Economische boycot helpt christenen niet

Help de allerarmsten in islamlanden - om christenen te beschermen, betoogt Kees Hulsman, die sinds 1997 rapporteert over christenen in Egypte

De voorzitters van de jongerenorgansaties van de CU, SGP en CDA zijn terecht boos over christenvervolging in de islamitische wereld. De voorbeelden die zij aanhalen, zijn inderdaad schandalig, maar geven er blijk van dat ze de dagelijkse realiteit in moslimlanden onvoldoende begrijpen. Dat geldt in elk geval voor Egypte, dat ik sinds 35 jaar ken en waar ik al 20 jaar woon. Daar zal de economische boycot, die de voorzitters bepleiten, de voedingsbodem voor radicale ideologieën vergroten. Het aantal aanslagen, die volgens extremisten de hemelse lauwerkrans brengen, zal toenemen. Daarvoor zullen de plaatselijke christenen, aan wie de voorzitters hulp willen bieden, de hoogste tol betalen.

Wetshandhaving

Egypte is met bijna 100 miljoen inwoners op een bewoonbare oppervlakte zo groot als Nederland, een van de belangrijkste islamitische landen, maar ook het land met de grootste christelijke gemeenschap in de Arabische wereld. Wetshandhaving is door een zwakke overheid nauwelijks aanwezig. Islamisten hebben sinds de afzetting van president Morsi een jaar geleden ongeveer 600 politiemensen in gerichte aanslagen vermoord, nadat eerder leger en politie protesten hebben neergeslagen waarbij mogelijk duizend islamisten zijn omgekomen. De staat deelt nog steeds harde klappen uit aan islamisten, vaak op een wijze die uiterst twijfelachtig is.

Een deel van het probleem is theologisch. De traditionele islam is niet in staat radicale moslims goed van repliek te dienen. Tientallen miljoenen Egyptenaren leven in afschuwelijke armoede; hulp ontvangen ze vooral van islamistische organisaties. De verspreiding van radicale ideologieën verloopt vaak via hulpverlening aan de allerarmste wijken in steden en dorpen. De overheid is door gebrek aan geld en organisatie de grote afwezige.

President Al-Sisi heeft onder grote economische druk van onder andere het IMF de subsidies op grondstoffen, die voor de armsten enorm belangrijk zijn, verlaagd. Doe daar dan nog eens een economische boycot overheen en extremisten kunnen zich in de handen wrijven, want het zullen vooral de armsten zijn die worden getroffen. Dat biedt extremisten de kans om de bewoners van de sloppenwijken te vertellen dat zij van de Egyptische overheid en het Westen niets te verwachten hebben. Studenten van ons dialoogcentrum in Cairo waren vorige maand nog in zo'n wijk. Daar vertrouwen mensen alleen maar hun eigen lokale gemeenschapsleiders. Het is niet verwonderlijk dat die laatsten onder invloed komen te staan van islamisten, omdat die in tegenstelling tot de overheid wel praktische hulp verlenen.

Medicijn

Als een boycot niet werkt, wat kun je dan wel doen voor christenen in nood? Theologische hulp bieden aan de traditionele islam voor het formuleren van een antwoord op de ideeën van de extremisten kan niet. Blijft over een medicijn dat lang niet alle kwalen geneest, maar misschien wel enig positief effect kan hebben: gerichte hulp bij de oplossing van praktische problemen. Het zou deels het ongenoegen kunnen wegnemen, dat mensen in de armen van extremisme drijft. Denk eens aan de Egyptische landbouw: miljoenen kleine boeren zonder een menswaardig bestaan. Daarvoor een oplossing aandragen is niet eenvoudig. Kunnen Nederlandse experts daarbij helpen?

Op de bres staan voor vervolgde christenen moet! Maar doe het wel op een goede manier, die ook rekening houdt met de belangen van niet-christenen. Harde taal kan een gevoel van opluchting geven maar kan voor de mensen die je ermee wil helpen juist rampzalig uitpakken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden