Een dagje Veluwe als hoogwaardig fietsproduct

Deze ruim vijftig kilometer lange fietstocht (eigenlijk geen echt 'dagje Veluwe', de route gaat voor een flink deel buiten de Veluwe om) volgt ongeveer één vijfde van de totale rondgaande, bewegwijzerde Gazelle-Veluweroute. Het duidelijk uitgevoerde routeboekje (met o.a. ook overnachtingsadressen) is de tweede uitgave in de ANWB/VVV reeks 'lange fietsrondes' (¿14,95). Wie liever een echt rondje fietst en meer de Veluwe zelf opgaat, kan als begin- en eindpunt Arnhem nemen, met twee routeverkortingen (over Stroe en langs Apeldoorn). Dat komt op ruim 110 kilometer, een van de langste dagtocht-varianten. Routeverkortingen en -varianten staan onderweg aangegeven. (De zijweg naar de Posbank is overigens vóór het laatste stukje heuvel. Als u bij de eerste parkeerplaats komt bent u te ver gereden.) Fietsen zijn te huur bij het station in Deventer (0570- 613832) en Arnhem ( 026-4421782) (reserveren, vooral op zon- en feestdagen). Van Arnhem gaat er elk half uur een trein naar Deventer.

MARLEEN VAN SWIGCHEM

Het was voor een enkel gemeenteraadslid inderdaad even slikken toen de eerste bordjes 'Gazelle-Veluweroute' verschenen. En instellingen als Staatsbosbeheer vonden dat die routebordjes wel ietsje kleiner mochten. Maar het doel heiligt de middelen, zo zal men zich getroost hebben. En dat doel is grote stromen mensen weg te houden uit de kwetsbare natuurgebieden. Al wordt dat natuurlijk liever niet zo geformuleerd, en al zegt sponsor Gazelle opgewekt dat fietsen heel gezond is en dat ze graag ook een stukje fietsplezier verkopen.

Het gaat om de verwezenlijking van een plan dat eerder, in 1993, de Rond de Veluwe-route zou gaan heten, een ruim 260 kilometer lang fietspadennet, dat de dertien bestaande bewegwijzerde fietsroutes op de Veluwe met elkaar verbindt, plus een aantal dwarsverbindingen waarmee kortere dagtochten gemaakt kunnen worden. De Koninklijke Gazelle b.v. neemt daarbij de 'bebording' voor zijn rekening. Voor de fietsfabrikant waarschijnlijk een gouden greep, want voor de 'ettelijke tonnen' (duidelijker wil men niet zijn) die Gazelle erin stak wordt die naam de argeloze Veluwe- fietser behoorlijk in het hoofd gepompt.

Maar eenmaal op weg vanuit Deventer ebt elk cynisme over recreatieve infrastructuur en gesponsorde totaalpaketten weg (al blijft het de vraag wat een Gazelle-dienstfiets gebruiker als oud-minister De Gaay Fortman van het idee gevonden zou hebben). De hier beschreven fietstocht begint met zo'n lief stuk Nederland dat je iedereen alles vergeeft: het IJsseldal, aan de oostelijke rand van de Veluwe, met van die vredig grazende roodbonte koeien, in zo'n weelderig groen landschap dat op een zomerse dag altijd een klein beetje heiig lijkt.

Zo her en der ligt er een dorp met een mooi kerkje of wat oude boerderijen. En de ruïne van slot Nijenbeek staat er, de zware toren plompverloren midden in de weilanden, met niets dan een paar nog hogere populieren als gezelschap. Het ene landgoed volgt na het andere, met de prachtigste loofbomen - zoals landgoed Voorstonden, iets van de route af, of het landgoed Leusveld, vlak na Hall. Een plaats als Brummen ademt een sfeer van renteniers-welvarendheid. Het zachte klimaat tussen IJsselvallei en Veluwse zandgrond trok ook veel oud-Indiëgangers (Multatuli's Max Havelaar is via Brummen in Nederland terechtgekomen, al is het een verhaal apart hoe dat gegaan is).

Voordat de weg bij Dieren (Gazelles thuisbasis) in de Veluwse bossen verdwijnt, zit er misschien een extraatje in, naar het piepkleine stadje Bronkhorst, via het veer over de IJssel. Of anders is kasteel Middachten, verder op de route, een waardig doel voor een omweg. Maar dan zitten we al hoog en breed in Nationaal park Veluwezoom.

Je zou wensen dat alle zomerdagen doordeweeks-stille vóórzomerdagen waren: zodat je met een boek, of, meer in stijl, met een pannenkoek, op het terras van de Carolinahoeve kunt zitten, met niets dan lommerrijke stilte, en soms het geknerp van het grind als er nog een eenzame fietser arriveert.

Carmiggelt overnachtte hier wel eens, en ook Wim Kan, die zei: “Nou nog een vierbaansweg door de Onzalige Bossen, een stoeltjeslift naar de Posbank en een pretpark bij de Imbos en het afscheid nemen van dit leven zal zeker minder moeilijk worden dan wanneer alles in stand bleef zoals het eenmaal was...” De vierbaansweg noch de stoeltjeslift zijn er gekomen. De uitspanning op de Posbank is afgebrand. Het beroemde uitzicht vanaf die plek is gebleven. En wat verder bleef is het continue gevecht over het al dan niet, meer of minder, afsluiten van de Posbank voor gemotoriseerd vervoer, uitmondend in een recent compromis tussen ANWB en Vereniging Natuurmonumenten. Van de 2,5 miljoen gulden die dit voorstel tot 'recreatieve zonering en verkeersontsluiting van de Posbank' zou moeten gaan kosten, wordt misschien een deel uitgetrokken voor het geschikt maken van één van de twee autorijstroken als speciale weg voor racefietsers (het zal er eenrichtingsverkeer worden voor de auto's - Wim Kan kan toch een béétje gerust zijn).

Wat een zegen zou dat zijn, om die glimbebroekte, eierdopgehelmde, powerdrank-drinkende snelheidswezens kwijt te zijn, met hun hooghartig-kortaf 'heu!' als je je niet gauw genoeg uit de voeten maakt. Voortaan ieder op zijn eigen stuk stuk hoogwaardig fietsproduct!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden