Duitsland tot 1938 en het huidige Israël Israël

Onder de kop 'Israël doet denken aan Nazi-Duitsland" stond zaterdag een stuk van mijn hand op deze pagina. De inhoud van dit stuk, door de redactie kundig wat ingekort, is geheel van mij. De oorspronkelijke, door mij bedoelde, kop: 'Déjà vu, de nachtmerries van een uit Duitsland afkomstige Jood, (een persoonlijke visie op de recente gebeurtenissen in Israël)', was weliswaar minder schokkend en provocerend maar voor een dagbladkop natuurlijk veel te lang.

Misschien waren onder mijn kop wat minder misverstanden ontstaan. Dat ze zijn ontstaan lijdt geen twijfel, gezien de reacties van zowel Mike Bing als van columniste Tamarah Benima op Podium van 13 februari.

Wat in beide reacties opvalt, is dat veel van de door mij gesignaleerde tekortkomingen in het huidige gedrag van Israël tegenover de Palestijnen worden toegegeven. Men is echter zo geschrokken door het zwart op wit staan van de vergelijking dat men niet meer in staat was zorgvuldig te lezen.

Zo heeft Tamarah Benima een hele paragraaf over het hoofd gezien waarin ik wijs op de verschillen in de twee situaties. Verder heeft men erover heen gelezen dat ik mij in mijn artikel zeer expliciet tot de periode vóór 9 november 1938 beperk, met uitzondering van de plaats waar ik het heb over de opsluiting in getto's. Tot genoemde datum gingen Hitler en de zijnen nog vrij omzichtig om met de invoering van de ene anti-Joodse maatregel na de andere. Massamoorden begonnen pas na de inval in Polen in september 1939, en op industriële schaal pas na de Wannsee-conferentie (20 januari 1942).

Dat genoemde critici mij verwijten dat ik 'door Barak geuite stellingen op één lijn stel met het degraderen van een volk tot voor slacht bestemde beesten' (Bing) of dat ik zou suggereren dat de discriminatie van de Palestijnen 'een voorstadium zou zijn van een geplande volkerenmoord' (Benima) zal ik dan ook maar toeschrijven aan gebrekkige kennis van deze belangrijke details in de geschiedenis. Ik zal mijn critici gaarne het voordeel van de twijfel gunnen en ze niet met insinuerende woorden, zoals zij die jegens mij gebruiken, van kwade trouw betichten. Ten aanzien van de historische feiten wil ik Mike Bing er graag op wijzen dat ook Hitler primair via reguliere democratische verkiezingen zo machtig is geworden dat hij op een bepaald moment, via zwakheden in het systeem van de Weimar Republiek, de absolute macht naar zich toe kon trekken.

Wat mij beweegt is vierledig: Verontrusting over het discriminerende denken dat de laatste jaren in Israël steeds sterker is geworden. Zoals de bekende Israëlische Ha'Aretz journaliste Amira Hass het uitdrukt in een noodkreet aan de Joodse Israëliërs: ,,Kijk eens goed naar jezelf en zie hoe racistisch je bent geworden.'' (Ha'aretz, 1 november 2000). Ten tweede, de wijsheid van de grote Rabbi Hillel: 'Wat jij niet wil dat jou geschiedt dat doe ook ene ander niet' Ten derde, een waar woord van Nietzsche: (niet als de waarheid vies is doch als zij maar half is, zal de naar waarheid strevende niet graag in haar water stappen). Ten slotte, misschien het belangrijkste: Behalve voor de shoah was Hitler ook verantwoordelijk voor een Wereldoorlog waarin meer dan vijftig miljoen mensen de dood vonden. Het resultaat van de recente democratische verkiezing in Israël is dat een niet geheel onbesproken man als Ariël Sjaron aan het bewind is gekomen. Dit zou, als de wereld niet oppast, via een grote oorlog en niet via systematische massamoord, zoals mijn critici mij in de mond willen leggen, een gevaar voor ons allen kunnen worden!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden