Tv-recensie

Een dolende kerstgedachte

'Alleen op de wereld' wordt tussen 6 december en de kerstdagen om 18.00 uur uitgezonden op NPO Zapp.Beeld RV

Het kost altijd een paar dagen om van Sinterklaas af te kicken. Op tv even niets bijzonders is als een weldadige stilte voor de storm. En opeens is 'ie er, de kerstboom. Levensgroot in de hal van het Amstel Hotel, in de slotaflevering van de achtdelige documentaireserie 'Vier seizoenen aan de Amstel' (Max). In reclames van Jumbo en de Postcode Loterij. En overal in gefotoshopt bij SBS6.

Dan weet je dat de periode aanbreekt van films à la 'Love Actually', kerstspecials van 'All You Need Is Love' en ... jaaroverzichten. Een en al cultivering van het gevoel. Alleen wat ons raakt, schokt of met weemoed doet terugdenken, overleeft de Kerst- of oudjaarsselectie. Zo glijden we deze maand langzaam in de mal van onvermijdelijke, gestuurde en voorspelbare emotie.

Maar er is een lichtpuntje aan de kerststerrenhemel: jeugdtelevisie. Onze kinderen hoeven het allang niet meer te doen met 'Home Alone' I, II en III. De Nederlandse jeugdfilm behoort tot de wereldtop en dit jaar is de twintigdelige serie 'Alleen op de wereld' (Vpro) daar weer een bewijs van.

Het verhaal, vrij naar de klassieker van Hector Malot (1878), is het tegenovergestelde van een clichématige feelgood-kerstfilm. De eerste zes korte delen van afgelopen week barsten van de originele vondsten, ambigue situaties, warme kleuren en kille gebeurtenissen. Een zacht konijn gaat in de pan, een aardige redder gaat in de bak, en steeds herneemt Rémi zich weer.

Ik herinner me het rauwe, kwetsbare gevoel bij het boek over de vondeling, dat mijn vader avonden aaneen voorlas. Rémi's ellende was zo mooi beschreven dat ik er elke avond een portie van wilde, juist ook vanwege de kracht waarmee de jongen zijn leven zelf stuurde.

Deze jeugdserie heeft die emotionele diepte kunnen vangen. Julian Ras speelt de elfjarige Rémi als vanzelfsprekende ogentroost. Hij houdt goedmoedig een spreekbeurt over vondeling-zijn, wetende dat zijn adoptiemoeder thuis op hem wacht. Als 'pa' in zijn vrachtwagen thuiskomt en een bastaard in hem vermoedt, wijst het stel hem de deur. Daar begint zijn sprookjesachtige zwerversreis, met niets anders dan een trompet.

Hij ontmoet de zonderlinge straatmuzikant Vitalis met zijn twee honden en varkentje Appie, en rolt van drama naar redding en andersom.

Soms reageert hij er wat te luchtig op, maar het blijft kinderfilm hè. Hij kan er wel op reflecteren: "Geluk zit aan de buitenkant, dat zie je meteen bij mensen. Verdriet zie je niet gauw, dat zit van binnen", mijmert hij. Het script trakteert wel vaker op mooie zinnen.

Het wordt pas echt feelgood met de afsluitende vraag: "Wil jij Rémi helpen?" De website van Zapp vraagt kinderen om Rémi een selfie of favoriet kerstliedje te sturen.

"Zo help je mee aan een wereld waar niemand meer alleen is", schrijft Zapp. Grotesk maar opvoedend: iemand heeft het zwaar en je doet er iets aan.

De kerstgedachte zit wel snor bij de jeugd dit jaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden