Dutch Diva met dubbel D

Anna Nicole (Eva-Maria Westbroek) heeft zojuist haar borstimplantaten gekregen. (BILL COOPER) Beeld
Anna Nicole (Eva-Maria Westbroek) heeft zojuist haar borstimplantaten gekregen. (BILL COOPER)

Onder enorme belangstelling is in Londen ’Anna Nicole’ in wereldpremière gegaan. In deze moderne tragikomische opera speelt en zingt Eva-Maria Westbroek de zaal plat.

De kritieken in de Britse pers logen er niet om: van zuinig denigrerend tot euforisch juichend. Maar over één ding was iedereen het eens – het titelpersonage in Mark-Anthony Turnage’s nieuwe opera ’Anna Nicole’ had fantastisch stem en lijf gekregen van Eva-Maria Westbroek. De Nederlandse sopraan werd donderdagavond in het Londense Royal Opera House luid bejubeld door een premièrepubliek dat vanaf de eerste maten deze al veelbesproken opera in het hart sloot. Lachsalvo’s over de geestige teksten en de hilarische regie waren er vanaf het begin en veelvuldig. Totdat in het tweede uur iedereen het lachen verging en de keiharde tragiek van Anna Nicole Smith, dit ’misbaksel’ van de American dream, onontkoombaar was geworden.

Door die scherpe breuk in het verhaal kwam de opera mooi in balans. Het hoge entertainmentgehalte van het eerste deel, waar Turnage’s bewust oppervlakkige muziek grenst aan jazz, showmuziek en musical, krijgt een zware pendant in het tweede deel waar de partituur diepere lagen krijgt en ’moeilijker’ wordt. Dan is er grote ontroering als Anna’s aria ’We can pray’ terugkeert, maar nu gezongen door haar moeder (prachtige rol van Susan Bickley). Deze bittere Virgie krijgt van tekstschrijver Richard Thomas de meest scabreuze teksten in de mond gelegd waarvoor de Royal Opera bij voorbaat had gewaarschuwd.

Maar de teksten krijgen zeker inhoud, als bijvoorbeeld de moeder fulmineert tegen de vrouw die zich laat uitbuiten: ’In het oosten gevangen in de boerka, in het westen in de string’. Harde noten worden er gekraakt over Amerika dat ’gevallen’ als Smith kan voortbrengen, maar die ook weer even zo makkelijk laat vallen. Schrijnend is de aria van Smiths zoon Daniel die louter bestaat uit een opsomming van heel veel verschillende soorten drugs.

Eigentijdse opera dus. Zó eigentijds dat er tijdens de repetities advocaten in de zaal zaten om op te letten – de rechtszaak over de erfenis van Smith is nog steeds gaande. Maar dat al dat geld (Smith trouwde een 86-jarige olietycoon) en al die uiterlijkheden (ze liet haar borsten tot cup dubbel D vergroten) niet gelukkig maken, is in deze opera al net zo duidelijk als in het werkelijke leven (Smith stierf in 2007 op 39-jarige leeftijd aan een overdosis).

Anna Nicole is in het operahuis omnipresent, en Westbroek daarmee ook. Alle engelenbeeldjes op de balkonranden (zo’n zestig!) hebben haar hoofd; het aanbrengen van grote engelborsten bleek te lastig. Het aloude rode voordoek is vervangen door een roze, niet met de initialen van Queen Elizabeth, maar met die van Anna. Alles is over the top, ook in de regie van Richard Jones waarin alles lekker vet wordt aangezet. In schreeuwende kleuren wordt Smiths geschiedenis vertelt, als in een strip met een soort Grieks koor als voortdurende toeschouwer en commentator – de teksten die het koor moet zingen zijn bij tijd en wijlen geniaal en ze bekken heerlijk. Vaak wordt brechtiaans uit het verhaal gestapt, met groot effect.

In de bak verricht dirigent Antonio Pappano wonderen met deze vervreemdende partituur. Led Zeppelin-basgitarist John Paul Jones zorgt voor swing. Westbroek is bijna de volledige twee uur op het toneel. Ze doet ’lullige’ dansjes en zingt in de meest onmogelijke houdingen de sterren van de hemel, soms versterkt. Haar aria, nadat ze haar implantaten heeft gekregen, is wonderschoon, evenals haar slotscène (ze is inmiddels moddervet) in een lijkzak, omringd door alleen maar enge zwarte mensjes met hoofden als camera’s. De oude miljonair (sterke Alan Oke) daalt uit de hemel als een deus ex machina en de walgelijke advocaat Stern (een geweldige Gerald Finley) komt steeds te vroeg op.

Bij deze geweldige ensemblevoorstelling bleef het schandaalsucces, waar sommigen op hoopten, uit. ’Anna Nicole’ is gewoon een slim gemaakte opera, helemaal van deze tijd. Een opera die een ander publiek naar het genre kan lokken. Zeker met zo’n geweldig charismatische titelrolvertolkster als Westbroek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden