Natuurdagboek

Een blauwborst zien, wie wil dat nou niet?

null Beeld José Jansen
Beeld José Jansen

Een week van huis en de lente blijkt losgebarsten. 's Morgens zorgt het aanzwellende koor van roodborstje, heggenmus, winterkoning, koolmees, merel, zanglijster, vink, groenling, zwartkopje en tjiftjaf voor een aangenaam ontwaken.

Tijdens een wandeling door het natuurmonument Kardinge bij Groningen dienen allerlei pas gearriveerde zuiderlingen zich aan.

In de vochtige loofbossen laat de eerste en vervolgens de ene na de andere fitis zijn riedel horen - altijd enthousiast, luid en hoog beginnend om naar lagere regionen af te dalen, steeds zachter en wegstervend. Fitissen zingen decrescendo. Dat kun je niet zeggen van de eerste rietzanger die ik hoor, in een van de rietvelden. Die krast en jubelt erop los.

De boerenzwaluwen die over de weilanden vliegen klinken iets bescheidener. Dat geldt helemaal voor de spreeuwen. Als die al niet achter de schapen aan hippen om insecten op te pikken, zitten ze op een hoge post te neuriën. Uit de weilanden klinkt het mauwende gezang van fladderende kieviten en het melancholieke fluitje van een tureluur.

Kansrijk riet

Mijn gezelschap is gebrand op het zien van een blauwborstje. Tja, wie is dat niet? Ik wel. Dit jaar heb ik er nog geen gehoord of gezien, het wordt tijd.

Ik voer de op blauwborsten gebrande wandelgezel mee naar verschillende rietveldjes waar ik in voorgaande jaren weleens blauwborstjes zag. Er scharrelen mezen, tjiftjaffen en fitissen door het met wilgen verrijkte riet, terwijl in het wat minder met wilgen verrijkte riet twee vogels zitten te zingen, beide met zwarte kop en beide hoog en goed zichtbaar in de stengels. Een roodborsttapuit en een rietgors. De eerste zingt een razendsnel deuntje, de laatste rockt een vierkwartsmaat. Maar blauwborstjes? Nee.

Een bruine kiekendief zweeft mee als we verder lopen. Bij het laatste kansrijke riet horen we een kakofonische rapsodie die weleens van een... ja daar, wandelgezel wijst en warempel, een mannetje blauwborst vertoont zijn zwart-rood-wit-en-vooral-blauwe borst. In het zonlicht vlamt hij prachtig uit de nog gele rietkraag.

Iedere dag verwondert Koos Dijksterhuis zich over iets dat groeit of bloeit. Lees hier eerdere afleveringen van zijn Natuurdagboek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden