Ed Wubbe schrijft klaar en helder in zwart op wit

ROTTERDAM - Ed Wubbe, de huischoreograaf van het Scapino Ballet heeft zijn drieluik Perfect Skin op muziek van Bach voltooid. Het indrukwekkende Part III, waarvoor hij evenals voor Part II een zwartwitte achterwand van Hans Wap gebruikt en ook zijn vaste kostuumontwerpster Pamela Homoet inschakelt, is gezet op Bachs dubbelconcert, in de uitvoering van het Royal Philharmonic Orchestra met David en Igor Oistrach.

Vorm, zo demonstreerde Wap reeds in zijn eerdere ontwerpen, ontstaat in het wrijvingspunt tussen wit en zwart. Waren in Part II de vormen vooral zigzaglijnen, grillige strepen, blokken en ook totemmaskers, in Part III wordt door 11 dansers tegen een liggende achtfiguur de eeuwig doorgaande swing beleden. Swing is de juiste term voor de scherp geciseleerde bewegingstaal die aan zijn dansers als een perfecte pasvorm wordt opgelegd en waarmee Bachs compositie onder het dansmes ligt.

Evenals zijn recente Part II, waarin zijn eerste, vorig jaar gecreeerde Parts werd opgenomen,is Part III een ballet over de synthese die uit de wrijving tussen wit en zwart voorkomt. Ook nu zijn drie solisten de gangmakers: de partita is aan de superlenige kronkelende Talia Paz, de cellosuite aan haar landgenoot de Israelische Eytan Sivak, die een meer lang getrokken, uitgebalanceerde snijkunst met armen en benen demonstreert.

Het derde deel, Vivace, doet het danstoneel in een sportieve arena veranderen, waar de zo langzamerhand bekende 'Wubbe-witches & wrestlers' (heksen en worstelaars), op spitzen en in zwartglimmend tuniek tot halverwege hun dijbeen, fenomenale toeren uithalen. De vijf vrouwen worden bijgestaan door drie blanke mannen.

Dan verschijnen gelijktijdig aan weerszijden van de vloer Talia Paz en de enige zwarte Scapino-danser Keith Derrick Randolph. Zij rennen op elkaar af, een diagonaal door het Vivace trekkend. Zij nemen het ensemble als in een wervelwind mee. Het Largo manontanto is een confrontatie van Paz en Sivak, waarbij de zwarte danser gelaten toekijkt.

Dit duet is tevens het hoogtepunt van Wubbe's vormenspel waarin dans, klank en beeld zuivere harmonie bereiken. Het duet is een aanstoten en wegvluchten, maar uiteindelijk berusten de partners in elkaars troostrijke aanwezigheid. Het Allegro-slot is een hulde aan de dans, de kunst die zoveel disciplines samensmeedt.

Zwarte Apollo

Maar daarvoor is wel een Apollo nodig en Wubbe geeft die rol aan de zwarte dansdrijver-teamleider, die de dansers in de achtfiguur dresseert en tenslotte als enige in achtjes rennend overblijft.

Met Part III heeft Wubbe al zijn vorige Parts overtroffen. De onrust en overdosis aan bewegingkronkels en spitzensnijwerk is in een keurslijf van rust en roes gekomen, die de titel van zijn drieluik alle eer aan doet. Hij creeerde een choreografie die inderdaad als een perfecte huid over zijn dansers ligt en toch pure, klaar heldere dans door hun porien laat ventileren.

Witte fietsen

Van heel andere orde is de videoclip-dans van de Amerikaan Daniel Ezralow 'Scapino meets Dap' op geestige synthesizermuziek van Thon Willems. Ezralow verwijst naar het oude Scapino Ballet door twaalf Scapino-figuren te introduceren. Zij stappen op hun witte fietsen en trappen over het hele proscenium van de Rotterdamse Schouwburg met een film mee: uit Amsterdam over de snelweg, door de weilanden, zelfs over de bomen richting Rotterdam, onderweg een zwarte tovenaar passerend.

Zij arriveren in duisternis, voeren een wilde discodans rond de tovenaar uit en verzeilen in een bizarre spirituele seance. Steeds minder licht schijnt in de duisternis (analoog aan Scapino's situatie in Rotterdam) en terwijl de Scapino's veranderen in fel gekleurde plasticpoppetjes met puntmutsen verschijnt uiteindelijk toch de historische, toegetakelde Scapino.

Ezralow brengt dus een ode aan de fantasie van 40 jaar geleden, de tijd dat Scapino en Dikkertje Dap ontstonden: produkten die eeuwigheidswaarde kregen, wat er ook met kinderen en het Scapino Ballet zelf gebeurt. Het grappige ballet zelf is helaas iets te uitgesponnen en teveel in elkaar geflanst. Het zal dus waarschijnlijk niet tegen de tand des tijds bestand zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden