Een canon van de film: het is nooit goed

’Regen’, ’Fanfare’, ’Ik kom wat later naar Madra’, ’Het Zakmes’. Ze maken deel uit van de Canon van de Nederlandse Film, die dinsdag bekend werd gemaakt op een persconferentie van het Nederlands Film Festival. Onder leiding van oud-politica Jeltje van Nieuwenhoven, die de lijst van zestien titels openbaarde, stelde een commissie de canon samen die ’de veelzijdigheid van de Nederlandse filmgeschiedenis’ moet weerspiegelen. ’Een Carmen van het Noorden’, ’Blind Kind’, ’Turks Fruit’ en ’Flodder’ zitten er ook in.

Het mooie van zo’n lijst is dat die vrijwel altijd in één klap je blik verbreedt. Hoeveel mensen zullen desgevraagd op het idee komen ’De Mésaventure van een Fransch Heertje zonder Pantalon aan het Strand te Zandvoort’ in een lijst op te nemen?

Deze komedie uit 1905 vertegenwoordigt de vroege Nederlandse publiekscinema, maar is ongetwijfeld door de meeste Nederlanders nog nooit gezien. Ook een korte film als ’Living’ van de experimentele cineast Frans Zwartjes en het juweeltje ’Father and Daughter’, de animatiefilm van Michael Dudok de Wit komen in een canon terecht dankzij het zorgvuldig wikken en wegen van commissieleden. Aan de andere kant, zie wat er gebeurde toen een jaar geleden de Canon van Nederland werd bekendgemaakt: het is nooit goed.

Het gekrakeel kan losbarsten. Waar zijn de vrouwelijke regisseurs? Waarom geen Pim & Wim of Theo van Gogh? Is een canon compleet als de meest recente speelfilm voor een volwassen publiek (’De Noorderlingen’) uit 1992 dateert? Waar zijn de films van de MTV-generatie, zoals ’Zusje’? Enfin, het Filmfestival, dat op 26 september begint en waar alle zestien films te zien zijn, biedt een mooi platform voor verhitte discussie.

Op de persconferentie werd nog meer nieuws bekendgemaakt. Cameraman Robby Müller zal op de openingsavond de Cultuurprijs in ontvangst nemen. De in 1940 op Curaçao geboren Müller vertrok al vrij snel na zijn eindexamen aan de Filmacademie naar het buitenland en werkte met regisseurs als Rainer Werner Fassbinder en Wim Wenders. Zijn beweeglijke tracking shots en grofkorrelige beelden bepaalden grotendeels de sfeer van ’Down by Law’ van Jim Jarmusch en hij kreeg veel lof voor zijn camerawerk van Lars von Triers ’Breaking the Waves’. De prijs, een Gouden Kalf uiteraard, wordt overhandigd door minister Ronald Plasterk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden