Een Brabantse Fries wint op de Weissensee

schaatsen | Op zeer broos natuurijs was Crispijn Ariëns gisteren de snelste tijdens de Alternatieve Elfstedentocht.

Op een bevroren bergmeer in Karinthië bouwen ze elk jaar een kopie van het bruggetje van Bartlehiem. Wie de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee wint, krijgt daar zijn beker uitgereikt. Gisteren was die prijs voor Crispijn Ariëns (27) en uit de geluidsboxen schalde het alternatieve volkslied van zijn provincie: 'Brabant' van Guus Meeuwis.


Ariëns is afkomstig uit Boxtel. Hij leerde schaatsen op de kunstijsbaan van Eindhoven, die al bestond nog ver voordat Breda en Tilburg er een hadden. Ariëns had aanleg, was ambitieus en zag dat hij thuis amper sterke trainingsmaatjes had. Toen hij 17 jaar oud was, vertrok hij daarom naar Friesland. Hij vestigde zich in Wolvega, trouwde in 2013 en werd afgelope Techendorf n jaar vader.


Crispy, zoals zijn bijnaam luidt, is tegenwoordig fulltime-schaatser. Zijn (halve) baan bij een leverancier van skeeler- en schaatsmateriaal, zegde hij in oktober op. Hij is uitgegroeid tot een topper in het marathonpeloton, op de schaats en op skeelers. Op wieltjes oogstte hij al vele zeges, in de zomer van 2013 won hij goud op de NK, EK en WK.


Succes op het ijs kwam minder makkelijk, maar ook als schaatser heeft de Brabantse Fries intussen een aardige erelijst opgebouwd.


"Maar dit is de mooiste van allemaal", zei hij gisteren in Oostenrijk. De 200 kilometer op de Weissensee is voor marathonschaatsers de belangrijkste wedstrijd van het jaar, tenzij in Friesland de echte Elfstedentocht plaatsvindt.

Loodzwaar

Die Tocht der Tochten heeft geen enkele rijder van het huidige peloton ooit mogen rijden. Oostenrijk geldt sinds 1989 als een serieus alternatief. Wie hier wint, telt echt mee. Ariëns is nu zo'n grote meneer.


Zijn overwinning was er een van het collectief. Zijn ploeg Okay Fashion & Jeans telt gelouterde dertigers als Ingmar Berga (zaterdag winnaar van het Open NK) en Frank Vreugdenhil en de gevorderde twintigers Ariëns, Marcel van Ham en Robert Bovenhuis. Jonkie Bart Hoolwerf completeert het stel.


Met zijn zessen beheersten zij de wedstrijd, die loodzwaar was. De combinatie van dooi en sneeuwijs maakte dat het peloton vele kilometers door een soort fondantlaag moest ploeteren. Het ijs was er zo broos als borstplaat. Ariëns: "Daar was het meer steppen dan schaatsen."


Al na tien kilometer was de cruciale ontsnapping een feit. In de kopgroep van 21 man was Okay het sterkst vertegenwoordigd. In de slotronde van 25 kilometer bleven nog drie man over: Ariëns, ploegmaat Vreugdenhil en Niels Mesu, de winnaar van vorig jaar. Zij kregen nog wel gezelschap van Jouke Hoogeveen, die terugkwam van zes minuten achterstand. Op acht kilometer voor de finish plaatste Ariëns zijn beslissende demarrage. Hij kwam solo aan. Vreugdenhil finishte als tweede, voor Mesu.


Barend Vis, de kok van het team die in alle vroegte al pannekoeken had gebakken, stond te stralen. Coach Peter de Vries, zelf twee keer winnaar op de Weissensee, kon zijn geluk niet op. En ook de trouwe sponsor Edward van Dijk stond trots te wezen. Hij stopt jaarlijks zo'n 2,5 ton in zijn team. In grote wedstrijden moeten zijn jongens bijna altijd opboksen tegen het machtige blok van succescoach Jillert Anema. "Zij winnen misschien wel 90 procent van de wedstrijden, het is mooi voor de sport dat ook eens een ander team wint", sprak Van Dijk.


Ariëns wilde het niet hebben over de mannen van Anema. "Wij rijden tegen iedereen, niet alleen tegen hen." Hij was, op het natuurijs van de Weissensee, na 6.06.35 uur de beste van allemaal geweest. En daar ging hij nog een lange avond van genieten. De mannen van zijn ploeg bouwden een feestje in Techendorf, het dorp dat elke winter twee weken lang rood-wit-blauw kleurt. En bij dat feest was Ariëns het middelpunt.

Lisa van der Geest snelste vrouw

Elma de Vries leek winnares te worden op de Weissensee. Maar na 199.980 meter koers, in volle sprint op weg naar de zege, kwam ze ten val. De 33-jarige Friezin dacht buikglijdend toch als eerste de finish te halen, maar werd ingehaald door haar drie medevluchtsters. "De finishboog was tien meter te ver. Vreselijk zuur", sprak de vrouw die in 2006 wel won.


Nu werd zij vierde en ging de zege in Oostenrijk naar Lisa van der Geest, voor Anne Tauber en Ankie IJtsma.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden