Identiteit

Echt Nederlands voel ik me in het buitenland

wie ben ikBeeld RV

Wie ben ik? Trouw vraagt deze week in een dagelijkse serie aan inwoners hoe Nederlanders hun eigen identiteit zien. Voelen ze zich Nederlander? Vandaag Dionne Abdoelhafiezkhan (31), mede-oprichter van Izi Solutions, een sociale onderneming die ongelijkheid in de Nederlandse samenleving probeert te bestrijden.

'Als je mij vraagt of ik mij Nederlander voel, stel ik een vraag terug: wanneer ben je Nederlander? Daar is geen eenduidige definitie van. Ik ben in Nederland geboren en getogen, heb de Nederlandse nationaliteit, maar ik voel me sóms Nederlander.

Mijn moeder is van huis uit een katholieke Française en mijn vader een islamitische Surinamer met roots in Trinidad en Perzië. Ik ben geboren in Rotterdam en opgegroeid in Amsterdam. Dan kun je moeilijk zeggen: dit ben ik écht. Qua mentaliteit ben ik Rotterdammer: geen woorden maar daden. Ik ben heel Surinaams als het gaat om culturele aspecten, zoals gastvrijheid. En ik ben best wel Frans in etiquette en waarden.

Ik was verbaasd dat premier Rutte laatst een busbedrijf, dat een sollicitant weigerde die geen handen schudde, gelijk gaf . Handen schudden vind ik niet Nederlands. Ik heb thuis geleerd dat ik altijd iedereen een hand moest geven. Maar Nederlanders zeggen meestal 'hoi', 'doei', en zwaaien dan een beetje.

Iedereen heeft een eigen interpretatie van het Nederlanderschap. Balkenende en Rutte hadden het over de VOC-mentaliteit en de Gouden Eeuw. Dat geeft mensen uit de Afrikaanse diaspora een naar gevoel. Ik heb geen positieve associatie met de VOC-mentaliteit.

Echt Nederlands voel ik me in het buitenland. Dan mis ik mijn Pickwick-thee, pindakaas en hagelslag. In het buitenland. Iedereen is enthousiast: kom je uit Nederland?! Maar waar Nederland in het buitenland om geprezen wordt: openheid, tolerantie en ruimdenkendheid, daar merk je hier weinig van. Ik heb het idee dat Nederland inmiddels achterloopt.

Als ik de Nederlandse televisie aanzet, voel ik me geen Nederlander. Ook niet als ik een winkel binnenloop. Ik word wantrouwend bekeken. Ik heb een eigen onderneming, maar als ik zou moeten solliciteren, zou ik me ook geen Nederlander voelen. Vaak worden mij en anderen met een migratieachtergrond duidelijk gemaakt dat we geen Nederlanders zijn, maar tweederangsburgers. Het klinkt afgezaagd, maar ik voel me meer een wereldburger. Voor mijn gevoel omarmen mijn andere culturen mij wel. Ik ga vaak naar Parijs, waar familie woont. Daar word ik niet bekeken op straat en in winkels.

Tegen mij is vaak gezegd: 'Als het je hier niet bevalt, vertrek je toch?' Een goede vriend van me is laatst vertrokken naar Londen. Hij werkte bij een Nederlandse bank en kreeg maar geen promotie. Nu stuurt hij zestig man aan. Ik hoor bij de gekken die niet weggaan. Ik wil er voor zorg dragen dat het voor iedereen hier leefbaar wordt. Weggaan zou ik zien als falen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden