Een alleseter die het voedsel later in fiks tempo ophoest

Zo'n twee maanden geleden stond de Rotterdamse Kruiskade een avondlang op zijn kop. In het Luxor-theater ging daar toen 'Filmpje' met Paul de Leeuw in première. 'Filmpje' was geregisseerd door Paul Ruven. Om deze film tot een succes te maken, analyseerde de regisseur de grootste hits van Dick Maas. Dat studiewerk had - gedeeltelijk - succes. Hoewel een prul van een film, trok 'Filmpje' tot nu toe meer dan miljoen bezoekers.

Deze week gaf snelfilmer Ruven (sinds zijn debuut 'Max & Laura & Henk & Willie' in 1989 maakte hij zo'n twee films per jaar) al weer acte de présence in het Luxor-theater. Nu was er in het kader van het Filmfestival Rotterdam zijn 'low budget' lange speelfilm 'Sur place' te zien. Het is een ode aan twee artistieke films die bijna twintig jaar geleden diepe indruk op Ruven maakten: 'Le camion' van Marguérite Duras en 'News from home' van Chantal Akerman.

Paul Ruven is, onthult hij nu in zeer korte tijd, een alleseter die het filmvoedsel dat hem eens goed smaakte in fiks tempo ophoest. Dat zijn maniakale produktiviteit en imitatiedrift risico's in zich bergen, blijkt na 'Filmpje' ook uit 'Sur place'. Ook 'Sur place' is een halfslachtige film. Hij is opgenomen in de troosteloze Amsterdamse volksbuurt De Pijp. Die vervormde Ruven via tergend trage camera-bewegingen en kille en donkere blauwe tinten erg overtuigend tot het mentale landschap dat we uit de films van Duras en Akerman kennen. Verder echter, is 'Sur place' zo dood als een pier. Buiten beeld horen we een vrouw en man in een vraag en -antwoordspel een tragisch verhaal verzinnen, dat zich misschien in de beelden afspeelt. Deze fictie-vorm is afgekeken van Duras' 'Le camion' waarin de lange dialoog (geschreven door de cineaste) schitterend voorgedragen werd door haarzelf en Gérard Depardieu.

De tekst van 'Sur place' wordt keurig netjes opgelepeld door vlak en mechanisch sprekend stemmen. Ze zijn zo zielloos, dat het vraag-en antwoordspel dat bij Duras en Depardieu mateloos fascineerde, bij Ruven een steriel, haast lachwekkend trucje wordt. Daardoor lijkt 'Sur place' meer dan een ode, een filmparodie à la Arjan Ederveen en Tosca Niterink.

Na 'Filmpje' en 'Sur place' lijkt voor Ruven de tijd gekomen het roer om te gooien. Hij moet zich concentreren op het ontwikkelen van een eigen thematiek en stijl en niet vaker dan eens in de twee à drie jaar een film maken. Dan evenaart of overtreft hij misschien nog eens de enige twee memorabele films die hij tot nu toe maakte: 'How to survive a broken heart' en 'De tranen van Maria Machita'.

Zo Ruven zich nog aan iemand moet spiegelen, dan maar aan de Vietnamees Tran Anh Hung, die met 'Cyclo', voor hét hoogtepunt van het festival zorgde. 'Cyclo', over een riksja-fietser voor wie Ho Chi Minh Stad in een hel verandert, kreeg weinig aandacht van de media. Dat komt doordat deze film, die in april in de bioscoop komt, al weer oud nieuws is. Verleden jaar in Venetië namelijk werd 'Cyclo' bekroond met de Gouden Leeuw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden