Eén dubbelaar, meer heeft Zweden niet te bieden in Rotterdam

Robert Lindstedt: Zweedse tennis is achterover gaan leunen en in slaap gesukkeld. Oud-toppers hopen de jeugd weer op niveau te brengen.

De boarding in Ahoy met de namen van voormalige winnaars geeft een inkijkje in de roemruchte geschiedenis van het Zweedse tennis. Björn Borg natuurlijk, maar ook Joakim Nyström, Stefan Edberg en Anders Jarryd schreven in een ver verleden het Rotterdamse ABN Amro-toernooi op hun naam. Maar dat waren andere tijden. Zweden is vervallen tot een onbeduidend tennisland.

In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw regeerden de Zweden de tennissport met straffe hand. Het land leverde voortdurend grandslamwinnaars en nummers één van de wereld. Maar de onuitputtelijke bron van talenten droogde langzaam op. Na het afhaken van de chronisch geblesseerde Robin Söderling, in 2010 en 2011 winnaar in Rotterdam, heeft het Zweedse tennis niets meer te bieden.

Even terug naar 1986. Op de wereldranglijst heeft Zweden met Mats Wilander, Edberg en Jarryd drie spelers bij de toptien. In Rotterdam gaat de finale tussen Jarryd en Nyström en later dat jaar speelt Zweden in de finale van de Davis Cup. Hoe anders is de situatie nu, dertig jaar later. Met Elias Ymer heeft Zweden slechts één speler in de top-200. Davis Cup-coach Fredrik Rosengren kan met moeite een volwaardig team formeren.

"De situatie waarin we destijds verkeerden was meer droom dan werkelijkheid", zegt Robert Lindstedt. De 38-jarige dubbelaar uit Sundbyberg is de enige Zweedse tennisser die zich dit jaar in het Rotterdamse sportpaleis Ahoy heeft gemeld. "Dat een land met slechts negen miljoen inwoners zoveel toptienspelers kon voortbrengen. Dat was natuurlijk verbazingwekkend, eigenlijk kon dat niet."

Dat er een einde kwam aan de overheersing, heeft volgens Lindstedt ook te maken met die schier eindeloze reeks successen. "Het Zweedse tennis is achterover gaan leunen en in slaap gesukkeld", zegt Lindstedt, met de Serviër Nenad Zimonjic in 2013 winnaar van de dubbeltitel in Rotterdam. "De talenten kwamen toch wel en we raakten verwend. Voor minder dan een toptienspeler deden we het destijds niet."

Volgens de in Londen woonachtige Lindstedt gloort er wel licht aan het eind van de pikdonkere tunnel. Hij noemt de Good to Great-academie van de oud-spelers Magnus Norman, Mikael Tillström en Niklas Külti. En zo zijn er meer initiatieven, onder meer van Edberg, die het tennis in Zweden er weer bovenop moeten helpen. Lindstedt: "We zijn op de weg terug, maar we moeten niet denken dat we ooit weer een tennisnatie als toen worden."

Alleen op de seniorentoernooien van de grandslams zijn er nog bekende Zweedse tennissers aan het werk te zien. Op de Australian Open waren vorige maand de oudjes Thomas Enqvist, Magnus Norman, Mats Wilander, Jonas Björkman en Thomas Johansson actief. In het hoofdtoernooi verloor Elias Ymer al in de eerste ronde van de kwalificaties.

Toch is de Zweedse hoop vooralsnog gevestigd op de broers Elias (19) en Mikael Ymer (17). De zoons van Ethiopische ouders hebben nog een lange weg te gaan. Elias is de nummer 153 van de wereld, Mikhael is terug te vinden op plaats 592. "Zij hebben het in zich om zeker de tophonderd te halen", meent Lindstedt. "Met de kennis en de hulp die ze ter beschikking hebben, kunnen ze het redden."

Maar de Zweedse jeugd van tegenwoordig is niet zoals de Zweedse jeugd van pakweg dertig jaar geleden, realiseert Lindstedt zich. "Ze willen allemaal hogerop zonder hard te willen werken. Ze hebben niet de honger als bijvoorbeeld kinderen uit Oost-Europa. De Serviërs Djokovic en Ivanovic trainden tijdens de Balkan-oorlog in een leeg zwembad. Dat zie ik Zweedse kinderen niet doen."

Het duurt volgens Lindstedt nog wel even voordat er weer een naam van een Zweedse winnaar op de boarding in Ahoy bijkomt. Na enig nadenken zegt hij lachend: "Als Mars, Venus en Jupiter samen aan de hemel staan."

undefined

Geen hoogvliegers

Nicolas Mahut doet het goed op Nederlandse bodem. Na zijn winst van vorig jaar op het gras van Rosmalen, staat de Franse tennisser vandaag in de halve eindstrijd in Rotterdam. Mahut, met zijn 34 jaar de oudste speler in Ahoy, hoopt het voorbeeld te volgen van landgenoot Nicolas Escudé, die in 2001 als qualifier de titel pakte in Rotterdam. Door een zege op de Serviër Viktor Troicki (6-2 6-1) plaatste hij zich gisteren bij de laatste vier in Ahoy. Zijn tegenstander is de Slowaak Martin Klizan, die tegen de Spanjaard Roberto Bautista Agut in de tweede set vijf matchpoints overleefde: 6-7 (5), 7-6 (6) en 6-0. Met Mahut of Klizan krijgt het toernooi geen hoogvlieger in de finale. Mahut is de mondiale nummer 54, Klizan staat 43ste.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden