'Een jongen met hetzelfde geloof is wel makkelijker'

Met een stellige overtuiging verschijnen ze aan de deur. Ze zeggen de waarheid te kennen, maar komen toch ongelegen. En voor ze hun eerste zin afhebben, wordt er vanachter een dichtgaande deur een verontschuldiging uitgesproken en valt de deur in het slot.

Dit weekeinde waren duizenden Jehova's getuigen in de Utrechtse Jaarbeurs bijeen voor het congres 'Daders van Gods woorden'. Vijftienduizend overtuigde zielen luisteren naar de lezingen, nemen deel aan ordinatie- en doopplechtigheden, en praten met elkaar in de gangen. Vaak doet het denken aan een familiedag.

In een meegebrachte tuinstoel zit Guido (25). Hij komt al vanaf zijn vroege jeugd op vergaderingen en congressen. Heeft hij nooit getwijfeld aan zijn keuze Jehova's getuige te worden? ,,Getwijfeld? Iedereen twijfelt, ook ik, maar nadat ik besloten had me te laten dopen, heb ik niet meer getwijfeld. Ik was negentien toen ik de stap nam. Mijn ouders waren het al, maar je moet zelf de beslissing nemen. Ik ging daarbij niet over één nacht ijs; dat ligt niet in mijn karakter. Ik ben een rationeel mens, wetenschapper, scheikundige, en ook in mijn geloof wil ik bewijzen zien die aantonen dat het geen onzin is.''

In de gang staan Edith en Suzanna. Ze zijn jong, veertien en vijftien, en worden beiden opgevoed door ouders die Jehova's getuigen zijn. ,,Het is geen ramp, we weten ook niet beter.'' Edith: ,,Of ik zelf gedoopt wil worden, weet ik nog niet. Je mag zelf beslissen óf je gedoopt wilt worden. Ik ben best gelukkig met de opvoeding die ik krijg. Het lijkt soms wat streng, maar dan moet je gewoon bedenken dat die regels er zijn voor je eigen bestwil. Zo mogen we niet roken en niet drinken, maar dat had ook niet gemogen zonder de regels uit de Bijbel. Ik heb wel eens een sigaret opgestoken, maar dat heb ik later ook eerlijk verteld. We hebben erover gesproken en mijn ouders hebben mij ervan overtuigd dat het slecht is voor mijn lichaam.''

Vriendin Suzanna voorziet ook met het vinden van een vriendje geen probleem. ,,Mijn broer heeft een Jehova-meisje ontmoet en jouw broer toch ook'', zegt ze tegen Edith. ,,Het is makkelijker als je een jongen met hetzelfde geloof vindt. Je snapt elkaar dan beter. Het kan natuurlijk ook nog dat ik, als hij geen Jehova's getuige wil worden, me aan hem aanpas. Ik ben toch nog niet gedoopt.''

De lange gangen worden in de pauzes niet alleen gebruikt om door te lopen. Er wordt gekeken. Aan de kant staan twee mannen. Ze laten een lezing schieten. ,,We hebben vanmorgen al veel gehoord. Nu willen we even rustig wat praten'', zegt Eddy Verheecke (32). ,,Ik ben op eenentwintigjarige leeftijd gedoopt. Spijt heb ik daar nooit van gehad, spijt krijg je van een slechte keuze. Dit was goed, dat wist ik, anders was ik er niet aan begonnen. Ik weet dat God bestaat.'' En waarom dan Jehova's getuige? ,,Deels vanwege mijn ouders, maar als je in iets gelooft moet je het ook strikt aanhangen en dat doen wij.''

Ook Verheecke wijst op het onderzoek dat hij voor zijn doop heeft gedaan, om te kijken of het pad van de getuigen voor hem geen valkuilen kende. ,,Doordat je niet al bij de geboorte gedoopt wordt, kun je zelfstandig beslissen.'' Maar de vergaderingen, de congressen, de opvoeding, het zijn toch allemaal invloeden die een objectieve keuze onmogelijk maken? ,,Misschien, maar er zijn ook gezinnen waar niet iedereen een Jehova's getuige is.''

,,Mijn zus heeft er niet voor gekozen'', valt Rogier Smulders hem bij. ,,Men denkt vaak dat het opgedrongen wordt, maar het is een eigen keuze. Anders hou je het ook niet vol. Ik ben na mijn puberteit gedoopt. Ik was negentien. Op school was het soms wel eens moeilijk, want je klasgenoten praten over bier, seks en sigaretten. Ik stond voor dezelfde dilemma's, maar had een handleiding die mij in geval van twijfel de juiste beslissing liet nemen.''

,,Daar komt ook de stelligheid vandaan die Jehova's getuigen uitstralen'', vervolgt Smulders. ,,Wij worden ook aan verleidingen blootgesteld, maar hebben besloten om volgens de Bijbel te leven. En ja, dat doen we dan ook strikt, anders bega je nog telkens fouten.''

Zijn vriend Verheecke: ,,Maar als je hier rondkijkt zul je ook hebben gezien dat vrouwen er mooi en uitdagend uitzien. Dat moet kunnen. Mijn vrouw draagt geen rok tot haar enkels, maar ze heeft dan ook mooie benen. Het belangrijkste is dat het tussen de oren klopt. Je moet aan anderen denken, niet alleen aan jezelf.''

Zijn die tochten langs de deuren er ook om het ideaalbeeld van een wereld vol Jehova's getuigen naderbij te brengen? ,,Ook dat is een eigen keuze. Vergelijk het met een brand bij de buurman. Als je merkt dat het huis van je buurman in de fik staat, zul je toch niet nalaten hem dat te zeggen? De kennis die wij hebben schept nu eenmaal de verplichting die uit te dragen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden