Column

Een antiek bureau met een colaknop

Trump twittert #MakeAmericaGreatAgain onder deze foto. Beeld Twitter
Trump twittert #MakeAmericaGreatAgain onder deze foto.Beeld Twitter

Honderd dagen Trump en de wereld is niet vergaan. Links en rechts maakt men de rekening op; wat is er gedaan en wat niet, wat is er beloofd en wat is er waargemaakt? De president zelf zegt dat hij alle records heeft gebroken; geen voorganger zou in zijn eerste honderd dagen zo veel hebben bereikt als hij.

Nu ja, Trump kan alleen maar in termen van competitie spreken, zo veel weten we inmiddels wel, in competitie met andere presidenten of presidentskandidaten, in competitie met de pers, in competitie met de wereld. Ik had zulke competities ook, maar toen was ik jong en stond ik voor een stoplicht met een fiets tussen mijn benen. Als het licht op groen sprong, dan spurtte ik weg om de optrekkende auto naast mij te verslaan tot voorbij de zebra aan de overkant.

Meestal won ik die competitie, ik vermoed ook omdat de tegenstander niet wist dat hij meedeed. Om heel eerlijk te zijn, doe ik nu nog steeds aan zulke imaginaire competities. Bij Trump krijg ik soms datzelfde gevoel. Alleen heeft hij meer dan een fiets tussen zijn benen, hij berijdt een wereldmacht.

De meeste rapporten die ik over zijn honderd dagen las gaven hem een dikke onvoldoende, maar ook werd opgelucht vastgesteld dat de schade meeviel.

Ja, de wereld was er nog.

Hij gaf een interview aan persbureau AP dat voor het persbureau soms nauwelijks te volgen was (in de zin van onverstaanbaar of onbegrijpelijk), hetgeen een columnist van The Guardian, Lindy West, deed verzuchten dat Trump van zijn wartaal een wapen had gemaakt ("weaponised nonsense"). Het klonk als een gevaarlijk wapen waartegen geen weerstand mogelijk is.

Productief is deze president in elk geval in het ondertekenen van decreten, de meeste van huishoudelijke aard, en daarbij verzamelt hij graag de begunstigden om zijn bureau. Hij is dan in de plaatjes die daarvan worden gemaakt de enige die zit, een grijnzende oom achter een dik bureau.

Een antiek, historisch bureau dat intussen ook is uitgerust met een knop; wanneer Trump erop drukt, betreedt een butler het Oval Office om hem een glas cola te bezorgen.

Denk dus niet dat hij niets tot stand brengt omdat Obamacare nog steeds werkt, zijn antimoslimimmigratie door rechters werd gestopt, de nucleaire deal met Iran nog bestaat en hij voor zijn Mexicaanse Muur nog geen financiering heeft.

Tekst loopt door onder afbeelding

Trump in zijn kantoor met een groep van vijftig onderwijzers om zich heen. Beeld AFP
Trump in zijn kantoor met een groep van vijftig onderwijzers om zich heen.Beeld AFP

Speciale plek

Afgelopen week stond een groot gezelschap van vijftig onderwijzers om zijn bureau, van wie er één het zomaar te kwaad kreeg. Er liepen tranen over haar wangen.

Trump, doorgaans misschien geen man voor zulke details, merkte de vrouw nu op en zei: "Ben je onder de indruk van het Oval Office? Geeft niet. Ik heb hier bestuurders ontvangen van de grootste ondernemingen, echt de allergrootste, en die stappen hier binnen en beginnen te huilen. Dit is een hele speciale plek." Gelukkig drukte hij op dat moment niet op de knop.

Deze week schreef politiek commentator Frank Rich dat het maar goed is dat Trump denkt dat regeren zoiets is als het bellen van de roomservice in een van zijn hotels. Hoe luier, ineffectiever en incompetenter hij is, des te minder schade richt hij aan.

Maar er zijn genoeg mensen die hun hart vasthouden.

Lees ook: 100 dagen Trump, 100 dagen blufpoker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden