Duinen, strand en Texelse toendra

Zelfs in de zomer kun je op Texel heerlijk eenzaam zwerven door de duinen en langs het stand. Je wordt hooguit lastiggevallen door een meeuw.

Texel lijkt een ideale bestemming voor vakantievierend Nederland in crisis, maar midden in het hoogzeizoen is het op de vrijdagse veerboot erg rustig. In het restaurant zit slechts een handjevol reizigers. Na aankomst in de haven van 't Horntje is het nog even druk op de kade, maar zodra ik linksaf sla en voor het havenrestaurant de zeedijk oploop, ben ik helemaal alleen. Nu ja, alleen... duizenden steltlopers, tureluurs, aalscholvers en zilvermeeuwen geven een vrolijk vogelconcert dat aanhoudt gedurende de ronding van de Mokbaai.

Lopend op de grasdijk is deze vogeloase met water, riet en grasland goed te zien. Op de dijk scharrelen de Texelaars - niet de mensen, maar de schapen waarvan er evenveel zijn op het eiland. Landinwaarts kijkend is achter een aantal boerderijen het witte torentje van Den Hoorn niet te missen. Het kerkje uit de 15de eeuw staat schilderachtig in het landschap - het schijnt daarom het meest gefotografeerde godshuis van Nederland te zijn. Op deze wandeling kom je er niet bij in de buurt, maar je hebt er toch zeker de halve tocht uitzicht op.

De Mokbaai is een kweldergebied dat direct met de zee - het Marsdiep - in verbinding staat. In deze baai is een diepe geul aanwezig, de Mok. In het voorbije zeiltijdperk verzamelden hier de schepen zich uit Hollandse handelssteden die op gunstige wind wachtten om dan uit te varen naar verre oorden, meestal Nederlands-Indië.

De Mokbaai loopt voortdurend onder met zout water en dat zorgt voor een bijzondere, vrij zeldzame vegetatie. Alleen planten die zout kunnen weerstaan hebben er een kans. Voor de landbouw is dat zoute water een probleem. Het biedt echter ook kansen voor onderzoek. Zoet water wordt in vele delen van de wereld een schaarse grondstof. Willen we iedereen van gezonde groenten voorzien, dan is zoutwater-landbouw een noodzaak, denken onderzoekers op Texel. Daarom is in natuurgebied De Petten aan de Mokbaai een proefboerderij opgezet voor eetbare planten die het goed doen in een zilte omgeving, zoals zeekraal, zeekool en lamsoor. Ze kweken zelfs aardappels die zout water niet versmaden.

Na de polder met dijk vervolgt de tocht zich langs enkele vennen - de Horsmeertjes - en door duinen naar het zuidwestelijke strand. Het rulle zand is hier en daar een lastige ondergrond. De aanblik van de zee maakt, als de laatste duintop is genomen, alles weer goed. De zeebries is trouwens ook uiterst welkom, want het is erg warm. De dreigende onweerswolken geven een dubbel gevoel; de poncho moet om, maar de dreigende luchten zijn een fascinerend schilderij.

De 3,5 kilometer lange strandwandeling door het rulle zand die volgt, is opnieuw geen sinecure. Halverwege staat gelukkig een strandtent, waar een koel drankje wonderen doet. Het pad door de duinen biedt een stevige ondergrond. Nu kan ik kilometers maken, al zijn de paden soms dichtbegroeid. Overal bloeien bloemen, de duinen zijn fraai gekleurd. Hordes zilvermeeuwen begeleiden de wandelaar. Soms vliegen ze rakelings over me heen, schril krijsend, alsof ze willen zeggen dat ik hier niets te zoeken heb.

In het bos is het heerlijk koel, maar de temperatuur loopt weer op in de Bleekersvallei - het grasland waar ooit de was van het eiland werd gedroogd en gebleekt is nu Texels eigen toendra. Het besluit is dan eigenlijk al gevallen: na 17 kilometer is het mooi geweest. Ook het laatste stuk strand met het bijbehorende frisse briesje kan daar niets meer aan veranderen. Vlakbij Ecomare, het opvangcentrum voor zeehonden en vogels, is een bushalte. Terug in de bewoonde wereld lonkt een 'Skuumkoppe' - lokaal bier.

Waarom deze wandeling?
De afwisseling van het landschap - polder, dijk, kwelder, duinen, strand, bos - maakt deze wandeling erg aantrekkelijk. Bovendien geeft een eiland altijd wat wind. In de zomerperiode is dat best welkom. De wandeling is met kaart te downloaden op www.eropuit.nl of www.wandelnet.nl. Het is onderdeel van een tweedaagse wandeltocht over Texel. De eerste dag loopt van de haven 't Horntje naar De Koog (21 kilometer, met de mogelijkheid van inkorting bij Ecomare, na 17 kilometer). De tweede dag gaat van De Koog naar De Cocksdorp (17 of 19 kilometer) op het noordoosten van het eiland.

Deze tweedaagse is onderdeel van het nieuwe streekpad WaddenWandelen, dat voert over zes eilanden. De totale lengte is 276 kilometer. Het streekpad is goed gemarkeerd met geel-rode schildjes en soms het opschrift 'waddenwandelen'.

Vervoer

De boot van Texels Eigen Stoomboot Onderneming vaart ieder uur vanuit Den Helder (op het halve uur). Andersom vaart de boot van Texel af op het hele uur. De overtocht duurt 20 minuten. Een retourtje kost 2,50 euro. De bussen op het eiland rijden allemaal van of naar de haven van 't Horntje. Lijn 28 vanaf de halte bij Ecomare rijdt eenmaal per uur. De treinen vanaf Den Helder gaan twee maal per uur, op .04 en op .34.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden