Reportage

Een baan in Casablanca: 'Hier borrelt het'

De Marokkaans-Nederlandse recruiter Latifa Azzouzi heeft een recruitmentbureau opgezet in Casablanca. 'Er is grote behoefte aan geschoold, meertalig personeel.' Beeld Deborah Benzaquen

Een groeiende arbeidsmarkt lokt Marokkaanse Nederlanders naar Marokko. Integreren blijkt vaak lastig door de andere werkcultuur. 'Ze merken hoe Nederlands ze zijn.'

Met snelle passen steekt Latifa Azzouzi (39) Rue Chaouia over in het hart van de Marokkaanse miljoenenstad Casablanca. Het is laat in de middag en warm. Het verkeer is een jungle. Auto's toeteren. Een rode taxi stopt voor een potentiële klant. Een groepje kinderen loopt van school naar huis. De witgeschilderde hoogbouw is grijs van het stof en de uitlaatgassen. Zweetpareltjes staan op Azzouzi's voorhoofd. Ze wil haar nieuwe klant niet laten wachten.

Azzouzi runt INO Jobs, één van de grootste recruitmentbureaus die Marokkaanse Nederlanders werven voor banen in Marokko. Voor de administratie of klantenservice van Uber, Orange, Dell, Accor en Groupon zoekt zij Nederlandstaligen die de Europese klant te woord staan vanuit Casablanca, Tanger, Rabat of Marrakesh. De in Nederland opgegroeide Riffeinse trok zelf naar Marokko om te werken op de internationale afdeling van Dell. Daar zag ze de behoefte aan goedgeschoold, meertalig personeel. Met een achtergrond in HR begon ze een recruitmentbureau. In viereneenhalf jaar tijd plaatste ze ruim driehonderd Marokkaanse Nederlanders bij vijftien internationale bedrijven.

Azzouzi opent de deur van een spiegelend kantoorgebouw. Sinds enkele weken zit hier het Nederlandse bedrijf Zoom Media. Nabil Aitoumghar (25), blauwe polo en spijkerbroek, staat te midden van bureaus en de geur van verf. Zijn team van vijftien man moet grotendeels nog arriveren. Zoom Media houdt bij wat er over hun klanten, waaronder veel Nederlandse ministeries, gezegd wordt in de media. In Den Haag ontwikkelt het bedrijf software dat stemmen, logo's en gezichten herkent. In Casablanca struinen redacteuren binnenkort de media af.

De keuze viel vooral op Casablanca omdat er veel hoogopgeleide Nederlandstaligen voorhanden zijn die dit werk vanuit Marokko willen doen, zegt Aitougmhar. Zoom Media heeft INO jobs ingehuurd om redacteuren met de hbo journalistiek of communicatie te scouten.

"Aan animo geen gebrek", zegt Azzouzi. Emigreren naar Marokko is volgens haar populair. Tien tot vijftien aanmeldingen krijgt ze dagelijks. Ze heeft één, soms twee recruiters in dienst die sollicitaties afnemen via Skype. Een groeiend aantal aanvragen komt van hoogopgeleide Marokkaanse Nederlanders die een goede baan zoeken en niet in een callcenter willen werken. Voor hen komen meer banen beschikbaar, zoals bij Zoom Media, zegt Azzouzi. Veel aanvragen komen ook van jonge gezinnen. Dat vindt ze opmerkelijk. "Jongeren verlaten Nederland vanuit emotie. Jonge gezinnen plannen voor lange termijn. Zij kiezen bewust om Nederland te verlaten."

'Geen ruimte in Nederland'

Discriminatie op de arbeidsmarkt en uitsluiting in de samenleving zijn volgens Azzouzi enkele redenen waarom Marokkaanse Nederlanders weg willen. 'De Nederlandse maatschappij is scherper geworden', leest ze regelmatig op het aanvraagformulier. 'Er is geen ruimte meer voor ons', 'ik wil mezelf niet meer verdedigen, ik wil gewoon zijn'.

Maar dominant is volgens Azzouzi de 'pull factor': Marokko trekt. De economie groeit, grote steden worden moderner en internationaler. "Hier borrelt het." Voor Marokkaanse Nederlanders met interesse in het land van herkomst is Marokko door de groeiende arbeidsmarkt ineens een goede optie, zegt ze.

Maar werken hier is niet gemakkelijk. Marokko is een land waar alles 'schots en scheef' loopt. "Verkeerde informatie gaat rond, men doet vage toezeggingen, communicatie is niet transparant. De gezagsverhoudingen op de werkvloer zijn autoritair. In Marokko is de baas, écht de baas." Op de werkvloer in callcenters merkt ze dat dit Belgische Marokkanen beter ligt dan Nederlanders. "Nederlanders willen duidelijkheid en goede afspraken. Ze denken snel dat ze opgelicht worden. Ze zijn assertief en mondig. Bedrijven weten vaak niet wat hen overkomt."

Marokkaanse Nederlanders komen in Marokko vaak zichzelf tegen, zegt Azzouzi. 'Die Marokkanen hier', hoort Azzouzi ze weleens zeggen. Arabisch of Frans spreken ze vaak gebrekkig. Hun salaris ligt veel hoger dan dat van de gemiddelde Marokkaan. De meeste werknemers die het volhouden, integreren volgens haar niet in de samenleving. Onderling vormen ze een Nederlands of Europees kliekje. "Hier merken ze hoe Nederlands ze zijn."

De meesten gaan na bepaalde tijd naar huis, zegt Azzouzi. Ze kennen Marokko als vakantieland en weten niet dat de werkweek hier soms 44 uur is. Ook al gaan ze terug, de ervaring 'Marokko' is niet weggegooid. Het draagt bij aan hun ontwikkeling, zegt Azzouzi. "Als ze teruggaan, krijgt Nederland er energieke en positieve ondernemers voor terug. Die laten zich niet meer zomaar wegjagen."

Lees morgen in de Verdieping en op trouw.nl portretten van Marokkaanse Nederlanders die hun geluk beproeven in hun land van herkomst. 

Lees ook: Bloeiend Marokko trekt Marokkaanse Nederlanders

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden