Recensie

Duistere en liederlijke 'Hamlet' neemt je pas achteraf te pakken

Scène uit 'Hamlet' van Abbatoir Fermé.Beeld RV

Abbatoir Fermé
Hamlet

Snoeiharde muziek uit een jukebox. Bizar uitgedoste figuren in een ouderwetse caféambiance. Een bebloede man tongt een vrouw met tulen haarstrik. Bierviltjes vliegen door de lucht. Aan een zijtafeltje een sombere man met uitpuilende asbak.

Verhitte ruzies, stromen bloed afgewisseld met ritmisch handengeroffel, sloten wijn en proosten op het deksel van een lijkkist. Niet dat je er iets van verstaat, daarvoor is de muziek te overheersend en het tempo te hoog. Wat gebeurt hier?

Hoe een Hamlet

Het is dat de voorstelling door het Vlaamse gezelschap Abbatoir Fermé staat aangekondigd als 'Hamlet': dit zal een gitzwart inkijkje zijn in het brein van het meest getroebleerde personage uit de theatergeschiedenis. Dan moet die kettingrokende depri-figuur wel Hamlet himself zijn. En die hitsig met elkaar dollende kale bloedkop en hooggehakte tulen strik oom Claudius en moeder Gertrude. Maar greep krijgen op het groteske spektakel, ho maar.

Net als je, na zo'n twintig minuten murw gebeukt, hebt bedacht dat dit nog een anderhalf uur kan duren, stopt plots het geraas, steekt Hamlet zijn zoveelste sigaret op en verklaart: "Ik heb sinds kort geen levensvreugde nie meer." Ja, ammehoela, daar kan je intussen inkomen, wat als vanzelf ook op de lachspieren werkt.

Dan volgt een uitgewerkte herhaling van het voorgaande. Zónder die continue muzieklaag, mét verstaanbare tekst. Ofwel de proloog blijkt een italiaantje te zijn geweest (theaterterm voor een snelle doorloop van een stuk).

Niettemin blijft de betekenis van alle handelingen moeilijk te vatten. De door regisseur Stef Lernous bewerkte versie van 'Hamlet' gaat grilliger wegen dan het origineel. Eén ding is helder, we zien alles met de blik van Hamlet, die worstelt met de nachtmerrie dat zijn vader is vermoord door diens broer, met wie zijn eigen moeder prompt hertrouwt.

Deze 'Hamlet' is duister, liederlijk én verrassend. Pas de dag erna realiseer ik me hoe juist dat 'italiaantje' me te pakken heeft gekregen, me in dezelfde verwarde roes heeft gezogen als van Hamlet. Mee met de dwanggedachte: "doen ik het of doen ik het niet", een Vlaamse variant van 'to be or not to be'.

Achteraf is deze 'Hamlet' indringender dan tijdens het kijken: veelzeggend (de gespiegelde kus, innig tussen Hamlet/Ophelia en geil bij Claudius/Gertrude), geestig (een kitscherige video van de moord op de vader), ontroerend (een karaoke-nummer 'Paradise by the dashboard light' van de net afgewezen Ophelia). Je moet er(door)heen, maar dan blijft er wel wat hangen. Dat kan theater, dat sluw eigen foefjes uitspeelt, dus teweegbrengen.

Tournee duurt tot en met 30 januari 2018.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden