recensie

Een Beatle toonde zich onsterfelijk op Pinkpop

Paul McCartney tijdens zijn optreden op Pinkpop. Beeld anp
Paul McCartney tijdens zijn optreden op Pinkpop.Beeld anp

Kan een headliner te groot zijn? Zo groot dat hij alle aandacht naar zich toe trekt, zo groot dat hij het verwachtingspatroon van een heel weekend in beslag neemt? Zo groot, dat hij die verwachtingen toch onmogelijk kan waarmaken?

Nee, natuurlijk kan een headliner niet té groot zijn. Hooguit te gedateerd. Maar niet een Beatle. Die is onsterfelijk. Pinkpop 2016 zal vooral de popgeschiedenisboeken in gaan als de editie waarop organisator Jan Smeets het eindelijk was gelukt Paul McCartney naar Limburg te krijgen. Het bleek het wachten waard - ook die paar minuutjes extra, totdat de regen ging liggen.

Want als je je setlijst kunt beginnen met 'A Hard Day's Night' en die bijna twee uur later kunt eindigen met het magische meezingen van 'Hey Jude', én je kunt je publiek vertellen dat jij die (mede) hebt geschreven, dan ben je, zoals ze zeggen, een hele grote.

En laten we dan meteen maar die scepsis bij de hoorns vatten. Terechte scepsis, ook geuit door zelfs de meest hardnekkige McCartney-fans. Hij zou niet meer bij stem zijn, hij zou koppig zijn nummers van veertig jaar oud in dezelfde toonsoort zingen als waarin geschreven. Dat kunnen 73-jarigen gewoonweg niet. Natuurlijk zong hij niet als in zijn jonge jaren. Hoge noten werden soms moeizaam gehaald met zijn soms wat fragiele keel. Die kraakte en piepte gaande het optreden steeds meer. Het schuurpapier in z'n keel was goed te horen bij 'Nineteen Hundred and Eighty Five'.

Nooit écht vals
Maar, belangrijker, was het storend? Écht vals werd het nergens. Daarbij: McCartney speelde zeer solide, op zijn vioolbas, of solo, op gitaar, zoals tijdens het stukje 'Foxy Lady' - de tong half uit de mond, schalks naar de voorste rij van het publiek kijkend. De oude boef.

Sir Paul werd daarnaast meer dan prima opgevangen door zijn naadloos spelende band. Want wát een band had hij meegenomen, met gitaristen Rusty Anderson en Brian Ray. Wat een enthousiasme spatte van drummer Abe Laboriel. Te perfect, bijna.

Want dat punt is heikeler: hoe professioneel strak en gelikt de show in elkaar zat. Werkelijk elk praatje leek ingestudeerd, en wás vermoedelijk ook ingestudeerd. Prachtig, nummers als 'Give Peace A Chance', of 'Blackbird', maar waarom daartussen geen woord over de afschuwelijke gebeurtenissen in Orlando? De spontaniteit was soms ver te zoeken.

Sentiment
Wat opbouw betreft was het een popshow volgens het boekje: hard beginnen met Beatles-klassiekers. Halverwege een emotioneel kantelmoment waarbij tijdens 'Blackbird' het publiek collectief een snik moest wegslikken. Oude nummers kwamen voorbij, opgedragen aan zijn goede vrienden George Martin, George Harrison, en natuurlijk John Lennon - allen overleden. Het sentiment lag er bij die hommages soms wel erg dik op, evenals bij de twee nummers die hij voor zijn vrouwen Nancy en Linda had geschreven.

Maar dan: vlak voor het eind het ziedende 'Live and Let Die', met opzwepend vuurwerk en dito lasersshow. 'Love Me Do'. 'Back in the USSR'. 'Hey Jude'. 'Eleanor Rigby'. De nummers zouden voor zich moeten spreken, en dat deden ze ook.

Dat was het belangrijkste. Dat het 'meer dan uitverkochte' Pinkpop 2016, aldus festivalorganisator Jan Smeets, en daarmee het grootste popfestival van Nederland, kon worden afgesloten met één van de oervaders van de Westerse popmuziek, was vanavond overweldigend. En, net als The Beatles, tamelijk onsterfelijk.

Fans van Paul McCartney stonden op het vliegveld van Aken om op de ex-Beatle te wachten. Beeld Anp
Fans van Paul McCartney stonden op het vliegveld van Aken om op de ex-Beatle te wachten.Beeld Anp
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden