Een geschenk aan de lezers. Of een boodschap?

Wat een timing om precies in het weekend dat de voorlopers van de Siberische koude ons bereikten, de dvd van 'Frozen Planet' aan u, lezer van Trouw, aan te bieden.

Buiten lag een laagje sneeuw, de eerste sneeuw van deze winter, en in Friesland waren de gemalen stil gezet. Het land zette zich schrap. Het verkeer stremde, op de radio viel het omineuze woord 'gevoelstemperatuur'.

Thuis legde ik vast een pittenkussen in de magnetron.

Voor het raam van de serre fladderden een paar mezen die naar binnen wilden, hun instinct dreef hen naar de warmte. De soorten zochten een goed heenkomen. Dadelijk zou het laatste daglicht voor maanden verdwijnen.

Niets zou meer groeien, niets meer paren, alleen de meeste geharden zouden overleven. Tot de lente.

Ik schoof de Frozen Planet in mijn laptop. Een derde van de aarde is bevroren, zei de stem van de oude Sir David Attenborough. Hij schuurde, die stem, een beetje hees, terwijl wij over oneindige ijsvlakten vlogen, die, zei Sir David, voor ons even vreemd waren als een onbekende planeet.

Dat was al meteen een schokkend inzicht, zoveel onbekend terrein, en zo onherbergzaam, en winden die met driehonderd kilometer per uur door ijzige valleien bliezen, bij min zeventig. Buitenaards.

Wat staat ons nog te wachten?

Ik haalde het pittenkussen (van Duitse makelij) uit de magnetron, en volgde de stem van Sir David, die juist vertelde dat er snel gepaard moest worden, omdat land en zee zich gingen sluiten voor de lange poolwinter. En daar was-ie dan: de ijsbeer, alleen in een uitgestrekte bevroren woestijn.

De tijd dringt, zei Sir David, en de muziek kreeg iets aanzwellends, met piano en violen. Vijftien kilometer verderop stapte het wijfje voort waarnaar onze ijsbeer op zoek was.

Gelukkig, hij vond haar.

Deed wat Sir David hem had gezegd, maar moest vervolgens een reeks rivaliserende mannetjes bevechten, met succes, maar zo lang dat we hem ten slotte bloedend en uitgeput de BBC-documentaire uit zagen kruipen.

Afschuwelijk lot.

Tegenover me aan tafel zat mijn vrouw. Met eigen pittenkussen. Ik keek naar buiten, naar de ijzige straat, met dat dunne laagje sneeuw en voorbij fietsende rivaliserende mannetjes.

Sir David ging maar door, er moest nog meer bloed vloeien in die onmenselijke natuur, waar wolven een bizon te grazen namen in een bevroren woud. En verder ging het, van Arctica naar Antarctica, met oceanen die tegen ijsbergen bulderden terwijl alles weer achter elkaar aan zat, zeeleeuwen achter ezelpinguïns, en orca's achter krabbenrobben en weddellzeehonden.

Ik zag het huiverend aan en vroeg me af welke boodschap met deze dvd eigenlijk aan de lezers van deze krant was meegegeven. In Noord-Groningen werd in februari 1956 min 26,8 graden gemeten. De winter was pas eind januari ingevallen.

Precies als nu. De dvd zegt: pak u goed in. En bescherm uw vrouw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden