Een brutaal opdondertje onder de lat

Keepster Laura Aarts (18) is vandaag een belangrijke troef van Oranje in WK-finale waterpolo

Met haar donkerbruine ogen kijkt Laura Aarts haar tegenstanders fel aan. Pas achttien jaar oud is de keepster van de waterpolovrouwen van Oranje. Jong, maar voor niemand bang.

Bondscoach Arno Havenga noemt de speelster met het korte blonde haar een brutaal opdondertje met een fel karakter. Precies wat de ploeg nodig heeft in de finale van het wereldkampioenschap waterpolo, die vandaag tegen de VS wordt gespeeld in het Russische Kazan.

Intimideren, daar houdt Aarts wel van. Een beetje op het water slaan. Wat uitdagende woorden uitwisselen. En tegenstanders vooral strak blijven aankijken. Met die tactiek maakte Aarts het verschil in de penaltyserie tegen Italië in de halve finale.

Aarts stopte de laatste strafworp waarmee Oranje zich voor het eerst in zeventien jaar voor de WK-finale plaatste. "Je probeert die speelsters een beetje op te fokken", vertelt Aarts. "Je gaat met hun hoofd spelen. Soms wens ik ze zelfs succes. Als ze me niet aankijken, weet ik genoeg."

Ze houdt er wel eens wat verwondingen aan over. Door een bal op haar duim raakte een pees geïrriteerd. Haar duim en wijsvinger zijn uit voorzorg aan elkaar geplakt met tape. "Dat hoort erbij. Ik heb al mijn vingers wel eens gekneusd gehad." De krassen op haar hand liep ze elders op. Lachend: "Mijn kat had mijn hamster een keer te pakken en toen heb ik haar even te grazen genomen."

Vorig jaar in Boedapest vond de bond dat de jonge keepster nog te weinig ervaring had om mee te gaan naar het Europees kampioenschap, waar Nederland zilver won. Met slechts een handvol interlands extra op haar naam, schittert ze nu op het WK, waar ze afwisselend met keepster Debby Willemsz het doel bewaakt.

Die variatie houdt haar scherp. Omdat Aarts haar plek nooit zeker is, moet ze zichzelf blijven bewijzen binnen Oranje. "Ik moet blijven vechten voor mijn plek. Dat motiveer me alleen maar meer."

Toen Nederland in 2008 op de Olympische Spelen van Peking goud won, was Aarts nog niet serieus met waterpolo bezig. Ze voetbalde bij de Beuningse Boys (waar ze ook keepster was) en maakte in die tijd de overstap naar waterpolo. Een olympische droom ontstond pas later.

Tijdens de eerste kennismaking werd Aarts op slag verliefd op de sport. Toen ze thuiskwam van een clinic eiste ze meteen een lidmaatschap van een club bij haar moeder.

Bij Aqua Novio in Nijmegen ontwikkelde ze zich razendsnel. Met slechts drie trainingsjaren achter de rug, maakte ze de overstap naar de Polar Bears in Ede.

Daar kreeg Aarts als veertienjarig ukkie meteen de kans om in de eredivisie te spelen. De vaste keepster Linda Westera werd tijdelijk uit de competitie gehaald omdat ze zich met de nationale ploeg moest voorbereiden op het kwalificatietraject richting de Spelen in Londen. Vier jaar later is Aarts ineens de ster van Kazan.

Maandag viert ze haar negentiende verjaardag. Een cadeau heeft de keepster al bedacht: een nieuwe tatoeage op haar onderarm, naast de duif die al op haar pols is vereeuwigd.

Voor de olympische ringen zoekt ze ook alvast naar een plekje op haar lichaam. Eerst nog dat olympisch ticket binnenhalen. In januari op het EK krijgt Oranje de eerste kans op plaatsing voor Rio. De ploeg die daar goud wint, gaat rechtstreeks naar de Spelen.

Aarts gelooft dat het kan. "We kunnen Europees kampioen worden. Sterker nog: we kunnen nu al wereldkampioen worden. We gaan die Amerikanen gewoon aan de kant schuiven."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden