Duurzaamheid boeit belegger niet

rendement | Voor Nederlandse particuliere investeerders maakt het niet veel uit of hun belegging maatschappelijk verantwoord is. Beleggers uit andere landen letten daar juist wel op.

Misschien moet Nederland zijn zelfbeeld bijstellen. Particuliere investeerders in dit land van koopman en dominee laten zich nauwelijks leiden door de vraag of hun belegging duurzaam of maatschappelijk verantwoord is, zegt Brits onderzoek. Dat is in Indonesië, Brazilië, China wel anders.

'Extreem weinig waarde' hechten Nederlandse investeerders aan maatschappelijk verantwoord beleggen, concludeert de Britse vermogensbeheerder Schroder.

Het bedrijf ondervroeg 20.000 mensen uit 28 landen, die minstens 10.000 euro hebben uitstaan. Schroder stelde vragen als: zou u overwegen uw geld terug te trekken uit een goed-renderende investering als u erachter komt dat het bedrijf in kwestie dierproeven doet? Belasting ontwijkt? Klimaatverandering veroorzaakt? Gelinkt is aan een kwestieus regime? Te maken heeft met wapenhandel, met pornografie, met gokken? Maar ook: als een investering tijd nodig heeft om het milieu of het leven van mensen te verbeteren, houdt u uw investering dan langer aan dan u gewend bent?

Nederlanders - en Japanners - zeggen het vaakste 'nee'. Aanzienlijk vaker dan Russen, Indiërs of beleggers uit de Verenigde Arabische Emiraten, om maar een paar landen te noemen waarvan Nederlanders graag denken dat ze wel een lesje in maatschappelijke verantwoordelijkheid kunnen gebruiken.

De houding van de Nederlandse particuliere belegger staat bovendien in schril contrast met die van de grote institutionele investeerders hier ten lande. De Nederlandse pensioenfondsen, die miljarden onder hun hoede hebben, staan juist bekend als voorlopers in duurzaamheid en hameren op goed bestuur en fatsoenlijke arbeidsomstandigheden voor werknemers.

"Er is kennelijk een enorme kloof tussen de mening van de professionele belegger en de man op straat, die ook belegt", aldus Michel Vermeulen, die Schroder Benelux leidt. "Klaarblijkelijk is de belegger hier sterk met rendement bezig en moet verantwoord beleggen zich bewijzen op grond daarvan en niet op basis van die extra sociale of milieuwaarde."

En hoe kan het dat particuliere beleggers in Indonesië, Brazilië, Thailand en China - de koplopers in het Schroder-onderzoek - zoveel mens- en milieuvriendelijker keuzes maken dan Nederlanders? In die landen zijn relatief veel milieuproblemen en het bestuur laat ook te wensen over.

Het lijkt erop, zegt Vermeulen, dat beleggers in een rijk land als Nederland daarvan 'sterk zijn afgeschermd'. Anders dan een Indonesiër die dagelijks omgehakte woudreuzen op een vrachtwagen ziet langsrijden, beseft een Nederlander wellicht niet welke positieve invloed hij kan hebben met de keuze waar hij zijn geld in steekt, vermoedt hij.

Ook opmerkelijk: mondiaal gezien zijn jonge beleggers, onder de 36 jaar, er meer dan oudere investeerders op gespitst of hun geld doet wat zij willen. In Nederland is dat generatieverschil zo groot niet, alleen op enkele punten. Tabak en alcohol, daar houden jonge beleggers niet van. Maar een bedrijf dat dictators fêteert of een link heeft met wapenhandel doet het juist slechter onder oudere Nederlandse investeerders.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden