Dumoulin deelt tikje uit aan Aru

Leider in Vuelta verdubbelt voorsprong

In hoeverre wegen de tikken door die Fabio Aru te verwerken kreeg? Tom Dumoulin eindigde gisteren als grote winnaar van het psychologische spel dat zich momenteel in de laatste etappes ontvouwt. De valpartij halfkoers was een ongelukje dat zonder serieuze schade bleef voor Aru. Of toch niet? Op de venijnige maar korte slotklim zag de Italiaanse klimmer Dumoulin van zich wegrijden. Een tikje dat misschien wel een dreun blijkt.

Een mooiere afronding kan de koersdirectie van de Ronde van Spanje zich niet wensen. Geen enkele wielerorganisatie overigens. Het verschil tussen de twee kanshebbers is een marge die nauwelijks in meters is uit te drukken. Twintig wellicht, of minder. Zes seconden is het krappe gat tussen Dumoulin en Aru na een opwindend slot van een verder voorspelbare etappe.

Het waren er voor de rit van gisteren drie. Een verdubbeling als je optimistisch bent, verwaarloosbaar als je de beslissende etappe van vandaag beschouwt. Vier serieuze bergen scheiden Dumoulin van het hoogste podium in Madrid, morgen. Vier bergen die Aru nog heeft om zijn achterstand op de 24-jarige Nederlander in te lopen.

Die val gisteren kwam niet hard aan, zei Aru. De schade beperkte zich tot een geschaafde elleboog. De één jaar oudere Italiaan toonde zich verder uiterlijk onaangedaan. Maar heel gerust zal hij zijn bed niet zijn ingerold. Al was het maar vanwege het ¿ waarschijnlijk onbedoelde ¿ paternalistisch gebaar van Dumoulin toen Aru even later weer aansloot bij het peloton. Hij legde als een bezorgde vader een hand op de schouder van de Astana-kopman. Alles oké, leek Aru te zeggen. Het was een tweede opdoffer voor de gepijnigde Sardijn.

De laatste tik was uiteindelijk een optelsom, ingeluid door Dumoulins ploeg Giant-Alpecin. De Duits-Nederlandse formatie die de strijdplannen overigens al kilometers voor de finish in Avila duidelijk maakte met een razende lancering van Dumoulin richting de slotklim, vergde opnieuw een uiterste krachtsinspanning van de concurrentie. Het was Dumoulin die als eerste van de klassementsrenners bovenkwam op meer dan zestien minuten van winnaar Alexis Gougeard. Aru kwam drie seconden na Dumoulin binnen.

Het zal ook vandaag ongetwijfeld op een secondenstrijd uitdraaien. Aru is zoals gezegd de betere klimmer van de twee, maar dat gegeven blijkt in deze fase van de Vuelta van weinig waarde. Dumoulin vecht met een verbetenheid alsof zijn leven van de eindzege afhangt. Erg aangenaam zijn deze dagen daarom ook niet, bekende hij tegenover de NOS. "Dit zijn niet de gezelligste en leukste dagen van mijn carrière. Het is vooral zaak niet na te denken over de pijn in mijn benen en hoe stressvol dit alles is."

Aru's pijntjes zullen die van de Limburger niet ontlopen. Zijn zorgen zijn van andere aard. Heeft hij gisteren dan toch een psychologisch tikje opgelopen? Of kan hij zich nog een keer herpakken en het beste uit zichzelf halen voor de beslissende rit vandaag?

Van een onwetende nieuweling tot een grote meneer in het peloton

Tom Dumoulin was al een puber toen hij voetbalclub Leonidas verruilde voor wielerclub Bergklimmers uit Stein. Thuis in Maastricht was sport een weekendbesteding en zeker geen voorportaal voor een carrière. Dumoulin leek voorbestemd voor een studie: zijn vader is hoofd van het IVF-laboratorium van het Academisch Ziekenhuis Maastricht, zijn moeder beleidsmedewerker bij de gemeente Heerlen. Maar als Dumoulin zich iets in zijn hoofd haalt, laat hij het niet meer los. Zijn start bij de nieuwelingen was een ontnuchterende ervaring. Dumoulin bereikte in geen enkele koers de eindstreep, bekende hij in 2010 in een interview met Dagblad De Limburger. De Maastrichtenaar had geen benul van de mores in het peloton, wanneer je moest demarreren en wanneer niet. Op een antwoord hoefde Dumoulin 's avonds aan de eettafel niet te rekenen. Het bleken intensieve leerjaren die zich uiteindelijk uitbetaalden. Hij werkte zich omhoog via regionale clubteams en dat bleef niet onopgemerkt in het profpeloton. Negentien was hij toen Cervélo aanklopte. Niet veel later ondervond Dumoulin de keerzijde van het vak toen de Zwitserse ploeg ophield te bestaan. De Limburgse belofte vond onderdak bij de opleidingsploeg van wat toen nog een grote meneer was in het wielrennen, Rabo. Zijn verblijf daar duurde een jaar. De nieuwe Nederlandse ploeg Skil-Shimano (het huidige Giant-Alpecin) pikt het talent in 2012 op. Dumoulin is er niet meer weggegaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden