelling met onder andere een accordeon, en veel blazers. Bij de instrumentatie door de bewerkers mocht geen noot van Verdi veranderd worden. Merkwaardig is dat van de orkestleden wél hun instrument keurig in het programma wordt vermeld, maar dat de namen van de acteurs zonder hun personage worden afgedrukt. Dat een klein acteurscollectief zulke fratsen uithaalt is tot daar aan toe, maar bij een grote bezetting van bijna dertig uitvoerenden is dat een klap in het gezicht van acteurs en publiek. De acteerprestaties leden er niet onder. Jeroen Willems was de oudere Simon, die een deel van zijn tekst ook zong – terecht, want sinds zijn Brel-programma’s weten we dat hij behalve acteur ook een formidabele zanger is. Chris Nietvelt maakte van de moeder een echte Nietvelt zoals alleen Nietvelt dat kan. Fedja van Huêt en Aus Greidanus jr. speelden Simon en zijn jongere broer in het omhoogkomende verleden. Ik kan niet allen noemen, niet alleen omdat ik niet alle acteurs goed genoeg ken, maar ook omdat NTGent zo’n beroerd programmaboekje had gemaakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden