Een EK-titel als beloning voor de veerkracht van de hockeymannen

Mirco Pruyser van Nederland juicht na zijn 2-4 tegen Belgie tijdens het Europees Kampioenschap hockey. Beeld ANP

Het was een fraaie bevestiging van een nieuw proces. De Nederlandse hockeyers, die met een vierde plaats teleurstelden op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, prolongeerden zondagmiddag hun Europese titel in Amstelveen. Dat gebeurde na een formidabele teamprestatie in de finale tegen België (4-2).

De Nederlandse hockeyploeg had zichzelf niet gespaard in de evaluaties na Rio. Bondscoach Max Caldas stelde dat hij te ver verwijderd was geraakt van zijn spelers, die, eenmaal onder druk als team, als losse eilandjes uit elkaar vielen. Dat moest anders. Er werd in de aanloop naar het EK nadrukkelijk geïnvesteerd in de verbinding tussen elkaar. “De kracht van het team is het team”, zei Caldas na het eerherstel tegen België. “De bijdrage van de spelers is daarin heel belangrijk. Dat vragen we ook van ze.”

Die methode - dat internationals meer betrokkenheid hebben bij het teamproces - zorgt ervoor dat de spelersgroep rustig bleef tijdens het EK. Ook toen Oranje met historisch ruime cijfers verloor in de groepswedstrijd tegen België (0-5). En ook nadat de ploeg zondagmiddag in het uitverkochte Wagener-stadion opnieuw met een achterstand de rust inging tegen de Belgen: 0-2. Tom Boon (corner) en Cedric Charlier (tip-in) waren trefzeker geweest.

Maar paniek? Nee. Oranje bleef gefocust op de eigen uitvoering. “We bleven in controle, zoals we dat het hele toernooi zijn geweest”, vond Caldas. “In de rust bleven we praten over de inhoud, terwijl we in het verleden misschien aan noodrem zouden trekken en dingen wilden veranderen. Vandaag niet. Dat heeft ons zo ver gebracht.”

Ommekeer

De ommekeer volgde in het derde kwart. Robbert Kemperman controleerde behendig een dieptepass van Sander de Wijn en haalde verwoestend uit achter de Belgische doelman Vincent Vanasch. De aansluitingstreffer was het startsignaal van een fraaie comeback. Mirco Pruyser presenteerde zich andermaal als een killer in de cirkel. Eerst verzorgde hij de gelijkmaker, nadat Mink van der Weerden de lat had geraakt, en in de slotseconden - toen Van der Weerden Nederland al via een strafcorner op voorsprong had gepusht - maakte Pruyser de verlossende 4-2 na een counter met Thierry Brinkman.

De vreugde na die bevrijdende treffer was groot bij Oranje. Warm en intens waren de omhelzingen - als blijk van de hechtere banden binnen het Nederlandse team. “Ons proces zie je terug in het onderlinge contact en het vertrouwen in elkaar”, stelde Van der Weerden. “Doordat je veel meer contact hebt, weet je hoe iedereen erin zit. Dat zie je nu terug. Maar of dit eerherstel is na Rio? Dit is vooral een bevestiging voor hetgeen we nu aan het doen zijn.”

Naast Van der Weerden stond aanvoerder Seve van Ass, samen met Billy Bakker de drie leiders binnen Oranje. Ook dat is nieuw; Oranje stelt leiderschap boven het aanvoerderschap. “Ik heb zelf niet eens zo veel hoeven doen”, zei Van Ass met de gouden medaille om zijn nek. “Behalve in verbinding staan met iedereen.” Van Ass keek om zich heen en zag dat het goed was. De Europese titel was weer voor Nederland.

Ook succes bij het vrouwenteam

Ook het vrouwenhockeyteam kreeg zaterdag de kans op eerherstel. Oranje pakte de titel, maar de tegenstand was zwak.

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

De hockeyvrouwen van Nederland vieren feest na het winnen van de EK-finale van België tijdens het Europees Kampioenschap hockey. Beeld ANP

De opluchting klonk uit vele monden nadat de Nederlandse hockeysters zaterdagavond de EK-titel hadden heroverd ten koste van België (3-0). In het uitverkochte Wagener-stadion te Amstelveen was het elftal van bondscoach Alyson Annan veel te sterk in een eenzijdige finale.

De vreugde na het behalen van de zevende Europese titel - de eerste in zes jaar tijd - was er niet minder om. Daar waren redenen voor. Oranje speelde dit EK met een vernieuwd elftal, nadat veel gezichtsbepalende internationals, onder wie Ellen Hoog, Maartje Paumen, Naomi van As en Joyce Sombroek, afscheid namen na de Olympische Spelen van Rio de Janeiro. Nieuwe talenten presenteerden zich op hun eerste grote eindtoernooi, onder wie Frédérique Matla (20), Laurien Leurink (22) en Pien Sanders (19). “Daarin zie je de voorsprong die wij als hockeyland hebben”, glunderde aanvoerster Marloes Keetels met een gouden medaille om haar nek. “We zijn nog jong. Er zit nog zo veel rek in dit team.”

Voor de speelsters die wel aanbleven na Rio, zoals Carlien Dirkse van den Heuvel (30), die zaterdagavond de openingstreffer verzorgde, was het de eerste gouden medaille sinds het WK van 2014 in Den Haag. Sindsdien werden twee finales verloren; het EK in 2015 tegen Engeland en de Olympische Spelen van 2016 van Groot-Brittannië. Oranje had die barrière doorbroken door donderdagavond in de halve finale van het EK te winnen van Engeland (1-0). “Hoewel we nu totaal andere teams hebben, doet het zilver van Rio nog steeds pijn”, zei Dirkse van den Heuvel. “Dus het was wel payback time.”

Niveau van het toernooi

De finale tegen België, dat nooit eerder een EK-finale speelde, toonde een eenzijdig beeld. Oranje dicteerde, maar verzuimde na de openingstreffer het duel op slot te gooien. Dat gebeurde twaalf minuten voor tijd, nadat Kelly Jonker een voorzet van Margot van Geffen intikte. Ireen van den Assem benutte in de slotminuut nog een strafbal, waarmee het oranje feestje kon beginnen.

Het EK in eigen land mocht dan het ideale podium zijn voor eerherstel van de Nederlandse hockeysters, het niveau van het toernooi gaf soms te denken. Dat zelfs een weinig sprankelend Oranje vrij ongehinderd naar de eindstreep kan, zegt niet alleen iets over het onuitputtelijke reservoir aan talenten dat voorradig is, maar het zegt ook veel over het gebrekkige vermogen van de concurrentie om de omissies van een team in opbouw af te straffen. “Dit is het eerste succes van een nieuw begin”, zei Annan, die haar eerste prijs pakte als bondscoach van de Nederlandse hockeysters. “Maar we hebben nog veel stappen te maken.”

Annan was misschien wel het meest opgelucht. Op de Olympische Spelen van Rio blameerde ze zich met een black-out. Een stevige evaluatie volgde, waarna haar contract werd verlengd tot en met het WK, dat volgend jaar in Londen wordt gespeeld. “Dit is heerlijk”, blies Annan van opluchting. “Ik ben het meest trots op het feit dat we voor tienduizend mensen dit toernooi hebben gewonnen. Dat doet mij veel.”

Lees ookDe ontdekkingsreis van hockeybondscoach Max Caldas.

Lees ookEén klap van hockeyster Keetels volstaat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden