Een andere weg naar Rio

Handbalverbond moet door geldgebrek op zoek naar alternatieve olympische marsroute

De titel blijft onveranderd 'One Team, One Dream', maar uit het draaiboek dat de Nederlandse handbalsters naar de Spelen van Rio moet leiden is wel al een hoofdstuk geschrapt. Het plan om vanaf augustus volgend jaar 21 internationals een jaar lang op Papendal te huisvesten is van tafel. Het is het Nederlands Handbal Verbond niet gelukt de benodigde 1,6 miljoen voor het project bij elkaar te krijgen.

Een tegenvaller, dat wel, maar meer ook niet, zo bleek gisteren op een persconferentie in de aanloop naar het EK dat zondag begint in Kroatië en Hongarije. Er leiden meer wegen na Rome (in dit geval Rio) was de algemene teneur bij technisch directeur Sjors Röttger, bondscoach Henk Groener en de speelsters. "Onze uitdaging blijft ongewijzigd", zei Groener, "We gaan nu de andere mogelijkheden bekijken."

Over de inhoud van het hoofdstuk met plan B wilde Groener gisteren niets kwijt. Pas na de Europese titelstrijd, die voor Nederland maandag begint met de wedstrijd tegen Duitsland, zal worden bekeken hoe de alternatieve olympische marsroute eruit gaat zien. Die hangt deels ook af van de uitkomst van de EK, waar Nederland na Duitsland in de poule Zweden en Kroatië treft.

"Het is jammer dat plan A niet doorgaat", zei Groener op Papendal, "het bleek financieel niet haalbaar de speelsters een jaar uit de competitie te halen." De oud-international zag wel brood in zo'n fulltime-project. "Brazilië speelde vorig jaar met een groot deel van de ploeg bij Hypobank in Oostenrijk. De competitie in Oostenrijk is zwakker dan hier, maar door die concentratie bij een club werden ze wel wereldkampioen."

De Nederlandse internationals komen bijna allemaal uit in buitenlandse competities. Van de zestien speelsters die meegaan naar het EK staan er twaalf onder contract bij clubs in Duitsland, Denemarken, Frankrijk en Noorwegen. "Dat maakt het soms lastig", aldus Groener. "Als we bij elkaar zijn, zoals de afgelopen anderhalve week, heb je altijd tijd nodig om weer te wennen. Dat was de insteek achter het plan om een jaar samen te zijn."

De teleurstelling over het mislukken van die missie was snel verdwenen bij de bondscoach. Hij weet ook dat de speelsters zich goed ontwikkelen bij hun clubs in de sterke Europese competities. Maar soms ziet hij ook de nadelen van het regeren op afstand. "Laatst hadden we een speelster bij wie het herstel van een blessure veel te lang duurde. Daar heb je dan geen zicht op, want niet bij alle buitenlandse clubs is alles perfect geregeld."

Het NHV wist zo'n zeven ton in te zamelen voor het plan met een kostenplaatje van 1,6 miljoen. Dus ging er een streep door, want het was alles-of-niets. "Het was ook niet heilig", aldus technisch directeur Röttger. Met het plan vond NHV een welwillend oor bij NOC-NSF, fervent voorstander van het bij elkaar brengen van teams. Röttger: "We kennen het Bankras-model in het volleybal en het project met de waterpolosters, maar dat zijn ook geen garanties voor succes."

Ook de speelsters treurden niet lang over het verdwijnen van plan A uit het draaiboek. "Ik had sowieso al gemengde gevoelens", erkende Nycke Groot, de middenopbouwer van het Deense FC Mydtjylland. "Natuurlijk ga je beter spelen als je een jaar samenspeelt. Maar ik geloof ook dat het voor onze individuele ontwikkeling onwijs goed is dat we bij onze clubs veel internationale wedstrijden spelen."

Op het EK moet het fundament worden gelegd voor de olympische aspiraties van de handbalsters. Twee jaar geleden spatte de droom pardoes uiteen na een akkoordje tussen Spanje en Kroatië. Groot: "Dat hoop ik nooit meer mee te maken."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden