Dúrf te gaan voor die kinderfantasie

Ze hadden uitzicht op een flitsende carrière. Maar ze maakten een andere keuze en doen nu idealistisch werk. De komende weken vertellen twintigers en dertigers over die beslissing. Aflevering 4: Naeeda Aurangzeb ging toch maar niet bij Nova werken.

In het voorjaar van 2003 belde het televisieprogramma Nova haar op. Er werd haar een baan aangeboden, per direct. ,,Ik was er erg van gecharmeerd, maar ik wilde een week bedenktijd.''

,,Ik moest van mijn ouders altijd Pakistaanse klederdracht aan. Ik was zestien toen ik dacht: dit gaat nergens over. Niemand in Nederland draagt het. Mijn ouders zeggen dat het moet omdat ik moslim ben. Maar al die moslims in Nederland dragen die kleding niet eens. Dan ga je nadenken. En uiteindelijk besloot ik: ik doe het niet meer. Ik kocht toen een rok. Maar die knipte mijn moeder voor mijn ogen in stukken. Ik zie hem nog liggen. Een lange, zwarte rok. Ik kon er niets meer mee. Ze maakte me uit voor alles wat lelijk was. Hoe durfde ik? Het is nu vijftien jaar later en inmiddels kan ik alles aantrekken wanneer ik naar mijn ouders ga.''

Naeeda Aurangzeb (30) is opgevoed met het idee: wat goed is voor anderen, is goed voor God en dus is het ook goed voor jou. Dat het belangrijk is dat je zinvol werk doet. Want dan draag je iets bij aan de samenleving. ,,Mijn vader stimuleerde me om mijn eigen weg te gaan, mijn eigen beslissingen te nemen. Je voelt je dan heel verantwoordelijk en je wordt ook heel kritisch op jezelf. Maar goed, hij was ook heel kritisch. Het was nooit goed genoeg.''

Sinds een tijdje beseft ze dat ze de balans uit het oog is verloren. Dat ze de afgelopen tien, vijftien jaar alleen maar bezig geweest is met idealen en hard werken. Sinds twee jaar is er elke vier, vijf maanden een crisis. Ze is oververmoeid, aan het eind van haar Latijn. Het lichamelijke besef van de onvrede was er al eerder. In een jaar is ze 15 kilo afgevallen.

,,Kijk, het was een fantastisch aanbod van Nova. Er ontstonden in de week dat ik er over nadacht twee kampen. Het grootste zei dat ik het moest doen. Een klein kamp pleitte ervoor niet op het aanbod in te gaan. Het was natuurlijk aantrekkelijk. Veel top-journalisten om iets van te leren. Goed salaris. Wat wil je nog meer?''

,,Het is heel tegenstrijdig. Dat je aan de ene kant denkt dat je op de goede weg zit. Niet alleen bezig bent met geld verdienen. Maar dat je alles doet vanuit een soort diepere motivatie en inspiratie. Maar ik vraag me sinds kort ook af: is het ook goed voor míj, is het goed voor wie ík ben? Dat weet ik zo net nog niet. Omdat ik er steeds van uitging dat die twee altijd samengaan. Dat is dus misschien niet zo. Misschien moet ik wel in mijn eentje de wereld rond, de komende tien jaar. Of anderen daar dan wel of niet wat aan hebben.''

Ze denkt aan iets heel concreets. Haar wens is een tijdje in de Palestijnse gebieden te wonen en werken. Komende week vertrekt ze naar Haifa voor een congres. ,,Ik vind het heel eng om erover na te denken, want het is helemaal niet rationeel. Het is vooral een gevoel. De vorige twee keer dat ik daar was, in Palestina, had ik een sterk besef van: hier hoor ik thuis. Als ik daar volgende week aankom, en voor de derde keer echt het gevoel heb dat ik er thuiskom, dan blijf ik. Mijn belangrijkste motief is niet de Palestijnse zaak, al zal ik best vrijwilligerswerk gaan doen. Dat zie ik wel. Ik wil het avontuur aangaan.'' Maar zo eenvoudig is dat niet, want ze komt uit een cultuur waarin je alles moet uitleggen. Simpel zeggen: 'Pa en ma, ik vlieg volgende week naar Tel Aviv, ik ga daar wonen. En als je zin hebt kom je maar langs', dat werkt niet. Na alle onorthodoxe keuzes die ze al heeft gemaakt is ze bang dat haar ouders breken van verdriet als ze nu weer voor zichzelf kiest.

,,Op vrijdagmiddag heb ik ja gezegd tegen Nova. Ze gaven me het gevoel dat ik die studie, die ik zo graag wilde doen, wel een jaartje uit kon stellen. Dat ik blij moest zijn. Maar toen ik zaterdagochtend wakker werd, dacht ik: ik ga geen vijf dagen per week bij Nova zitten.''

Ze ervaart het leven als een groot gevecht. Voor idealen betaal je ook een prijs. Dat vergeten mensen vaak in haar ogen. In de Pakistaanse gemeenschap was het een probleem, toen ze wilde trouwen met haar Surinaams-Hindoestaanse vriend Ayyub. Hij was van buiten de cultuur en had een andere nationaliteit. Dat heeft ervoor gezorgd dat mensen haar voor van alles hebben uitgemaakt. Je eer gaat er dan aan. Je goede naam wordt door het slijk gehaald. Toen ze haar wens om te trouwen uitte, zei haar moeder: ,,hoe durf je, je kijkt mij aan zonder schaamte.'' Ze antwoordde toen: ,,Ik kijk niet beschaamd omdat ik geen schaamte, geen schuld voel.'' Haar diepste eerlijkheid op dat moment was: ,,ik snap dat jullie het niet willen, maar ik vind dat wat ik wil niet fout is. En dat vind ik zó niet fout dat mijn ogen geen schaamte kunnen uitstralen.''

Voor haar gevoel staat ze nu voor dé keuze. Kiezen voor de totale onafhankelijkheid als vrouw. Zoals in de boeken van Benoîte Groult, haar favoriete schrijfster. Ze verlangt ernaar om te kiezen zonder aan anderen te moeten uit te leggen. ,,Dat is iets wat ik écht geloof. Terwijl ik het zeg, besef ik dat dat het is wat het leven zo moeilijk maakt. Uiteindelijk vind ik écht dat er één iemand is aan wie ik verantwoording schuldig ben, en dat is God.''

Maar er zijn ook twijfels. ,,Mijn grootste angst is dat over tien jaar zal blijken dat ik het om de verkeerde motieven deed. Wie zegt dat het niet een verleiding door de duivel is. Wie zegt me dat dit een goddelijke stem is? Dat is heel moeilijk. Ik weet het niet. Ik kan ook echt flink op mijn bek gaan. Dan heb ik een heleboel moois, van wat ik nu heb, eigenhandig kapot gemaakt. Maar als dat zo is, is dat ook een onderdeel van die les. Moet ik misschien een paar jaar depressief door het leven gaan.''

,,Dé vraag blijft toch: Durf je te gaan voor die kinderfantasie? Wat heb je eigenlijk te verliezen? Misschien ben ik een dromer en naïef. Maar wie zegt me dat ik niet mijn leven lang met vlinders in mijn buik kan rondlopen? Zoals in het boek van Benoîte Groult, Mijn Gezicht, dat ze heeft geschreven toen ze vijftig was. Dat geeft mij, op mijn dertigste, de inspiratie om te kiezen voor mezelf, mijn onafhankelijkheid. Mijn droom is een boek te schrijven en dat dan weer door een meisje gelezen wordt, die dan nog eerder tot het besef kan komen dat ze voor zichzelf kan en mag kiezen. Dat bespaart haar dan weer een aantal jaar, zoals Benoite Groult mij twintig jaar heeft bespaard.''

,,Op maandag belde ik toen de chef van Nova. Dat ik er toch vanaf zag. Hij was boos. Ze hebben me voor van alles en nog wat uitgemaakt. Toch heb ik sindsdien nog geen seconde spijt gehad van die keuze. Want nu lonken andere dingen, die niet mogelijk zouden zijn geweest wanneer ik toen zou hebben ingestemd. Terwijl als ik voor de ambitie, het geld en het prestige zou zijn gegaan, was de keuze niet moeilijk. Ik dacht, en dat gaf de doorslag, dat ik bij Nova alleen vaardigheden zou leren, maar dat ik als persoon niet zou groeien. Dinsdagochtend werd ik wakker, en ik voelde me heerlijk.''

---------------

Naeeda Aurangzeb.

Naeeda Aurangzeb op 4 januari 1974 geboren in het Pakistaanse dorpje Gojity. Op haar 2de kwam ze met moeder en broers naar Nederland, waar haar vader al was. Ze groeide op in de Rotterdamse wijk Charlois in een traditioneel islamitisch gezin. Ze voltooide de hbo-studie cultureel maatschappelijk vorming en was daarnaast maatschappelijk actief, als vrijwilligster voor diverse vrouwenorganisaties en in het theater van het Volksbuurtmuseum in Den Haag. Op haar twintigste trouwde ze met Ayyub. In 1999 werd ze lid van Islam en Burgerschap en begon ze een eigen bedrijf dat discussieavonden organiseert. Daarnaast werkt ze als journaliste bij RTV-West. Ze is regelmatig gespreksleider bij discussies over de islam, jongeren of seksualiteit. Ze studeert nu Islam en Christendom aan de Universiteit van Tilburg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden