Duiker legt uit hoe moeilijk het is om de Thaise voetballertjes te redden

De reddingsoperatie is in volle gang in de Thaise grot waar de jongens vastzitten. Beeld AFP

De enige manier om de grot uit te komen lijkt door het water, zegt de Vlaamse duiker Reymenants. 'Een penibele situatie.'

De collectieve zucht van verlichting die de vondst van twaalf Thaise jongens en hun voetbalcoach in een ondergelopen grottenstelsel in eerste instantie veroorzaakte, heeft inmiddels plaatsgemaakt voor bezorgdheid. Reddingswerkers buigen zich over de vraag hoe ze het voetbalteam uit de Tham Luang-grot in Noord-Thailand moeten halen. Volgens de Vlaming Ben Reymenants (45) die als duiker Britse mariniers begeleidde bij de reddingsoperatie, resteren er drie opties: wachten tot oktober, een andere ingang creëren, of de tieners en hun begeleider zelf door de grotgangen laten duiken.

Na een uitgebreide zoekactie werden de voetballertjes van tussen de elf en zestien jaar maandagavond samen met hun trainer gevonden door reddingswerkers. "De kinderen waren uitgehongerd en zeer mager. Hun spieren zijn ernstig verzwakt", zegt Reymenants telefonisch vanuit Phuket, waar hij een duikschool heeft. De voetballers bivakkeerden op het moment dat de duikers hen vonden al negen dagen onder de grond.

Door hevige regenval was de ingang van het grottencomplex ondergelopen, waardoor het team tijdens een uitstapje naar de grot alleen maar dieper het gangenstelsel in werd gedreven. De grote hoeveelheden water zorgden ervoor dat er duikers van de marine aan te pas moesten komen om de vermisten op te sporen. De groep werd uiteindelijk teruggevonden op een hoger gelegen, droge richel op ongeveer twee kilometer afstand van de ingang.

Beeld AFP

Beperkte opties

De situatie in de grot is penibel volgens Reymenants. De grotkamer waar de groep zich ophoudt, is enkel bereikbaar via smalle doorgangen die volledig onder water staan. "Het zijn allemaal zeer nauwe, kronkelige gangen die vol liggen met modder en zand. Het is navigeren door een soort blubber." Door de omstandigheden zijn de opties voor de reddingswerkers in de grot in de noordelijke provincie Chiang Rai beperkt. Pogingen om het water weg te pompen hebben tot nog toe weinig resultaat.

"Aanvankelijk was het de bedoeling om het water met pompen twee meter te laten zakken en de kinderen er met zwemvesten uit te laten drijven", zegt Reymenants. Door de aanhoudende regen en de slechte weersverwachtingen is deze optie weinig reëel. Daarom zijn er volgens de Vlaming nog drie resterende mogelijkheden om de groep te bevrijden.

Contact

De meest realistische optie lijkt vooralsnog om de dertien jongens te laten zitten en ze te voorzien van voedsel en andere voorraden totdat het waterpeil zakt. "Twee artsen van de Thaise mariniers hebben zich al opgeofferd om daar met de kinderen te bivakkeren ter ondersteuning", vertelt Reymenants. Ook wordt er een elektriciteits- en telefoonlijn aangelegd zodat de groep niet in het pikkedonker zit en contact kan onderhouden met de buitenwereld.

Het grote probleem is echter dat het weken tot maanden kan duren voordat het waterniveau voldoende is gedaald. Het regenseizoen in Thailand houdt normaal gesproken aan tot eind oktober. Bovendien bestaat het risico dat het waterpeil in de grot door de tropische stortbuien nog verder oploopt.

Een andere manier om de groep te redden, is door een nieuwe ingang te maken op de berghelling in de jungle. Zo zou de grotkamer waar de groep vastzit van bovenaf bereikt kunnen worden. "Een team van Filippijnse reddingswerkers met echo- en graafapparatuur wist al een gat van 60 meter te graven", vertelt Reymenants, "ze naderden de grotkamer tot op 5 meter toen ze op een dikke granietlaag botsten. Daar kwamen ze niet doorheen." Er wordt inmiddels naar andere plekken gezocht om bovenlangs de grot in te komen, maar deze optie is tijdrovend en bijzonder ingewikkeld in verband met instortingsgevaar.

Reddingslijn

De laatste mogelijkheid is om de jongens onder begeleiding het gangenstelsel door te laten duiken met behulp van een reddingslijn waaraan om de vijftig meter een zuurstoftank wordt gehangen. Dit is met afstand de snelste manier, maar ook de gevaarlijkste. Reymenants: "Met een duikfles op je rug is het moeilijk navigeren in de grot. In totaal moet je tweeënhalve kilometer aan gangenstelsels door. Dat is bijzonder lastig zonder technische kennis. Laat staan als je niet eens normaal kan zwemmen, zoals de jongens die vastzitten."

Volgens Reymenants is de reddingsoperatie dan ook nog lang niet voorbij. "De euforie van het moment dat de jongens gevonden werden, is inmiddels voorbij. Nu begint het echte werk pas."

Lees ook: Reddingswerkers delen videobeelden van gevonden Thaise voetballers

De ontdekking van het voetbalteam leidde tot grote vreugde in Thailand. Zeker bij de families van de jongens, die tussen de elf en de zestien jaar zijn, maar ook bij de reddingswerkers en bij het grote publiek. Omdat er al negen dagen niets meer was vernomen van de groep, vreesden velen voor hun leven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden