Een gratis U2. Of je daar blij mee moet zijn?

De nieuwe U@ in iTunes. Gratis! En onverwacht! Maar of we er ook blij mee zijn? Apple CEO Tim Cook(L) met U@ op het podium. Beeld Getty Images
De nieuwe U@ in iTunes. Gratis! En onverwacht! Maar of we er ook blij mee zijn? Apple CEO Tim Cook(L) met U@ op het podium.Beeld Getty Images

Hop, zo maar in je iTunes-bibliotheek: de nieuwe U2. Ongevraagd. Leg dat maar eens uit als je vrienden over de vloer hebt die even achter je MacBook door je muziekverzameling bladeren. Dan schaam je je toch rot? De actie van de Ierse band met computerfabrikant Apple  heeft wereldwijd een hoop reacties opgeleverd, en zeker niet allemaal positief. Nadat Apple dinsdag zijn nieuwe iPhone, een betalingssysteem en dat langverwachte slimme horloge had aangekondigd beklom U2 het podium in Cupertino, Apple's hoofdkwartier. En vertelde Apple-baas Tim Cook iedereen maar eens in iTunes te kijken. Gratis! En onverwacht!

Maar je muziek gratis of onverwacht weggeven via internet is verre van nieuw. Radiohead was in 2007 de eerste band van formaat, David Bowie deed al eens iets dergelijks, en Beyoncé verraste vorig jaar iedereen met een exclusief iTunes-album. Maar dat zijn tenminste nog acts met wie je op straat gezien wilt worden. Bovendien wisten we al een tijdje dat U2 met nieuw materiaal bezig was.

Een echte stunt was de nieuwe Dr Dre geweest
Het was pas een stunt geweest als Apple de nieuwe Dr. Dre had uitgebracht, de rapper met wiens koptelefoonfirma Apple onlangs een miljardendeal overeenkwam. Tien jaar terug kon Apple nog goede sier maken met een speciale U2-iPod. Maar dit keer lijkt U2 eerder Apple nodig te hebben om hip over te komen.

En gratis? Natuurlijk is U2 betaald. "Ik geloof niet in gratis muziek", zei Bono tegen een verslaggever van Time in Cupertino. Diezelfde Bono die overigens vijf jaar terug nog figureerde in reclamespotjes van Blackberry, telefoonconcurrent van Apple. En diezelfde Bono die zich altijd heeft ingezet voor een betere wereld - dat naast hun muziek zeker bijdraagt aan hun status als wereldband. Bono is niet iemand die je zou verwachten voor het karretje van het grootkapitaal uit Cupertino.

Commercie voorop
Dit maakt het allemaal niet eenvoudig om Songs of Innocence los te zien van dit hele commerciële publiciteitsgebeuren. Daarbij mag je een gegeven paard natuurlijk niet in de bek kijken. We gaan het toch doen.
De dertiende langspeler van U2 is een glad geproduceerde gitaarplaat, waarop echte stadionknallers ontbreken. Het begint goed. Direct is daar de gelukzalige Bono-ontlading en het kenmerkende blikken gitaargeluid van The Edge. Met het gevoelige 'Every Breaking Wave' wordt gas terug genomen, en vervolgens kabbelen de nummers catchy voort. Alleen is alles gespeend van een avontuurlijk randje of iets als, zeg, een originele akkoordenopvolging.

Toch klinkt de eerste helft best lekker. Ware het niet dat je je op een gegeven moment flink gaat storen aan de overdadige productie. Die koortjes, kerkklokken en galmende synths sorteren op nummers als 'Iris' of het afgrijselijke 'Sleep like a baby tonight' hetzelfde effect als op die laatste Coldplay: een complete verkrachting van wat op zich best leuk had kunnen zijn. Ook is duidelijk dat het zwakste materiaal handig achteraan is geparkeerd.

Maar het is vooral de onoprechtheid die stoort. Songs of Innocence klinkt niet bepaald recht uit het artistieke hart van Bono. Elk nummer zou het prima doen onder een Apple-commercial. Maar dat was misschien ook de bedoeling.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden