Standplaats Mexico

Een dodendagparade, net als in de film

Beeld -

Herinnert u zich nog de eerste scène van ‘Spectre’, de meest recente James Bond-film, uit 2015? Het was voor Mexico een bijzonder filmmoment; een schitterend gefilmde hommage aan Día de Muertos, de Dag van Doden waarop Mexicanen eind oktober en begin november feestelijk hun overleden familieleden herdenken.

We zien hoe 007 zich een weg baant door een even luidruchtige als chique mensenmassa, verkleed en geschminkt als skeletten, dansend in de straten van Mexico-Stad, terwijl enorme paradewagens met de meest fantastisch opgetuigde skeletfiguren langzaam door de straten rijden. 

Spectre deed meer voor het imago van Mexico-Stad dan welke reclamecampagne ook. Ik was zelf stomverbaasd door de impact van die ene scène; vrienden in de Verenigde Staten, Europa en zelfs Japan stuurden me, na het zien van de film, berichtjes dat ze volgend jaar graag zelf die parade wilden komen zien.

Te mooi

Er was alleen één probleem: Mexico-Stad hád helemaal geen parade zoals die in de Bond-film. Spectre deed precies het omgekeerde van wat veel andere Amerikaanse films doen: in plaats van dat de hoofdstad als hel op aarde werd afgebeeld, maakte Spectre Mexico-Stad te mooi.

Het stadsbestuur gruwelde bij de gedachte aan duizenden teleurgestelde toeristen die volgende jaar zouden ontdekken dat Día de Muertos niet zo mysterieus en uitbundig is als 007 ons deed geloven. Er zat niets anders op: in enkele maanden tijd organiseerde Mexico-Stad haastig een Spectre-achtige parade voor het volgende jaar. Zo gezegd, zo gedaan, en zo heeft Mexico een gloednieuwe traditie bij een stokoude traditie gevoegd; vandaag hebben we voor de derde keer een evenement dat in ieder geval een beetje op die fraaie Bond-parade lijkt.

Maar wat vinden de chilangos, de hoofdstedelingen, er zelf eigenlijk van? De afgelopen twee jaar niet zo heel veel, bleek uit de nieuwsgierige berichtgeving in lokale dagbladen. De meeste mensen weten nog steeds niet zo goed wat ze ervan moeten denken. De een kan wat nieuwe deining tijdens de oude traditie wel waarderen, de ander snapt niet waarom we in vredesnaam het hele stadscentrum een dag lang voor verkeer moeten afsluiten omdat een stel buitenlanders graag een filmscène wil meebeleven. De meeste chilangos kijken wat apathisch toe.

Vandaag is het hoe dan ook weer zover; toen ik donderdag voor een afspraak naar het gemeentehuis op Zócalo moest, het grote centrale plein in het koloniale centrum bij het Nationaal Paleis en de kathedraal, zag ik de eerste paradewagens al staan, met schitterende ‘Catarina’s’ (vrouwelijke skeletten) en mariachi’s met de bekende Mexicaanse zwarte hoed op de schedel.

In elkaar geflanst

Zelf verwacht ik niet dat deze kunstmatige en haastig in elkaar geflanste ‘traditie’ ooit echt zal aanslaan. Vorig jaar nam ik kort een kijkje tijdens de tweede editie, en het gebrek aan enthousiasme onder het publiek was voelbaar. De optocht had qua sfeer meer weg van de jaarlijkse militaire parade die op 16 september rondom Onafhankelijkheidsdag wordt gehouden: plichtmatig, te protocollair en langdradig.

Misschien zou de regering van Mexico-Stad beter een andere film als voorbeeld kunnen nemen voor een nieuwe traditie: ‘Coco’. De eerste scène in Spectre was fraai, maar geen film vormt een betere ambassadeur voor Mexico’s mooiste traditie als de kleurrijke, prachtige animatiefilm van Pixar die vorig jaar de wereld veroverde.

Dit is de laatste Standplaats Mexico. Vanaf volgende week vindt u op deze plek een nieuwe rubriek met wisselende auteurs over het leven in verschillende wereldsteden, waaronder Mexico-Stad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden