Duistere krochten van het net

Internet kan een bron worden van sadistisch voyeurisme. Dat is het geval in de ijzingwekkende nieuwe thriller van Steve Mosby.

’Wil je het zien?’ luidt de omineuze vraag op een versleutelde website. Als Alex Connor dat leest, breekt het zweet hem uit. Wie door klikt, wacht overduidelijk duistere informatie die je beter niet onder ogen kunt krijgen.

Het webadres heeft Alex gevonden tussen de notities van de vermoorde Sarah: een misdaadverslaggeefster, en een oude vriendin. Sarah was iets duivels op het spoor, dat haar vermoedelijk het leven heeft gekost. Vreemd genoeg is ook nog eens haar lijk gestolen. Waarom? Zelf heeft ze ooit tegen Alex gezegd dat dood een monster is dat je onder ogen moet zien en waar je de strijd mee aan moet gaan. Alex voelt zich nu verplicht uit te zoeken wat er met haar is gebeurd. En klikt.

Dan openbaart zich een verzamelplaats vol foto’s en video’s van verschrikkelijke dingen die anderen overkomen. Een digitale uithoek bestemd voor sadistische voyeurs. Iemand heeft zelfs met zijn mobieltje een filmpje gemaakt van Alex’ eigen vrouw, die twee jaar eerder van een brug sprong, zelfmoord. Wie of wat zit hierachter?

Het knappe van de Britse auteur Steve Mosby is dat hij zijn personages bijna tergend langzaam het duister intrekt. Hij is niet zuinig met woorden, maar gebruikt die wel om zijn karakters in alle rust neer te zetten. Je kruipt zo echt in hun huid en ontdekt met hen een bijzonder cynische wereld.

Politie-inspecteur Paul Kearney vervult de tweede hoofdrol in deze ijzige thriller. Hij leidt niet alleen het onderzoek naar Sarah, maar naar nog een aantal andere vermiste vrouwen. Kearney raakt zelf volledig verstrikt in de horror-netwerken die hij ontbloot.

De twee mannen, Connor en Kearney, schampen, zoekend naar aanwijzingen, langs elkaar heen, maar pas verderop in het boek komt het tot een echte ontmoeting. Tegen die tijd was ik al geheel opgezogen in dit inktzwarte verhaal.

Na gecontroleerd te hebben of mijn huis wel op het nachtslot zat - dit is niet verzonnen - las ik het boek in één nacht uit. Het is maar fictie, denk je dan, om toch de slaap nog te kunnen vatten. Maar ergens zoemt die angstige gedachte: zouden deze zaken zich echt op het internet afspelen? Verbergt het kwaad zich in de duistere hoekjes van het web? Wil je het zien?

Kennelijk willen we dat toch. In elk geval zou de plot makkelijk de basis kunnen vormen voor een film, die in bezetenheid niet onder zou doen voor ’The Silence of the Lambs’ of ’Seven’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden