Een jaar later zijn de Nigeriaanse meisjes nog niet thuis

Jonah Bulama laat een foto van zijn ontvoerde dochter Amina zien.Beeld Katarina Höije

Jonah Bulama (48) wil niet nadenken over de vraag of zijn dochter Amina (15) wel of niet meer leeft. Of over wat voor gruwelijke dingen haar in gevangenschap bij terreurgroep Boko Haram zijn overkomen.

Amina - "haar christelijke naam is Antonia" - is een van de 219 Nigeriaanse meisjes uit het noordoostelijke plaatsje Chibok van wie een jaar na hun massa-ontvoering door terreurgroep Boko Haram vanaf een meisjesschool nog geen enkel spoor is. "Mijn jongere kinderen huilen veel", zegt Bulama, die nog zeven andere kinderen tussen de 2 en 23 jaar heeft, per telefoon vanuit het Noordoost-Nigeriaanse Biu. "De kleintjes snappen nog steeds niet helemaal wat er aan de hand is. Ze beweren dat hun zus nog op school is. Mijn vrouw eet niet. En ik? Ik bid."

Een jaar lang bidden, alle nieuwsberichten koortsachtig volgen, een gang naar de hoofdstad Abuja maken om met politici te praten. Heeft Bulama eigenlijk ook hulp gehad? "Niks", zegt hij resoluut. "Ik heb wel gehoord dat andere ouders matrassen en zakken rijst hebben gehad van hulporganisaties. Ook heb ik gehoord dat de gouverneur van onze deelstaat geld heeft gegeven aan de ouders van een deel van de meisjes die ontsnapt zijn. Maar sommigen wilden geen giften aannemen omdat ze dan nog meer verwijten krijgen dat ze hun dochters 'verkocht' hebben. Dat soort verhalen doet de ronde over ons."

Op de vlucht
Bulama, leraar van beroep, is Chibok na de ontvoering van Amina ontvlucht. "Afgelopen zondag nog zijn er drie doden gevallen toen Boko Haram weer toesloeg. De vader van Amina's beste vriendin, die ook is ontvoerd, is omgekomen bij zo'n aanval. Zijn vrouw was toen zwanger."

De radeloze vader is vaak op de vlucht geslagen in het noordoosten, Boko Harams thuishonk. Toen Bama in 2013 door Boko Haram werd veroverd, sleepte Bulama zijn gezin naar Mubi. Toen de extremisten in 2014 ook daar het kalifaat uitriepen, kwam hij met zijn acht kinderen en vrouw in Chibok terecht.

Inmiddels zitten de Bulama's, zonder Amina, zo'n tachtig kilometer verderop in Biu. "Ik zou graag weer lesgeven, maar er is geen werk. We leven met de dag. Sowieso zijn bijna alle scholen in heel Borno (een deelstaat, red.) al tijden dicht vanwege Boko Haram. Ik vraag me nog altijd af waarom Amina's school wel open was."

Complotten
Het voedt Bulama's theorie dat de massa-ontvoering niet alleen het werk van Boko Haram was. "De politie, het leger, ze waren gewaarschuwd over de aanval op de meisjesschool in Chibok." Volgens Bulama hebben tegenstanders van vertrekkend president Goodluck Jonathan binnen de overheid gecollaboreerd met Boko Haram. "Daarom deed hij zo weinig, hij had slechte adviseurs. Ik hoop dat de nieuwe president, Buhari, het beter doet."

Maar Buhari gaf gisteren blijk van realisme: "Hun verblijfplaats blijft onbekend. Ik kan niet beloven dat wij ze kunnen vinden."

Bulama wijdt uit over de complotten. Misschien om niet over Amina te hoeven praten. Wat voor meisje is ze eigenlijk? "Komisch, praatgraag, slim. Als ik enig idee had waar ze was, zou ik erheen gaan. Al zou ik daar met haar moeten sterven."

Geen concrete zoektochten of militaire acties

De wereld was geschokt door de massa-ontvoering van 276 schoolmeisjes in Chibok in de nacht van 14 op 15 april 2014 in het door terreurgroep Boko Haram beheerste noordoosten van Nigeria. Michelle Obama en Malala Yousoufzai twitterden #BringBackOurGirls en iedereen sprak schande van de lakse houding van de Nigeriaanse autoriteiten.

Nu, een jaar later lijkt de hoop op een goede afloop vervlogen. 57 meisjes konden ontsnappen, de 219 andere zijn nog spoorloos. Boko Haram-leider Abubakar Shekau beweert dat ze getrouwd zijn met zijn strijders. De verontwaardiging op sociale media heeft niet tot zoektochten of militaire actie geleid, ook niet door de internationale gemeenschap.

Sterker: volgens Amnesty International ondergingen sinds begin 2014 zeker tweeduizend vrouwen en meisjes hetzelfde lot. Velen van hen zijn gedwongen tot seksuele slavernij gedwongen of tot deelname aan gevechten. Ook honderden jongens en jonge mannen zijn ontvoerd en gedwongen mee te vechten. Degenen die weigerden zijn afgeslacht, zegt Amnesty.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden