Een avondje supermarkt voor de klanten

Boodschappen doen moest overdag. Maar wie wilde weten hoe een winkel werkt, mocht zaterdagavond naar binnen bij Super de Boer in de Groningse Oosterparkwijk.

„Het gaat ons aan. We besteden hier elke week wel 60 euro”, zegt Ulpen Kleinhuis. Met zijn dochter Janny is de 87-jarige oud-zeeman naar Super de Boer gekomen. Een flinke ploeg personeel stond zaterdagavond klaar in het Groningse filiaal, om klanten in te wijden in de geheimen van een supermarkt.

Kassahoofd Annemarie neemt iedereen mee in haar walhalla, de ruimte met de grote kluis. Normaal mogen klanten daar niet komen. Met chef non-food Roelof gaat het, door van die zwartrubberen flapdeuren, naar de laadkuil, waar wekelijks vier vrachtwagens binnenrijden met achtduizend dozen kruidenierswaren. Bij de versafdeling worden de gasten uitgedaagd zelf in actie te komen. „Is er iemand die zelf vleeswaren wil snijden?”

Bestellen blijkt in een buurtsuper een voortdurend spel tussen mens en computer. Als ze alleen op de computer afgingen, zou het een zooitje worden, zegt het personeel. Medewerkster Henriëtte gaat elke ochtend de winkel door op zoek naar lege vakken. Dan kunnen alle potten worteltjes en doperwtjes op zijn, terwijl de computer zegt dat er nog 37 moeten staan. Waar die potten dan zijn, vraagt iemand. Kapot gevallen, zegt Henriëtte. Of nooit gekomen, door een fout van het distributiecentrum. Of gestolen. Chef Roelof: „Vooral bij de tandpasta zit je dan zo aan 37.” Henriëtte: „Daar schijnt iets in te zitten wat ze voor xtc gebruiken.”

In de kantine wijst Roelof met een grijns naar de muur. Er hangt een uitdraai van de weekomzet. Hij en zijn collega van groente doen wedstrijdje wie er het beste heeft gedraaid. Ze ontlopen elkaar niet veel. Filiaalleider Arend Hansma is al net zo van de cijfers. Voorspelt hij een omzet van 165.000 in de week, dan mag hij 925 uur personeel inzetten. Hansma weet het uit zijn hoofd. Zo’n omzet is er als Heineken in de aanbieding is. „Ik heb dan meer personeel nodig want al dat bier moet uit de wagen, de winkel in.”

Een mevrouw in een rolstoel wordt door de winkelpaden geduwd. Ze werkte jarenlang bij Edah en hoort veel bekends. Zij is hier voor de gezelligheid. Meer aanwezigen prijzen de sfeer van de buurtwinkel in de volkse Oosterparkwijk. Dat hoort filiaalleider Hansma graag. Een paar keer prijst hij zijn personeel omstandig. Hansma houdt ook van het vertroetelen van klanten. Daarom krijgt iedereen een plastic draagtas, die gaandeweg gevuld raakt met mandarijntjes, ossenworst, pudding en nog meer gratis artikelen.

Begrip kweken, wil het supermarktteam met deze klantenavond. Dat is er helaas niet altijd. Hansma tikt tegen het lege schap van de bitterkoekjescake. Een klant kan ontploffen als iets er niet is en zit dan niet te wachten op winkeltheorieën. Dat zal ook wel zo blijven. „Ons uitgangspunt is dan dat de klant gelijk heeft. Dus geven we een chocoladecake voor niks mee.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden