Een doos op schoot met een sieraad erin

Art in Case in Art & Casey, Mariniersweg 303, Rotterdam, tot en met 14 januari, open di-do 12-17.30, vrij 12-20 en za 10-17 uur. Van 25 januari tot en met 9 maart is de sieraden-in-doosshow te zien in galerie De Muzeval in Emmen.

De oplossing bleek uiteindelijk zo simpel als het maar kan zijn: geef alle aanwezigen bij het begin van de show een doos op schoot met daarin een sieraad. Elke keer als het licht uitgaat, laat je ze de dozen doorschuiven. Als de lampen weer aangaan, kan iedereen de inhoud van de 'nieuwe' doos bekijken. Dit proces herhaal je tot alle dozen aan de beurt zijn geweest. Omdat Brunt zag aankomen dat de aandacht na een doos of tien zou kunnen verslappen, besloot ze ter afwisseling mannequins vanuit een grote 'doos' op het podium hoeden, schoenen en kleding te laten showen.

Zes shows zijn het uiteindelijk geworden waarin de sieraden-in-doos van ongeveer zestig ontwerpers en vormgevers werden gepresenteerd. “Het publiek was laaiend enthousiast over de presentatie”, vertelt Brunt. Wie de sieradenshow heeft gemist, kan al die dozen met inhoud (art in case) alsnog bekijken in galerie Art & Casey. Wie een rijtje grauwe schoenendozen verwacht, wordt aangenaam verrast. Alle deelnemers hebben van doos en inhoud een eenheid gemaakt. Brunt had de kunstenaars de vrije hand gegeven. Er was één restrictie: de sieraden moesten passen in een zelf te maken doos van 25255 centimeter. En je moest van bovenaf in de doos kunnen kijken.

GROTE K

De variatie van de inzendingen is groot: van poëtisch tot koel en afstandelijk, vrolijk, gewoon mooi, bizar en gaaf. Maar Brunt heeft dan ook met opzet zoveel mogelijk verschillende kunstenaars benaderd, van mensen die zichzelf zien als 'gezellige fröbelaars' tot kunstenaars die van zichzelf vinden dat ze kunst met een grote K maken. Het resultaat is dat het allemaal 'eigen wereldjes' zijn geworden die veel kijkplezier opleveren.

Hebberig word je er trouwens ook van. Peter Hoogeboom, die in zijn enthousiasme drie dozen inleverde, maakte iets dat feilloos appelleert aan de neiging van verliefde mensen om hun geliefde te overladen met liefdesbrieven en geschenken: een collier van gouden kroontjespennen. Om het compleet te maken, stopte hij ook nog een fraaie inktpot in de doos. De pot heeft twee gaten, een voor hem, een voor haar. Niet alleen een mooi en liefdevol geschenk, maar ook nog praktisch, zullen sommigen redeneren.

Ook het woestijncollier van Peter Hoogeboom is - met een knipoog - nuttig en mooi tegelijk. Het collier is samengesteld uit tientallen kalebasjes die stuk voor stuk gevuld kunnen worden met water of iets sterkers. Een zilveren kameeltje fungeert als slot. Onuitputtelijk zijn de ideeën van deze kunstenaar, want hij leverde ook nog een doos in met broches in de vorm van piepkleine rijstkommetjes, die ook los te koop zijn (voor een gulden of 70).

De doos die Petra Hartman maakte, is dan even schrikken. Ze heeft hem gevuld met zand waaruit de ontvleesde hand van een skelet steekt. Ze heeft de benige hand rijkelijk behangen met armbanden en ringen. 'Schatten van moeder aarde' doopte ze haar inzending.

ZAADDOZEN

Veel kunstenaars hadden meer moeite met het maken van een passende doos dan met het ontwerpen van een sieraad, hebben ze Brunt verteld. “Sommigen zijn zelfs een nieuwe doos gaan maken, omdat ze in eerste instantie doos en inhoud te weinig met elkaar in harmonie vonden.” Een geslaagd voorbeeld is de inzending van Laura Bakker, die haar collier van zaaddozen van klaprozen verpakte in een van natuurlijke materialen gevlochten doos. Met de doos van Floor Max is iets bijzonders aan de hand: opengevouwen blijkt het een collier te zijn. Voor sommige kunstenaars is de doos zelf het object geworden. Heel geraffineerd is de doorzichtige 'glazen' doos van polyesterhars met daarin de afdruk en daarmee de suggestie van een collier.

In de categorie 'vrolijke' dozen past die van Annemarieke Nooy, die de bodem van haar doos beplakte met een in puzzelstukken geknipte foto van haar eigen gezicht. Aan elk stukje heeft ze een ring bevestigd. Je kan de ringen dragen en ermee puzzelen.

De hoeden- en tassenmakers die al regelmatig exposeren in Art en Casey, hebben op verzoek van Brunt ook meegedaan. Dat leverde verrassende vondsten op, zoals die van Mirjam Nuver. Haar doos kan eindeloos uitgeklapt worden en ontrolt zo alle materialen waarvan zij haar hoeden maakt. Sjef van Bezouw koos voor een makkelijke oplossing. Hij maakte een foto van zijn rugzak van kaplaarzen, die toch al in de galerie hangt. Die afbeelding plakte hij op de bodem van zijn doos, die van hetzelfde rubberachtige materiaal is gemaakt als zijn rugzak.

Thea Tolsma, bekend van haar uit autobanden gesneden 'colliers' die helemaal om de schouders heen gedrapeerd moeten worden, had nog knap veel moeite om een klein formaat rubberen bandje te vinden, dat paste in de doos. Het kwetsbare collier van katoenbolletjes dat Anke Akerboom aanleverde in een doos, die aan de buitenkant volgeplakt is met de bekende textielmerkjes 100 % katoen, heeft Brunt veiligheidshalve opgeborgen in een vitrine.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden