Review

Een echte Rowling, maar zonder Harry

In ’Harry Potter en de Relieken van de Dood’, het zevende en laatste deel van de serie, laat het hoofd van toverschool Zweinstein, Albus Perkamentus, een sprookjesboek na aan Harry’s beste vriendin Hermelien. Deze vijf ’Vertelsels van Baker de Bard’ worden al eeuwen aan tovenaarskinderen verteld, zoals Assepoester en Doornroosje aan Dreuzelkinderen (niet-magische mensen).

Rowling schreef in 2007 met de hand zeven exemplaren van de vertelsels en liet er één veilen voor het goede doel. Het boekje bracht 2,4 miljoen euro op. In december vorig jaar verschenen de verhalen alsnog in een publieksuitgave, nu verkrijgbaar in het Nederlands.

De sprookjes passen perfect in het beeld dat Rowling de hele Potterreeks zo knap in stand houdt: Harry’s wereld ís de onze, maar dan met een magisch sausje. Veel elementen uit de echte wereld hebben een magisch equivalent in Rowlings universum. Ik moet bij elke voetbalwedstrijd op tv bijvoorbeeld nog steeds denken aan het meeslepende WK Zwerkbal, compleet met hooligans, uit het vierde boek. Die herkenbaarheid leidt overigens nergens tot al te flauwe parodieën. ondanks zulke plagerijen neemt Rowling de Potterwereld volkomen serieus. Dat is mijns inziens één van de belangrijkste redenen van haar overweldigende succes.

Al is de toon van de vertelsels lichter dan die van de laatste Potters, je leest er dezelfde mix van verzinplezier en ernst aan af. Zo worden de sprookjes becommentarieerd door Perkamentus zelf. Via hem lijkt Rowling de critici van haar eigen werk subtiel op de hak te nemen. Zo haalt Perkamentus, duidelijk geamuseerd, schrijfster Clara Klefkens (1794-1910) aan, die de vertelsels schadelijk vond voor kinderen vanwege hun ’ongezonde preoccupatie met de gruwelijkste onderwerpen, zoals dood, ziekte, geweld en verdorven magie’.

De vertelsels verschillen nauwelijks van de klassieke sprookjes die wij kennen. Deugd wordt beloond, slechtheid bestraft. Enig verschil is dat tovenarij de helden in Dreuzelsprookjes meestal in de problemen brengt, terwijl de hoofdpersonen in deze vertelsels zelf kunnen toveren.

Het mooiste en zwartste verhaal is ’De Heksenmeester met het Harige Hart’, waarin een tovenaar zijn hart uit zijn lijf rukt en opsluit in een kist, omdat hij nooit verliefd wil worden. Het hart verschrompelt en raakt begroeid met haar, als symbool voor de verdierlijking van de heksenmeester. Dat soort vondsten toont nog maar eens Rowlings vindingrijkheid aan. Eén waarschuwing voor de Potterfans: Harry komt niet in dit boek voor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden