Een gewone maandag

Blauwe maandag betekende vroeger 'een korte tijd', je werkte ergens een blauwe maandag of je had een blauwe maandag verkering, iedereen heeft weleens zo'n ouwe blauwe maandag in zijn leven meegemaakt, ook al was het op woensdag of duurde-ie een weekendlang. Ook de roman 'Blauwe maandagen' van Arnon Grunberg, zijn eerste en in tegenstelling tot de titel een groot succes, is op deze betekenis gebaseerd, de hoofdpersoon is overal maar even, maakt niets af, van school wordt hij verwijderd, de toneelschool wordt een flop, het escortbureau waarvoor hij zich opgeeft vraagt hem nooit, het wordt allemaal niks.


Sinds de Britse psycholoog Cliff Arnall, van wie u niet gehoord hoeft te hebben, zich er in 2005 mee bemoeide, staat 'blauwe maandag' officieel voor één speciale dag in het jaar, namelijk deze, vandaag, de derde maandag van januari; de goede voornemens voor het nieuwe jaar zijn alweer verdampt, de vakanties zijn mijlenver weg en het is donker: Blue Monday. Mijn grootgrutter meende zelfs van deze blauwe maandag een blije maandag te moeten maken, je mocht een wens in een doos bij de kassa deponeren, wie weet komt-ie uit; zo erg is het kennelijk dat de kruidenier die op de kleintjes let in de buidel tast om ons op te beuren.


Ik heb wel enige moeite met die moderne kalender. Vroeger had je de grote feestdagen aangevuld met Dag van de Arbeid, moederdag, soms een beetje vaderdag, dat was het wel zo'n beetje, maar tegenwoordig valt er elke dag wel wat te vieren, het is Internationale secretaressedag, Aidsdag, Gedichtendag, Dag van de Privacy, Internationale dag van de Italiaanse keuken, noem maar op. Dezelfde kwaal die de oude katholieke heiligenkalender ontwortelde, namelijk dat je door de bomen het bos niet meer zag, bedreigt nu ook de seculiere kalender, het zijn er veel te veel, het wordt tijd voor een dag, liever gezegd dagen van niks.


Misschien is blauwe maandag dat in wezen wel, een dag van niks. Ik heb er in elk geval niks bijzonders over te melden, ik voel me niet depressiever dan anders, het is niet grauwer dan gisteren, ik draai geen blues in plaats van Bach. Ik loop in mijn modale kruideniersstemming naar de kruidenier waar ik geen speciale wensen in de bus heb gegooid. Er ligt geen brief van de belasting op de mat en ook geen bekeuring van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. Ik heb geen kater en ook zie ik niet op tegen een sollicitatiegesprek. Goede voornemens had ik niet, dus ze zijn ook niet in rook opgegaan, ik snak niet naar de vakantie.


Laten we het dus in plaats van een blauwe maandag een grijze maandag noemen, of nog gewoner maandag 16 januari 2017. We weten nog niet precies wat er vandaag gaat gebeuren, maar om de dag bij voorbaat al met zoveel chagrijn te vullen, lijkt me de goden verzoeken.


Pluk daarom ook deze blauwe maandag en vergeet al die speciale dagen voor dit en voor dat. Trouwens, morgen hebben we er liefst twee voor de prijs van één: het is zowel Landelijke slechtziendendag als Dag van het jodendom. Weg ermee.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden