Dutchbatter Dennis durft nu ook

Na Dave Maat stappen collega's naar rechter om 'gebrekkige nazorg' van Defensie

Twee jaar geleden keek oud-Dutchbatter Dennis in een dorpje vlakbij Srebrenica in de ogen van een Bosnische dertiger. De man wees op hem en zei 'Unprofor'. Dennis, zestien jaar daarvoor getuige van de val van de enclave, herkende de jongen van veertien die in 1995 de was deed voor de VN-vredesmacht.

"Die reis was voor mij een belangrijke afsluiting", zegt hij nu, "maar ik heb het wel allemaal zelf moeten doen". Het verhaal van Dennis lijkt erg op dat van Dave Maat, de Dutchbatter die maandag na twaalf jaar strijd het recht op een schadevergoeding kreeg omdat de nazorg na de missie tekortschoot.

Een individueel geval, liet Defensie na deze uitspraak weten, maar Dennis betwijfelt dat. "Er was echt geen zorg. Een heel korte bijeenkomst in Zagreb. Daarna een hectische terugvlucht en in Nederland direct uit elkaar. Acht weken vrij."

De complete groep zou nooit meer samenkomen, veel militairen verlieten de dienst. Dennis ging in op een uitnodiging van de marechaussee. Maar wat hij zag als debriefing, werd een verhoor. "Je werd behandeld als verdachte. Elf uur heb ik er gezeten. Vragen beantwoorden over mezelf, en over wat anderen gedaan zouden hebben."

In de jaren daarna kwamen de nachtmerries, de aanvallen van agressie, de angst voor sluipschutters overal op straat en de herbelevingen. Over zijn uniformjas die hij bij de Serviërs moest inleveren, waarmee mogelijk Bosniërs later de bergen in werden gelokt. "Ik had mezelf in een kluis gestopt." Na zeven jaar nam hij zelf het initiatief om in therapie te gaan. Ook bij hem werd net als bij Dave Maat een posttraumatische stressstoornis vastgesteld. "De kluis is minder dik geworden, maar hij zal er altijd blijven zitten. Die nachtmerries, het slechte slapen, de stress ook als de media met al hun negativiteit weer over Srebrenica beginnen, die blijft." Inmiddels werkt Dennis als burger bij Defensie en heeft hij een gezin - om geen gedoe met zijn werkgever en vragen in de klas van zijn kinderen te krijgen wil hij niet met achternaam in de krant. Hij sloot zijn therapie af en ondernam de reis om nog een keer Srebrenica te zien.

"Direct na terugkomst met z'n allen bij elkaar zitten. En een goede debriefing." Dat is wat Dennis vooral heeft gemist in 1995. En erkenning voor het feit dat, ook al ging de missie de mist in, de Dutchbatters hun stinkende best hebben gedaan in zware omstandigheden. Die erkenning, die heeft Dave Maat deze week gekregen. Dennis wil het ook en daarom meldde hij zich gisteren direct bij de vakbond om een vergelijkbare zaak aan te spannen. Met verschillende collega's. "Daar dacht ik al eerder over, maar we vonden het onnodig om alles tegelijk te beginnen. Petje af voor Dave, nu nemen wij het over."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden