Een computersysteem om in te verdwalen

In een verhaal van de Argentijnse schrijver Jorge Luis Borges komt een landkaart voor die zo gedetailleerd is, dat het oppervlak ervan evengroot is als het gebied waar het een afbeelding van is. Deze kaart is perfect maar heeft geen praktisch nut, want de kaartlezer verdwaalt onherroepelijk in een landschap van details.

ROB ZEEMAN

Computers hebben met gewone landkaarten gemeen dat ze kleine delen van de wereld in sterk vereenvoudigde vorm weergeven. Deze vereenvoudiging levert ondanks het beperkte realiteitsgehalte een goed overzicht op. Op de harde schijf van mijn computer heb ik bijvoorbeeld een adressenbestand. Uit de lijst met namen en adressen is niet alleen af te lezen wat het telefoonnummer van een bepaald iemand is, maar ook met welke personen ik vaak of minder vaak contact heb.

Behalve mijn computer zijn er nog miljoenen andere waarin gegevens zijn opgeslagen. En al deze computers maken voor personen, bedrijven en instellingen een klein deel of een aspect van de wereld overzichtelijk.

Een groot verschil tussen landkaarten en computers is dat de perfecte kaart alleen in de fantasie van Borges en zijn lezers bestaat, terwijl er een computersysteem bestaat dat zulke complexe informatie bevat dat het een wereld op zich is. Dit systeem heet Internet en het bestaat uit zo'n 8000 computernetwerken in vijfenveertig landen. Al deze netwerken staan met elkaar in verbinding en voor de gebruikers ervan is het zeer moeilijk om er niet in te verdwalen.

De oorsprong van dit netwerk van netwerken dateert uit 1969. In dat jaar werd het zogeheten ARPANET van het Amerikaanse ministerie van defensie in gebruik genomen. Later werden aan dit netwerk ook computers van universiteiten en onderzoeksinstellingen aangesloten. In de loop der tijd werden er steeds meer computers en netwerken aan gekoppeld en dit proces gaat nog steeds door, al bestaat het oorspronkelijke ARPANET al sinds 1991 niet meer. Momenteel groeit het Internet met tien procent per maand.

In Amsterdam staat ook een computer die op Internet is aangesloten. Die computer wordt beheerd door HackTic, een vereniging van zeer enthousiaste computergebruikers. Wie een Apple of MSDOS computer met modem bezit kan met de telefoon tegen lokaal tarief bij deze en alle andere Internet-computers naar binnen. De eerste keer wordt gevraagd naar persoonlijke gegevens, een gebruikersnaam en een wachtwoord en valt er verder weinig te beleven. Als de toegestuurde acceptgiro is betaald, wordt het leuk.

Zo'n abonnement kost vijfentwintig gulden per maand. De eerste vijftien uur connectietijd zijn gratis, daarboven moet 2,50 per extra uur worden betaald. Iedere gebruiker krijgt een beperkte schijfruimte tot zijn beschikking. Wie meer nodig heeft kan extra ruimte op de computer bij huren. Het modem moet als volgt zijn ingesteld: geen pariteit, databits 8, stop-bits 1 en emulatie ANSI. Het telefoonnummer is 020-6902493

Mijn eigen ervaring met Internet is dat het erg spannend en verslavend is. Door de enorme hoeveelheid informatie die op al die computers te vinden is, lijkt het systeem op een groot adventure-spel. Het werken met het besturingssysteem UNIX en de diverse communicatieprogramma's neemt enige tijd in beslag, maar een kleine investering hierin loont zeer de moeite.

De twee belangrijkste functies van Internet zijn de elektronische post en het op afstand inloggen op diverse computersystemen. Het voordeel van de elektronische post is dat je thuis met alle gebruikers kunt communiceren, ondanks het tijdsverschil. Wanneer je iemand een boodschap stuurt, zal die persoon het bericht vinden wanneer hij contact heeft met zijn Internet-computer. Iedere gebruiker heeft een uniek 'postadres', namelijk zijn gebruikersnaam plus de naam van de netwerkcomputer waarin hij geregistreerd staat. Behalve het versturen van post is het onder meer ook mogelijk om via het netwerk conferenties te houden.

Voor het vinden van informatie moet een gebruiker zich in een waar doolhof begeven. Gelukkig is er op de netwerkcomputers een programma aanwezig, Gopher genaamd, waarmee het mogelijk is om menugestuurd je weg te vinden. Met dit programma kan informatie binnengehaald worden. Hierdoor is mijn eigen harde schijf onlangs verrijkt met een deel van het NAVO-handboek, een verhandeling over Cyberspace en Cyberpunks, een lijst met Internetcomputers in Afrika en een paar elektronische artikelen van de American Philosophical Association.

Ik zal nog wel enige tijd nodig hebben voor ik goed mijn weg kan vinden binnen Internet. Gelukkig is dit niet alleen een kwestie van trial-and-error, maar beschik ik over een zeer handzame en overzichtelijke pocket, de Internet Companion.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden