DUITSLAND - MEXICO 2- 1

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM, MONTPELLIER - 'De poulewedstrijden zijn voorbij, het wereldkampioenschap kan beginnen'. Zinnen van die strekking vielen in de periferie van het Duitse elftal op te tekenen na de nauwelijks te verteren startserie tegen Team USA, Joegoslavië en Iran.

De Duitsers waren blij van de groepsduels af te zijn. Aan het rekenen, speculeren en luisteren naar tussenstanden op een ander terrein hebben zij een broertje dood. Nu het knock-out-systeem zijn intrede heeft gedaan, kan Duitsland zich opmaken voor een prettige route. Een krachtmeting met het vooraf gevreesde Nederland werd vermeden. Daarvoor in de plaats kwam Mexico, dat gisteren te licht bleek, zaterdag gevolgd door Roemenië of Kroatië.

Er zijn lastiger klippen in toernooi denkbaar, besefte de selectie van Berti Vogts. Daarom kwamen de Duitsers openlijk uit voor hun positieve kijk op het voetballeven. Jürgen Klinsmann, de aanvoerder van het elftal voorspelde dat Duitsland het, ondanks de gevorderde leeftijd van veel spelers, ver gaat schoppen: “Die leeftijd?. . ach, onze ervaring kan op een toernooi als dit juist een voordeel betekenen. Nu in elk duel de uitschakeling op de loer ligt, voelen wij ons in ons element. De stress die dit systeem met zich meebrengt, geeft ons een extra push. Kijk de resultaten er op na: in wedstrijden waar het alles of niets is, zijn wij altijd op ons best geweest.”

De Duitsers zijn het meest gevaarlijk op de momenten dat de retourtickets bij hen in het postvak worden gelegd. Dat had Mexico moeten beseffen, toen Luis Hernandez in de 47ste minuut de score opende. Het was een goedkoop doelpunt. Niemand legde de aanvaller een strobreed in de weg toen hij - bijna wandelend - door het centrum trok.

De sensationele 0-1 volgde op een slaapverwekkende eerste helft. Een gevaarlijke kopbal van Oliver Bierhoff had het enige echte moment van opwinding ingeleid. De bal raakte de onderkant van de lat en stuitte bijna loodrecht omlaag. De Mexicanen kwamen niet verder dan een uitbraak van Francisco Palencia. Doelman Andy Köpke - ook gisteren een paar keer niet balvast bij schoten van afstand - bracht redding met zijn uitgestoken been.

Dat de kans op doelpunten in de eerste drie kwartier gering zou zijn, hadden de statistici al voorgerekend. In het voortraject hadden de Mexicanen al hun doelpunten, zeven in getal, in de tweede helft gescoord. Ook de Duitsers hadden er tijdens de eerste ronde een handje van laat toe te slaan. Alleen tegen de Verenigde Staten viel een van de doelpunten in de eerste 45 minuten.

Ook in Montpellier gebeurde wat in de sterren geschreven stond, al sprak de manier waarop de Duitsers terugkwamen allesbehalve tot de verbeelding. De Duitse supporters wachtten tevergeefs op het typerende 'Sturm und Drang'-voetbal van hun idolen, maar ze zagen een elftal dat voornamelijk tegen zichzelf vocht. Het was het oude liedje: op het middenveld kwam er geen gevaar via de flanken, zodat de 32-jarige Thomas Hüssler en de goed doorschuivende veteraan Matthaüs bijna alles alleen moesten opknappen.

Een remedie is er voor Vogts overigens niet: de fitte veldspelers heeft hij, op Olaf Marschall na, allemaal al gebruikt, zonder tot een fatsoenlijk opererend collectief te komen.

Mexico had - met iets meer waakzaamheid - zelfs simpel naar 0-2 kunnen uitlopen. Toen invaller Jesus Arellano naar het doel van Köpke soleerde - het duel was toen al ruim een uur oud -, kwam Lothar Matthaüs met zijn voet ongelukkig tussenbeide. Via de handen van de doelman caramboleerde de bal tegen de paal. Hernandez, misschien in de waan dat hij buitenspel stond, liet vervolgens de eenvoudigste kans van de wedstrijd lopen.

Duitsland kwam een kwartier voor tijd langszij. Niet door eigen verdienste. Raul Rodrigo Lara, de vervanger van de geschorste vormgever Ramon Ramirez, liet bij een op het oog onschuldige voorzet de bal door zijn benen schieten. Jürgen Klinsmann profiteerde van het buitenkansje. Zijn veel scherpere collega in de spits, Oliver Bierhoff, maakte aan de Mexicaanse illusies een einde, toen hij vlak voor het verstrijken van de officiële speeltijd met het hoofd verwoestend uithaalde. Duitsland had het weer geflikt, in “onze beste wedstrijd tot nu toe”, aldus Berti Vogts. Maar dat laatste zullen weinigen hem nazeggen.

Duitsland heeft stilaan een imponerende staat van dient tegen Latijns-Amerikaanse landen. Sinds 1958, de eerste keer dat (West-)Duitsland op het WK een tegenstander uit de Nieuwe Wereld trof, ging de Mannschaft slechts één keer ten onder: in de WK-finale van 1986 in Mexico-Stad. Het totale overzicht is als volgt:

1958 Argentinië poule3-1 1962 Chili poule2-0 1966 Argentinië poule0-0 Uruguay kw fin. 4-0 1970 Perupoule3-1 Uruguay ha finale 3-1 1974 Chili poule1-0 1978 Mexico poule6-0 1982 Chili poule4-1 1986 Uruguay poule1-1 Mexico kw fin. 0-0 wns Argentinië finale 2-3 nv 1990 Colombia poule1-1 Argentinië finale 1-0 1994 Bolivia poule1-0

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden