Dumoulin houdt huis in etappe elf van de Tour: 'Maar dit kan ik niet elke dag'

Tom Dumoulin.Beeld Photo News

Tom Dumoulin had ook vandaag weer goede benen. De Limburger demarreerde fraai, eindigde als tweede en staat nu derde in het algemeen klassement.

Wie Tom Dumoulin voluit ziet fietsen, ziet meteen dat het pijn doet. De lange benen gaan in hoog tempo ritmisch op en neer, de grimas wordt steeds groter, de mond steeds iets meer open. Zit hij kapot, dan gaat hij schokken, trekt hij zijn hoofd iets schuin en veegt hij zijn gezicht af aan zijn rechtermouw.

Precies zo zat Dumoulin (27) er vandaag ook bij, op de slotklim naar La Rosière in de elfde etappe van de Tour de France. Een uiterste poging om de leider in te halen, een uiterste poging om zo veel mogelijk tijd te pakken op zijn concurrenten.

Tom Dumoulin is een grote renner. Qua prestaties, maar ook wat lichaam betreft. Zwaarder dan de meeste klimmers, langer ook. Maar hij compenseert dat bergop allemaal met de wil om te koersen. Zonder Tom Dumoulin zou de Tour de France een stuk minder interessant zijn. Voor Nederlanders, maar ook voor de wielerfans die hopen dat de Tour opleeft naar zijn verwachting.

Als een van de weinigen is de Limburger namelijk niet bang om te verliezen. Om zichzelf ‘naar de klote te rijden’ en het risico om af te haken voor lief te nemen. En dat is een groot goed in een tot nu toe afwachtend gereden Tour, die als vanouds wordt gedomineerd door een Britse armada in het blauw-wit. Bovendien is hij een man van zijn woord: als hij kan aanvallen, doet hij het. 

Het was de demarrage van Dumoulin, in de afdaling van de Cormet de Roselend, die voor de uiteindelijke verschillen zou gaan zorgen op de slotklim van iets meer dan zeventien kilometer. Oké, de Spanjaard Alejandro Valverde viel nog eerder aan, op 54,5 kilometer voor de finish, maar die zat vast in het tuig van zijn ploeg Movistar. Zijn aanval was uiteindelijk van te ver, al zat er wel een gedegen plan achter met een ploegmaat die op hem wachtte en voor hem ging hazen. Dumoulin keek er eens naar en dacht: te vroeg.

Dumoulin rijdt vaak op intuïtie. Hij vindt van zichzelf dat hij de koers goed kan lezen en daarom kan inspelen op belangrijke momenten. Toevallig had hij, normaal geen fan van verkenningen, deze rit op zijn laatste trainingskamp wel gereden. “Dat was mooi om te weten.” Daardoor wist hij dat er een gevaarlijk stukje was in de afdaling naar de laatste beklimming. Op dat stukje moest hij er als eerste zijn.

Dus vroeg hij ploegmaat Søren Kragh Andersen (‘een malloot in de afdaling’) om hard maar veilig af te dalen. Toen ze voorbij de snelle haarspeldbochten waren, hadden ze ineens een gat. Steven Kruijswijk zat op dat moment even te ver, en toen hij terugkeerde in het peloton zag hij Dumoulin niet meer zitten. Die is weg, dacht hij.

Beetje toeval

Het was een beetje toeval. Maar voor Dumoulin restte niets anders dan ‘zo hard mogelijk naar de finish te rijden’. De finish waar hij nog wel een speciaal gevoel bij had. La Rosière was de plek waar zijn oom altijd een groot chalet in de omgeving huurde, om daar met de hele familie op wintersport te gaan. Dumoulin leerde er als jongen skiën. Dit voorjaar overleed zijn oom, twee weken na zijn tante. Het was voor hem dat hij wilde winnen, en voor zijn vader die dus snel achter elkaar zowel zijn broer als zus verloor.

Dumoulin trekt nog een sprintje, gaat Froome net voor de finish voorbij en eindigt als tweede.Beeld BELGA

De iets meer dan zeventien kilometer lange slotklim werd uiteindelijk een gevecht op meerdere fronten, met Dumoulin als aansteker op de voorposten. Eindelijk werd het een etappe waarin de favorieten elkaar moesten bestoken. Voor Dumoulin was de chaos als een Giro-etappe: daar vindt zo’n rit elke dag plaats. “Ik ben wel iets gewend”, zei hij na afloop bij het uitfietsen.

Lange tijd reed hij voor de groep met andere favorieten uit, op iets minder steile stukken in tijdrithouding ‘om de benen te ontzien’. Zelfs toen Sky-generaal Geraint Thomas na een scherpe demarrage uit de favorietengroep aan zijn wiel kwam, reed Dumoulin met oogkleppen op door. “Zat hij aan mijn wiel? Niet heel lang toch? O, anderhalve kilometer? Niet gezien. En als ik het wel wist, was ik ook doorgereden. Thomas zou toch niet meerijden met Froome achter zich.”

Dat Dumoulin daarmee in de laatste meters uiteindelijk tegen de onvermijdelijke counter opliep, nam hij voor lief. Het is een marginaal verlies voor iemand die wel tijd pakte op andere klassementsrenners als Romain Bardet, Nairo Quintana en Kruijswijk en diens ploeggenoot Primoz Roglic. Thomas eindigde uiteindelijk als ritwinnaar, twintig seconden voor Dumoulin. Maarschalk Froome kwam in dezelfde tijd als de Limburger binnen.

Doorstrepen

De rest verloor zeker een halve minuut. Door de namen van Adam Yates, Rigoberto Uran, Bob Jungels en vooral Bauke Mollema kan sowieso een streep. Mollema, last van zijn rug, verloor elf minuten dertig seconden.

Na het Sky-duo Thomas-Froome, die samen met hun ploeg de Tour in een greep houden – ook Dumoulin –, is de Limburger nu op plek drie de beste. Volgens Froome, die vandaag als eerste bij de teambussen hoog in het skidorp aankwam, is hij dan ook meteen de grootste rivaal. De aanval van Dumoulin in de afdaling had Froome misschien een klein beetje verrast. “Ik dacht eigenlijk dat Nibali wel zou demarreren.”

Nieuwe geletruidrager Thomas hield vandaag nog een kleine slag om de arm wat de kansen van Dumoulin betreft. Hij noemde een rits namen die ook nog gevaarlijk zijn. En Dumoulin dan? “Hij heeft goede benen, maar heeft ook al een goed jaar gehad.”

Want, dat moet niet vergeten worden, Dumoulin kwam naar de Tour zonder de absolute druk voor een klassement. Hij kwam om te kijken of hij twee ronden na elkaar een klassement kan rijden. Dat van die druk is overigens niet waar. Dumoulin start, dus rijdt hij voor het podium.

Moeizaam voorjaar

Met hoe hij op dit moment rijdt doet niets herinneren aan zijn moeizame voorjaar. Zijn nieuwe status als Giro-winnaar en wereldkampioen tijdrijden had hem dwarsgezeten. In Abu Dhabi in het begin van het jaar gooide hij in een zeldzaam openbaar woedend moment zijn fiets weg. Frustratie, het teken dat het mentaal niet goed zat.

Er was een trainingsrit in de Ardennen met vrienden Laurens ten Dam en Bram Tankink voor nodig om Dumoulin weer plezier in het fietsen te laten krijgen. Het resulteerde in een zilveren Giro en tot nu toe een Tour met goede benen. Hij zucht even diep. “Maar dit kan ik niet elke dag hoor.”

Meer over de Tour de France lezen? Dat kan in dit dossier.

Lees ook:

De Tour gaat bijna van start; deze 6 ritten mag u niet missen

De Tour gaat met zijn tijd mee. Trouw-verslaggever ter plaatse Kick Hommes belicht zes markante ritten en zeven favorieten.

Een gebroken spaak maakt Dumoulin tot verliezer van de dag

Materiaalpech zorgde er op 13 juli voor dat de sfeer in Team Sunweb omsloeg. Kopman Tom Dumoulin verloor veel tijd op de concurrentie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden