Een hippe rugzak van een vluchtelingenboot

crowdfunding | Door vluchtelingen rugzakken te laten maken van oude reddingsvesten en boten, wil de stichting No Mad Makers stranden opruimen én werk creëren.

De honderdduizenden vluchtelingen die op de Griekse stranden aankomen, laten niet alleen een spoor van verdriet achter, maar ook van afval. Kapotte reddingsvesten en gescheurde boten liggen op het strand na de tocht vanuit Turkije. Floor Nagler (24), studente aan de Rietveld Academie, zag het tijdens het vrijwilligerswerk waarmee ze in januari begon op het Griekse eiland Lesbos. "Dit spoor van ellende en vernieling wilde ik dolgraag opruimen", zegt ze via Skype vanuit Lesbos. "Ik hoorde ook dat er een groot tekort is aan rugzakken onder vluchtelingen. De boten zitten vaak overvol en bij gebrek aan ruimte worden bezittingen van mensen vaak als eerste overboord gegooid."

Het bracht haar op het idee om van het afval een tas te maken. Samen met vriendin Didi Aaslund (27), student aan het hout- en meubileringscollege in Amsterdam, ontwierp ze de Bag2Work, een tas die bestaat uit de banden van een reddingsvest en het rubber van de boot. Het afgelopen half jaar leerden de twee studentes de vluchtelingen hoe ze met behulp van slechts een schaar, revolvertang en popnageltang voor zichzelf tassen kunnen maken. Aaslund: "We hadden geen tijd en geld om een industriële naaimachine van 3000 euro te laten verschepen naar Griekenland." Een tas kost nu ongeveer 3 euro. Bijkomend voordeel hiervan is dat de vluchtelingen wat nuttigs te doen hebben en op deze manier de stranden worden opgeruimd. "En met wat hulp aan het begin, leren de vluchtelingen snel."

Het tassenproject kreeg vleugels toen de Arabische televisiezender Al Jazeera langskwam en een filmpje over de workshops maakte. Dat filmpje is nu 6,5 miljoen keer bekeken en heeft veel reacties losgemaakt. Aaslund: "We kregen hartverwarmende complimenten maar ook bleek de interesse voor de tas enorm: veel mensen willen ook zo'n tas kopen." Dat bracht de vrouwen op het idee om vijfhonderd tassen te produceren; vandaag start de crowdfundingsactie die dat financieel mogelijk moet maken.

Positieve boodschap

Voor die productie moet Bag2Work wel naar Amsterdam uitwijken. Want in Griekenland mogen vluchtelingen niet werken, onder meer omdat dat de arbeidsmarkt teveel zou verstoren. In Nederland zijn de regels soepeler, dus willen Aaslund en Nagler de benodigde reddingsvesten en rubberboten nu met een busje of vrachtwagen naar Noord-Europa vervoeren.

Mocht de crowdfunding slagen en het project dus van de grond komen, dan is het nadrukkelijk de bedoeling dat ook hier vluchtelingen bij de productie van tassen worden ingeschakeld. Hoeveel mensen zo aan de slag kunnen is onduidelijk, wel wat ze gaan verdienen. Nagler: "Ze krijgen 15 euro per uur voor het in elkaar zetten van de tassen." De verkoopprijs van de tassen staat ook al vast: honderd euro per stuk.

"Op deze manier willen we een positieve boodschap afgeven: er zit zoveel potentie tussen die enorme stroom van vluchtelingen. Laten we daar alsjeblieft gebruik van maken", zegt Nagler.

Het oorspronkelijke plan van de tas voor een reizende vluchteling valt zo wel in het water, geeft ze toe. "Maar als vluchtelingen eenmaal in Nederland zijn, hebben ze die tas ook minder hard nodig", redeneert Nagler.

Ondertussen gaan de workshops in Griekenland wel door, wat nog steeds mooie reacties van de vluchtelingen oproept. Nagler: "Tijdens een van de workshops zei een meisje na het maken van een tas: 'I killed the boat that tried to kill me'. Hoe langer we met dit project bezig zijn, hoe toepasselijker het is voor alles wat we doen."

Want met de Bag2Work willen de twee een statement maken. Aaslund: "In Griekenland zitten momenteel 60.000 vluchtelingen vast, die geen kant op kunnen. Ze kunnen van alles, maar mogen niks doen." Nagler vult haar aan: "Hoe kun je van mensen verwachten dat ze integreren als ze alleen maar mogen wachten? Op deze manier gaat er een hele generatie van talentvolle mensen verloren." Het vluchtelingenprobleem is bovendien zo enorm, dat het voor veel mensen voelt alsof ze daar niets aan kunnen doen, vervolgt zij. "Maar met dit project willen we laten zien dat iedereen op zijn eigen manier een steentje kan bij dragen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden