Een foute Puch in Amsterdam

De oranje oude bromfiets op de foto stond dagenlang aan een paal in een Amsterdamse straat. Een retro-Puch van het sentimentele soort. Ooit mateloos populair onder 16-plussers die er hun identiteit aan ontleenden. De statistieken van nu zeggen dat steeds minder jongeren het geluksgevoel nog opzoeken met brommers. Ze kopen liever een smartphone van een verantwoord model.

Naar deze Amsterdamse Puch kun je eindeloos kijken. Wat klopt er aan en wat is er fout? Destijds, in de glorietijd van de Puch, stelden we strenge eisen aan alle accessoires op ons geliefde karretje. Puch-mode. Die was trouwens nergens in het land hetzelfde. Die mode verschilde van stad tot stad, van dorp tot dorp. En Den Haag was het Mekka.

Onze normen en waarden waren duidelijk. We hielden ons aan de strikte voorwaarden van een goede Haagse Puch. Daar voldoet dit Amsterdamse exemplaar op de foto bepaald niet aan, met zoveel foute onderdelen.

Misschien is hij wel in een heel ander dorp zo vreemd opgetuigd als ie er nu bij staat.

In de eerste plaats de kleur. Dat vale Oranje is wel grappig hippieachtig en past uitstekend bij een Afghaanse jas. Maar het moet eigenlijk zwart zijn.

Er duiken nogal wat andere kleuren op bij de huidige generatie retro-Puchrijders, die werden gefotografeerd door de Haagse Esther Langendam, zelf een Puchrijdster. Ze toont in haar boek 'Puchfeest' al die vrolijke paarse, groene en gele benzinetankjes. Maar een goede Puch is nu eenmaal compleet zwart.

Deze Puch aan de paal heeft vreemde zijflappen in de spatborden. Niet erg subtiel. Zulke spatborden zijn voor de bullenpuchs van boerenzonen.

Dat stuurtje kan weer wel, volgens onze Haagse vormgevingseisen. Misschien niet hoog genoeg, maar wel met een fijn smal stuurbochtje van het type tietenknijper. Over die bel en het spiegeltje kunnen we het beter niet hebben.

En nee, er zit gelukkig geen waslijntje in dit stuur, zo'n dun afschuwelijk sierstangetje van links naar rechts. Dat zou immers fout bullenpuch zijn.

Het pannekoekzadel ligt, zoals het hoort, plat op het frame. Zadelpen en zadelvering zijn grondig verwijderd, goed gedaan. Het bagagerek daar achter is evenwel verkeerd. Niet alleen vanwege het chroom, het rek steekt te ver naar achteren. Dit soort overdreven achterrekken zag je wel vaker in Amsterdam en elders buiten Den Haag. Hier hoort hooguit een minuscuul zwart rekje. Waar een passagier nauwelijks op kan zitten.

De uitlaatpijp: onverantwoord chroom en die hele knalpijp is te groot.

Het bescheiden ronde voorlicht is prima. Geen rare kikkerbek-koplamp met vleugels, zoals van een platteland-Puch.

Het achterlichtje is een interessant twijfelgeval. Een eigenwijs lampje. Al hoort daar eigenlijk een platter rood lichtje op een zwart achterspatbord te zitten, van het Haagse type poederdoos of bloedblaar.

Maar verder is het best een aardig Puchje, daar aan de paal in Amsterdam.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden