'Een bedreigde soort, zo voel ik mij soms'

Trouw-essayist Willem Jan Otten gelauwerd

Hij moest een week zwijgen en dat te midden van een hele zwik neerlandici. Maar gisteren, toen officieel bekend werd dat Willem Jan Otten de P.C. Hooftprijs heeft gewonnen, mocht hij dan eindelijk spreken. "Soms dacht ik grinnikend: jongen, je weet niet half met wie je spreekt."

Gefeliciteerd!

"Dank je. Sorry dat ik niet eerder was te bereiken. Het is al de hele ochtend druk. We spreken weleens van de druppel die de emmer doet overlopen, maar nu ben ik het overlopen zelf. Ik zit nu alweer in een taxi op weg naar het radioprogramma 'Dit is de dag'.

"Het is heerlijk. Ik hoorde het vorige week net voordat ik naar Wenen ging. Daar was ik een week lang voor een bijeenkomst met neerlandici. Maar ik moest het wel voor me houden natuurlijk, ik moest de hele week Repelsteeltje spelen. Soms dacht ik grinnikend bij mezelf als ik daar iemand sprak: Jongen, je weet niet half met wie je spreekt. Heerlijk. Het kwam echt uit het niks. Ik heb dit totaal niet aan zien komen."

Eerder won u onder meer al de Libris Literatuurprijs en de Constantijn Huygensprijs. Bent u gevoelig voor erkenning?

"Ik denk altijd van niet omdat ik schrijf vanuit het idee om mensen voor me te winnen. Ik ga niet van erkenning uit als ik werk. Daarom ben ik vermoedelijk nu ook zo verbaasd. En ja, ik ben er gevoelig voor, zeker."

U wint de prijs in de categorie beschouwend proza, maar u begeeft zich op meerdere literaire terreinen. Liggen essays u het beste?

"Ik denk eerlijk gezegd dat ik in mijn poëzie en proza ook een essayist ben. Dus ik begrijp wel dat ik als eerste in verband wordt gebracht met het genre van de essay. Ik geloof ook wel dat er bij mij zoiets is als een essayistisch bewustzijn. Dat kan je niet aan- of uitzetten, dat is er al. De schrijver Jorge Luis Borges, ik schreef al eens over hem in Trouw, had dat ook. Ja, ik ben wel blij met dit predikaat."

In het juryrapport staat: 'Als lezer merk je hoe hij al schrijvend op zoek is naar een ook voor hem nog onbekende uitkomst van zijn denken'. Klopt dat?

"Ja, dat klopt. De essayistiek die ik voorsta, dat is die van het vrije essay. Je gaat als schrijver en lezer een labyrint in met een draad. En die draad kun je volgen, maar waar je terechtkomt, dat is onbekend."

Het essay is uit de meeste bladen en kranten verdwenen. Wat vindt u daarvan?

"Ik voel mij een beetje een bedreigde soort. Trouw is een van de weinige media waar je nog zo'n groot, zoekend stuk kwijt kunt. En dat in een krant met domineeswortels. Ik voel me soms een essayist in domineesland. En hoe komt dat: we zetten het essay te makkelijk weg als opinie. We verwarren denken erg met voelen en vinden."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden