Ecuador blijft boos op Colombia

Ecuador mag dan niet langer met wapengeweld dreigen, het land heeft zich nog niet neergelegd bij het bombardement door Colombia op een kamp van de Farc, zegt president Rafael Correa.

Ecuador heeft het moeilijk. Met zichzelf vanwege hevige discussie over een nieuwe grondwet. En met zijn buurlanden als gevolg van de oorlog tegen de drugs en de activiteiten van strijdgroepen.

Sinds 18 maanden is Rafael Correa president van Ecuador en wordt het land bestuurd door een progressieve regering. Die wil dat de overheid weer een leidende rol neemt in de ontwikkeling van het land, zonder te vervallen in de rigide staatspolitiek van het verleden. Correa gelooft in een gemengde economie en in de opbouw van een sociaal systeem dat de burgers de meest basale rechten garandeert: werk, gezondheidszorg, woningen en onderwijs. Daarvoor krijgt hij de handen wel op elkaar: ongeveer 60 procent van de bevolking steunt hem.

Maar de aanloop naar een referendum over een nieuwe grondwet, op 28 september, heeft de gemoederen verhit en het land gepolariseerd. Met name de Indiaanse bevolking had een soort positieve discriminatie opgenomen willen hebben. Correa vindt dat zijn regering genoeg doet om de positie van de Indianen te verbeteren.

„Wij zijn de enigen die de indianen níet discrimineren. Wij behandelen hen niet als zielepoten, maar als gelijken. Wij gaan echt niet zeggen dat ze zielig zijn en dat ze daarom onzin kunnen uitkramen”, aldus Correa.

In Ecuador verkeren alle traditionele politieke partijen in crisis: na decennia van wanbeleid verloren ze hun geloofwaardigheid én de verkiezingen van 2006. Die gingen naar de brede volksbeweging van Correa.

Maar er is wel degelijk oppositie. Die komt van de rijke bovenlaag, van een deel van de ondernemers en van extreem-links. Maar ook binnen de Alianza País, de brede beweging waarop de regeringscoalitie is gebaseerd, is er oppositie. Volgens Correa gaat het om politici die hun eigen agenda hebben en de regering ontrouw zijn. Economische sectoren die tegen de regering zijn hebben de media in handen en die hebben hem de oorlog verklaard. Desondanks is de president van mening dat de staat geen controle moet uitoefenen over de media; wel toont hij zich een voorstander van controle door ’een onafhankelijk burgerplatform’.

Ecuador verbrak onlangs alle betrekkingen met Colombia, nadat dit buurland zijn leger de grens over had gestuurd om een kamp van de guerrillabeweging Farc aan te vallen. Correa vindt dat zijn land het slachtoffer is van agressie, die voortkomt uit een conflict in het buurland.

„Er zijn 500.000 Colombianen in Ecuador. De meesten zijn weggevlucht voor het conflict. Zij zoeken in ons land de vrede en de veiligheid die ze niet in hun eigen land vinden. Wij hebben dertien detachementen aan de noordgrens, Colombia heeft er twee. Door dit conflict geven wij meer dan honderd miljoen dollar uit om de grens met Colombia te beveiligen en dan bombarderen ze ons.”

De vraag is of Ecuador helemaal schone handen heeft. In Europa heerst de indruk dat de Ecuadoraanse regering misschien niet een directe bondgenoot is van de Farc is, maar wel een oogje heeft dichtgeknepen bij de activiteiten van de guerrillabeweging vanaf Ecuadoraans gebied.

Correa weerspreekt dit met klem. Hij benadrukt dat in Colombia rechtse paramilitaire eenheden opereren, dat er drugshandel is, cocaplantages en dat de Colombiaanse politiek is geïnfiltreerd door die paramilitairen. Ecuador daarentegen heeft in de regio het meeste succes op het gebied van drugsbestrijding. Het is het enige Andesland zonder drugsplantages, zonder guerrilla en zonder paramilitairen. Ecuador heeft volgens hem niets van doen met het Colombiaanse conflict, maar is er wel het slachtoffer van.

Ecuador is naar het Internationaal Gerechtshof in Den Haag gestapt om Colombia te dwingen te stoppen met het sproeien van verdelgingsmiddelen in het grensgebied, ter bestrijding van de cocaplantages. Volgens de Ecuadoraanse regering komt de helft van het gif op haar grondgebeid terecht. Weliswaar zijn de besproeiingen in februari 2007 opgehouden, maar Colombia heeft nooit de verzekering willen geven dat ze niet hervat zullen worden.

Volgens president Correa gaat het niet meer alleen om die gifvluchten: ook het bombardement op Ecuadoraans grondgebied dat op 1 maart van dit jaar een einde maakte aan het leven van de Farc--commandant Raúl Reyes is een ernstige aantasting van de nationale soevereiniteit, en een van de vele tekenen van vijandigheid van Colombia.

Correa: „Wij zijn een vreedzaam land, wij richten ons tot de betreffende justitiële instanties, in dit geval het Hof in Den Haag, maar we sluiten niet uit dat we andere wettelijke stappen zullen ondernemen".

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden