Een halve minuut stilte

Mandela stierf, en de wereld draaide door, zeker de wereld van het voetjebol. Zo vriendelijk en kinderlijk klinkt die sport in Brazilië. Voetjebol. Dilma Roussef, de Braziliaanse presidente, liet het woord enige malen uit haar mond rollen bij de Final Draw, de loting, rechtstreeks te zien bij de NOS.

Voetjebol, sport voor voetjebollers.

Ze stond op een groot podium, naast de president van de Fifa, Sepp Blatter, een merkwaardige figuur die voor Mandela één minuut stilte vroeg en die minuut na ongeveer dertig seconden voor beëindigd verklaarde, want het voetjebol moest doordraaien.

In een Hilversumse studio zat Tom Egbers klaar, samen met Frank de Boer en Yoeri Mulder, en van daaruit schakelden ze naar dat Braziliaanse vakantieresort dat was uitverkozen voor de loting en waar verslaggever Arno Vermeulen de lotingsprocedure zou gaan uitleggen.

"Daar moet je ongeveer een atoomgeleerde voor zijn", zei Vermeulen, want het was behoorlijk ingewikkeld. Je kon inderdaad maar beter een krant lezen, want bij de televisie kwam er ongeveer het volgende uit.

Er zijn vier potten en in de eerste pot zitten de sterkste, geplaatste landen. Wat in pot twee zat weet ik niet (de uitleg ging heel snel) maar in pot drie zaten de mindere landen en in pot vier, daarin zaten negen Europese landen, waaronder Nederland.

Die negen, dat was er eigenlijk een te veel, zodat er geloot zou worden om één van die negen over te hevelen naar pot twee, dat om mysterieuze redenen maar zeven landen bevatte. Daarna kwam er ook nog een pot X met vier Latijns-Amerikaanse landen en dan werd Uruguay gekoppeld aan een Europees land uit pot twee.

Leest u het rustig nog eens na.

Daarvoor hadden we Louis van Gaal gezien, die in dat resort kort voor de loting nog even geïnterviewd werd. Hij stond buiten, in de zon. Achter hem rezen de schaduwen op van reusachtige tenten met een puntdak; ervoor stonden houten electriciteitsmasten met bovengrondse draden die als oude waslijnen diagonaal door het beeld hingen. Dat we toch in luxueuze omstandigheden verkeerden viel af te leiden uit een reeks van geparkeerde golfkarren. Om die omstandigheden maakte Louis zich het meeste zorgen, niet die van het resort, maar om die van het klimaat en de mogelijk lange vliegtijden. Brazilië, zeiden ze bij de NOS, is een reusachtig land.

Het viel, zoals we inmiddels weten, mee.

Uiteindelijk stonden acht oud-voetjebollers in pak ballen uit plexiglazen potten te vissen en het zag er niet zo gemanipuleerd en sjoemelig uit als Yoeri Mulder vooraf had gezegd, toen in een overzicht nog eens die loting voor het WK in Italië in 1990 voorbijgekomen was. Daar was het Sophia Loren geweest, die langdurig en bijna wellustig met beide handen de ballen stond te bevoelen, naar men later boosaardig beweerde om er de warmste uit te halen, zoals haar vooraf zou zijn geïnstrueerd.

De wereld draaide door. We staarden naar de kustlijn van Brazilië, naar plaatsen als Salvador, Sao Paulo en Porte Alegre. Alweer ver weg van Johannesburg en Qunu, in de Oostkaap.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden