Eén klap van hockeyster Keetels volstaat

Marloes Keetels na de 1-0.Beeld EPA

Het vernieuwde Oranje liet gisteravond zien ook mentaal sterk te zijn. In de finale van het EK wacht België.

Een nieuwe generatie hockeysters diende zich gisteravond aan in Amstelveen, waar Oranje in de halve finale van het EK moeizaam won van angstgegner Engeland (1-0). Een van de nieuwe gezichten die deze week op moesten staan, was aanvoerster Marloes Keetels, die haar honderdste interland afsloot als matchwinnaar. In de eindstrijd (morgen 20.00 uur) wacht België, dat in de halve finale won van Duitsland (1-0). De Belgische vrouwen speelden nooit eerder een EK-finale.

De Nederlandse hockeysters revancheerden zich gisteravond van hun pijnlijke nederlaag tijdens de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, waar Oranje op jacht ging naar de derde gouden medaille op rij, maar na shoot-outs verloor van de Britse ploeg. Dat was niet de eerste keer. Ook op het EK in 2015 ging het na shoot-outs mis tegen de Britten.

Op het EK in Amstelveen, waar Oranje alle groepswedstrijden won, moest het anders, vond bondscoach Alyson Annan. Het duel met Engeland, eerder spannend dan goed, kende echter weinig hoogtepunten. Beide teams hebben weinig verrassingen voor elkaar. Net toen iedereen zich klaar wilde maken voor shoot-outs – een somber vooruitzicht gezien de ­recente geschiedenis tegen de Britten – was daar de rake klap van Keetels.

De aanvoerster, speelster van Den Bosch, gaf daarmee blijk van een mooie symboliek. Gisteravond volgde letterlijk en figuurlijk een wisseling van de wacht. In de rust werd onder luid applaus afscheid genomen van een gouden generatie, onder wie Maartje Paumen, Ellen Hoog, Naomi van As, Joyce Sombroek en Kim Lammers. Op het veld bleek vervolgens dat het met de toekomst van het Nederlandse vrouwenhockey wel goed zit.

Technisch gezien staat er nog altijd geen maat op Nederland. Het fundament bij de vrouwen is bovendien dermate sterk dat talentvolle speelsters moeiteloos kunnen worden ingepast, zo blijkt ook dit EK.

Tekst loopt door onder afbeelding 

Maria Verschoor in actie tegen Susie Townsend van Engeland.Beeld EPA

Keepster Anne Veenendaal (21) is een waardige opvolgster van Sombroek, Frédérique Matla (20) moet de dit voorjaar gestopte Hoog doen vergeten, zoals dat ook geldt voor Laurien Leurink (22), die in de voetsporen treedt van Van As. Voor strafcornerspecialist Paumen was intern al een vervangster gevonden: Caia van Maasakker. Zij kreeg gisteravond slechts één kans, maar pushte eerder deze week twee keer raak tijdens de ruime zege op Tsjechië (10-0). Die overwinning was een prettig gegeven voor Annan, die in de aanloop naar het EK het scorend vermogen van haar ploeg tot thema had gemaakt. Nederland moest daarnaast niet te veel afhankelijk worden van Lidewij Welten, die in 2015 nog werd gekozen tot beste speelster ter wereld.

Druk

Er was tot donderdagavond nog één vraag onbeantwoord: kan de vernieuwde ploeg ook omgaan met de druk die komt kijken bij een groot toernooi? Vorige maand, tijdens de halve finale van de Hockey World League in ­Brussel, volgde een voorzichtige ­bevestiging (want toernooiwinst), maar dat is iets anders dan een EK in eigen land, waar alleen goud goed genoeg is.

De halve finale van het EK in het uitverkochte Wagener-stadion was daarom ook een mentale test voor Oranje. De Engelsen, fysiek en conditioneel sterk, waren voor rust gevaarlijker in de cirkel en verzamelden meer strafcorners (vier om één). Oranje gokte op een bevlieging van Welten, die soms handig door de Britse verdediging soleerde, maar knap buiten de cirkel werd gehouden. Het was aan anderen. En die ‘andere’ heette gisteravond Keetels, die doel trof na een fraaie vooractie van Kelly Jonker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden